طی یک کنفرانس آنلاین گفته شد که بازار سودآور و فرصتهای اقتصادی چین باعث شده است غرب نسبت به نقض حقوق بشر در چین بیتفاوت شود، اما در سال ۲۰۲۰ دنیا شاهد بیداری بیشتری نسبت به تهدید گسترده رژیم کمونیستی چین برای جهان بودند.
کارشناسان حقوق بشر و امور بین الملل در ۱۴ ژانویه در یک سمینار آنلاین با عنوان «راهی به جلو، قسمت دوم: دفاع از حقوق بشر در چین» گرد هم آمدند تا وضعیت حقوق بشر چین را در یک سال گذشته بررسی کنند و راههای جلوگیری از جنایات آینده را بررسی کنند.
بندیکت راجرز، بنیانگذار و مدیر اجرایی سازمان دیدهبان هنگ کنگ گفت «ما نسبت به سرکوبی که رژیم حزب کمونیست چین انجام میدهد انتقاد داریم وعلیه آن هستیم، اما ضد چین یا مردم چین نیستیم.»
«این دقیقاً به این دلیل است که من مردم چین و فرهنگ آن را دوست دارم و میخواهم چین به عنوان یک تمدن بزرگ و باستانی موفق شود، میخواهم که مردم چین از حقوق بشری برخوردار شوند که ما در کشورهای خود از آن استفاده میکنیم. چیزی که آنها مدتهاست از داشتنش محروم هستند.»
این رویداد توسط مکدونالد لریر به عنوان بخشی از بحث در مورد نقض حقوق بشر توسط رژیم چین شامل آزار و اذیت علیه تمرینکنندگان فالون گونگ که از سال ۱۹۹۹ آغاز شد، و همچنین سرکوب مسلمانان اویغور و ساکنین مغولستان داخلی برگزار شد.
همچنین سیاستهای تهاجمی گسترده اقتصادی و امنیتی پکن در قبال هنگ کنگ، تایوان و جهان، و چشم پوشی دولتهای آزاد دنیا و سازمان ملل در مقابل این سیاستها و حتی همراهی با آن، مورد بررسی قرار گرفت.
راجرز گفت وقت آن است که کشورها کنار هم بایستند و علیه حزب کمونیست چین متحد شوند. وی افزود صرفاً سخن گفتن باعث حل این مشکل نمیشود.
معامله شیطان: پول چین برای سکوت جهانی
در این سمینار گفته شد که نقض حقوق بشر در چین از زمان تشکیل جمهوری خلق چین تحت کنترل کمونیستها در سال ۱۹۴۹ شروع شد.
طبق گفته دین باکندیل، رئیس بنیاد دموکراسی چین، با پیوستن حزب کمونیست چین به سازمان ملل در سال ۱۹۷۱، جمهوری خلق چین منشور سازمان ملل و اعلامیه جهانی حقوق بشر را تأیید کرد و بعداً مجموعهای از کنوانسیونهای مربوط به حقوق بشر را امضا کرد.
وی گفت «علی رغم امضاء این کنوانسیونها توسط چین و پذیرش دکترین حقوقی سازمان ملل، حزب کمونیست چین در میان بدترین ناقضان حقوق بشر در جهان قرار دارد.»
وی افزود «رضایت و سکوت سازمانهای بین المللی و نهادهای اصلی اقتصادی و سیاسی باعث شده است که چین به نقض حقوق بشر ادامه دهد. به عنوان مثال، در مارس ۲۰۲۰ گزارشی از سوی موسسه سیاستهای استراتژیک استرالیا ، بالغ بر ۸۳ برند جهانی از جمله آمازون، اپل و نایک به طور مستقیم یا غیرمستقیم از کار اجباری اویغورها در منطقه شین جیانگ چین سود می برند.»
به گفته باکندیل « سالهای زیادی است که کانادا و متحدان ما که دارای ارزشهای مشترکی هستند، در حال معامله با شیطان هستند و این دلیل سکوت ما در برابر نقض حقوق بشر در چین بوده است.»
بیداری و همکاری جهانی
در سال ۲۰۲۰ ، سرکوب هنگ کنگ توسط رژیم چین و سوء رفتار آنها با اویغورها و مغولها به عنوان زنگ هشداری برای مردم در سراسر جهان بود. به ویژه، استفاده از فناوری نظارت و صادرات «استبداد فناورانه» تهدیدی واقع گرایانه علیه همه افراد جامعه مدرن است.
کارولین بارتولومیو، نایب رئیس کمیسیون اقتصادی و امنیتی ایالات متحده و چین گفت «افرادی که مایل بودند چشم خود را روی اقدامات وحشتناک نقض حقوق بشر چین در داخل چین ببندند، اکنون باید مشاهده کنند که چین در تلاش است این اقدامات را صادر کند.»
بارتولومیو گفت که هرچه افراد بیشتر تهدیدات پکن را تشخیص دهند، جوامع حامی حقوق بشر فرصت بیشتری خواهند داشت تا در جهت پیش بردن مسئولیتهای اجتماعی و سیاستهای امنیت ملی سختتر تلاش کنند.
رحیما محمود، مدیر پروژه انگلستان در کنگره جهانی اویغور و مشاور اتحاد بین پارلمانی در مورد چین (IPAC) گفت «از آگوست ۲۰۱۸ که سازمان ملل اعتراف کرد بیش از یک میلیون اویغور و دیگر مسلمانانان چین در اردوگاههای بازآموزی حبس هستند، تعداد فزایندهای از افراد شجاع در حال افشای حقیقت زندگی در پشت آن دیوارها هستند.»
