گیاهان می‌‏توانند فکر کنند، حرف بزنند و ذهن انسان را بخوانند (قسمت دوم)

کیهان پر‌‏از رمز و رازهایی است که دانش کنونی ما را به چالش می‌‏کشد.

در بخش «ماوراء دانش»، اپک تایمز برای برانگیختن تخیل شما، به جمع‌‏آوری داستان‌‏های عجیب و پدیده‌‏هایی باورنکردنی می‌‏پردازد. آیا آن‌‏ها حقیقت دارند؟ تصمیم با خودتان است.

«مارسل وگل»، به‌‏مدت ۲۷ سال، دانشمند ارشد IBM بود که در طی آن سال‎ها، بیش‎از ۱۰۰ اختراع به‌‏نام خود ثبت کرد. در نیمه‎ی کار خود، به کاربردهای زیستی موجودات بیش‌‏از دانش علمی خود علاقه‌‏مند شد. در‎پایان تحقیقاتش، به کشفیات شگفت‌‏انگیزی دست یافت. او متوجه شد که گیاهان نه‌‏تنها می‌‏توانند افکار انسان را بخوانند، بلکه می‌‏توانند با‌‏توجه به میزان توجهی که فرد به گیاه صرف می‌‏کند، به‌‏همان میزان، توانایی خود را در خواندن ذهن فرد افزایش دهند.

او اولین‌‏بار آزمایش‌‏هایی را  که «کلیو بکستر» در دهه‎ی ۱۹۷۰ بر روی گیاهان خانگی انجام داد مطالعه کرد.

بکستر، متخصص سابق دروغ سنج در CIA بود که از روش‌‏هایی که هنوز هم در سازمان‌‏های نظامی و دولت ایالات متحده کاربرد دارد، استفاده می‌‏کرد. وی با‌‏ استفاده ‌‏از دروغ‌‏سنج کشف کرد که گیاهان به اعمال و تفکرات انسان واکنش نشان می‌‏دهند. آزمایش‎های او به تفصیل در بخش اول این مقاله‌‏ی دوقسمتی آمده است.

زمانی‎که وگل، آزمایش‎های بکستر را مطالعه کرد، با خود فکر کرد که این آزمایش‎ها حتماً ناقص هستند و واقعیت ندارند. به‌‏همین خاطر، خود به آزمایش پرداخت. همکار سابق وی، «دَن ویلیس»، به توضیح آزمایش‎های وگل در وب‌‏سایت او (MarcelVogel.org)  پرداخته است.

وگل، پیوندی میان گیاه و پلِ ویت‎ستون Wheatstone Bridge ایجاد کرد؛ پل ویت‎ستون، مداری است که می‌‏تواند جریان الکتریکی را آزمایش کند. زمانی‎که وگل ذهن خود را خالی‌‏از هر فکری می‌‏کرد و به‌‏آرامی نفس می‌‏کشید، گیاه هیچ واکنشی نشان نمی‌‏داد؛ اما زمانی‌‏که به‌‏صورت منقطع نفس می‌‏کشید و ذهنش مشغول می‌‏شد، گیاه به‌‏طور چشم‌‏گیری عکس‌‏العمل نشان می‌‏داد.

علاوه‌‏بر‌‏این، به‌‏گفته‌‏ی ویلیس: «واکنش گیاهان به افکار انسان در فواصل مختلف ۲۰ سانتی‌‏متری، ۲ متری و یا ۱۲۰هزار کیلومتری یکسان بود. او، این موضوع را زمانی‌‏که خود در پراگ چکوسلواکی بود و گیاه متصل به دستگاه در آزمایشگاهی در سن‌‏خوزه بود، اثبات کرد.»

براساس میزان توجهی که او به گیاه کرده بود، متوجه شد که افکار وی می‌‏تواند بر روی گیاه تأثیر بگذارد.

ویلیس می‌‏نویسد: «این یکی‌‏از دلایلی است که چرا نمی‌‏توان تحقیقات علمی خاص بر روی انرژی‎های نامحسوس را تکرار کرد. این موضوع ربطی به توافق‎نامه‌‏های علمی ندارد؛ بلکه موضوعی درباره‌‏ی برقراری ارتباط است.»

«متأسفانه بسیاری‌‏از دانشمندان، این موضوع را موضوعی غیرضروری و شاید از علائم مشکل‌‏ساز و ثانویه در‌‏نظر می‌‏گیرند. با‌‏ این‌‏که این افراد خود دانشمند هستند؛ اما از‌‏نظر مارسل تکنسین‌‏هایی هستند که می‌‏خواهند افکار خود را به اثبات برسانند.»

اپک تایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر می‌‏شد.