پس از حملهی بوکوحرام در نیجریه، صدها جسد بیش از آنکه بتوان شمرد در میان تپههای این شهر رها شدهاند. سازمان امنیت بینالملل روز جمعه این واقعه را «مرگبارترین کشتار» در تاریخ این گروه خواند.
«مایک اُمری» سخنگوی دولت نیجریه اعلام کرد که جنگ و شورش در روز جمعه در «بقا» شهری در مرز چاد که مرکز حمله شورشیان بود رخ داد و در روز ۳ ژانویه تا چهارشنبه ادامه داشت. پلیس امنیت وارد عمل شد و با گروه کثیری از نیروهای امنیتی حملات را پایان داد.
«بابا ابا حسن»، رئیس منطقه اظهار داشت که بیشترین کشتهشدگان، کودکان، افراد سالمند و زنان هستند که وقتی شورشیان با راکت و بمب به بقا حملهور شدند، نمیتوانستند سریع بدوند و فرار کنند.
شهروندان بقا با کمترین سلاح در مقابل کشتار وسیع تروریستهای بوکوحرام دفاع کردند. تعداد کشته شدگان به قدری زیاد بود که مردم از شمردن اجساد دست کشیدند. ابا حسن میگوید: «کاری از دست کسی ساخته نبود؛ حتی مجروحین دممرگ رها شدند و شاید تا حالا مرده باشند.» سازمان عفو بینالملل گزارش کرد که حدود ۲۰۰۰ نفر کشته شدهاند.
«دانیل ایر» محقق امور نیجریه در سازمان عفو بینالملل این کشتار را خونینترین حملهی بوکوحرام خواند.
«جنپساکی» سخنگوی ایالات متحده در واشنگتن نیز این حمله را محکوم و بیان کرد: «از نیجریه و کشورهای همسایه میخواهیم تا در مقابل تهدیدهای این گروه تروریستی هر گونه اقدام لازم را انجام دهند. حتی در مقابل حملات وحشیانه چنین گروه تروریستی، دولت نباید اجازه دهد تا انتخابات صلحآمیزش که خواست مردم نیجریه است، تحت تأثیر قرار بگیرد.»
با استناد به گزارش امورخارجهی واشنگتن پنج سال جنگ، هزاران کشته بر جای گذاشته است. بیش از دههزار نفر طی سال گذشته به قتل رسیدهاند. میلیونها نفر بیخانمان شدند و صدهاهزار آواره به کشورهای چاد و کامرون پناه بردند.
مسئولین در پی حمایت از کودکان بیسرپرست بیشماری هستند که والدینشان را در حملهی مرگبار بوکوحرام از دست دادهاند.
«سعید بلو» مسئول پناهندگان یولا اظهار داشت فقط هفت کودک در «یولا» پایتخت «آداماوا» به خانوادههاشان بازگردانده شدند، در حالی که ۱۴۰ نفر دیگر خبری از زنده یا مرده بودن اعضای خانوادهشان ندارند.
به گزارش اسوشیتدپرس، «سلیمان دائودا» دوازده ساله از تجربه تلخ سال گذشته خود تعریف کرد که وقتی افراطیهای بوکوحرام به دهکدهشان در نزدیکی یولا حمله ور شدند، با همسایهشان به داخل بوتهها فرار کرد.
«دیدم پدرم را کشتند، مثل یک قوچ ذبحش کردند و تا امروز نمیدانم مادرم کجاست».
اپکتایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر میگردد.