در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۱ کانادا و انگلیس اقداماتی را علیه واردات کالای تولید شده در اردوگاههای کار اجباری چین انجام دادند و دونالد ترامپ نیز در ۱۳ ژانویه تمام واردات محصولات پنبه و گوجه فرنگی از شین جیانگ را ممنوع کرد.
وی ضمن حمایت از این تحریمها، اعمال آن را در بهبود شرایط داخلی چین مهم دانست.
راهی رو به جلو: اقدامات جهانی، اتحادها و تحریمها
هیئت حاضر در این سمینار، پیشنهادهایی را برای واکنش جهانی هماهنگ بررسی کرد.
ماریکه اولبرگ، عضو ارشد برنامه آسیای صندوق مارشال آلمان گفت «ما مردم بیشتر و بیشتری را در کشورهای مختلف در سراسر جهان دیدهایم که در برابر این چالش بیدار میشوند. با این وجود، در یافتن سیاستی خوب در مورد چین اغلب مواقع یک قدم به جلو، دو قدم به عقب برداشته میشود.»
راینهارد بوتیکوفر، عضو پارلمان اروپا، رئیس هیئت روابط با جمهوری خلق چین و رئیس اتحادیه IPAC ، طرفدار «اتحاد دموکراسیها» است، به طوری که فراتر از وعدههای توخالی سازمانی باشد و منجر به تلاشهای عملی بین ملتهای دموکراتیک برای مقابله با حزب کمونیست شود.
استفان کینوک، نماینده حزب کارگر انگلیس در امور آسیا نیز «دو ستون استراتژیک» را پیشنهاد داد که انگلیس میتواند اتخاذ کند. یکی کاهش وابستگی به زنجیرههای تأمین چین با ساخت پایگاه فناوری و تولید خود و دیگری تقویت اتحاد با دیگر کشورهای دموکراتیک است.
کینوک گفت که انگلیس باید اعضای حزب کمونیست را در فهرست تحریمهای مگنیتسکی خود قرار دهد. وی گفت «قوانین انگلستان به اندازه کافی برای اجرای مراقبتهای قانونی حقوق بشر توسط شرکتها و زنجیرههای تأمین قوی نیست.» وی قانونی را پیشنهاد کرد مانند قانون وظیفه هوشیاری شرکتی فرانسه، بتواند مستقیماً شرکتهای چینی را تحریم کند.
اروین کوتلر، پروفسور حقوق، وزیر دادگستری سابق لیبرال و رئیس فعلی مرکز حقوق بشر رائول والنبرگ ۱۰ روش عملی علیه نقض حقوق بشر چین را ذکر کرد:
۱- از کار بین پارلمانی و متحد در مورد چین حمایت کنید.
۲- برای تأمین عدالت و ثبات، اتحادی موازی و بین دولتی از دموکراسیها ایجاد کنید.
۳- عزم مجلس برای «نسل کشی» نامیدن جنایات علیه اویغورها را تقویت کنید.
۴- از تحریمهای مگنیتسکی به صورت جهانی حمایت شود.
۵- برای ممنوعیت واردات محصولات ساخته شده توسط کارگران کار اجباری به صورت برده اقدام شود.
۶- سازمان ملل را برای تعیین تحقیقات بین المللی، مستقل و بی طرفانه درباره جنایات جمعی در شین چیانگ فرابخوانید.
۷- برای پاسخگویی پکن در مورد شیوع ویروس کووید۱۹ راه حلهای قانونی را به کار بگیرید.
۸- یک ابتکار بندر امن مهاجرت و پناهندگی برای هنگکنگیها و اویغورهایی که از آزار و اذیت فرار میکنند، ایجاد شود.
۹- درخصوص صادرات اعمال نظارتی چین روی اویغورها و تمرینکنندگان فالون گونگ افشاگری کنید.
۱۰ – اتحادیه بینالمللی وکلا و کانون وکلای آمریکا را برای آشکار کردن حمله رژیم به قانون و حقوق وکلا بسیج کنید.
تنگ بیائو، وکیل مرکز سیاست های حقوق بشر کار در ماساچوست گفت تهدید حزب کمونیست فقط یک مسئله چینی نیست، بلکه یک مسئله جهانی است.
وی گفت «اگر دنیا همچنان با کمونیستهای چینی نرم برخورد کند، برای همه فاجعهای به وجود میآید و ارزشهای غربی و لیبرال دموکراسی و جامعه باز به خطر میافتد. ما باید اساساً تفکر خود را در مورد حزب کمونیست چین تغییر دهیم.»
به گفته مجری سمینار، چارلز برتون، تقریباً ۶۰۰۰ نفر بصورت آنلاین این رویداد را تماشا کردند. سوالات مطرح شده توسط بینندگان نشان دهنده اشتیاق برای آگاهی جوانان از آنچه که برای جلوگیری از نقض حقوق بشر توسط حزب کمونیست انجام میشود است.
مطالب دیگر:
کاخ سفید فهرست دستاوردهای دوران ریاست جمهوری ترامپ را به نمایش گذاشت
اهدای جایزه بشردوستی به محقق برداشت اجباری اعضای بدن در چین
مدیر عامل شرکت گویا: «آنها میخواهند فرهنگ، تاریخ و آزادی ما را بگیرند.»
