زوج ساکن کلگری کانادا، با تهیه مواد غذایی فاقد گلوتن برای افرادی که نمیتوانند غذاهای مناسب خود را پیدا کنند، کسب و کاری منحصربه فرد به راه انداختهاند.
در سال ۲۰۰۶، «برنت بواِکس» که پساز هفت سال فعالیت در شغل رستورانداری، دچار شکست مالی شده بود و در عین حال از بیماری عجیبی رنج میبرد، احساس میکرد که تقریبا همه چیز را از دست داده است.
به گزارش اینوسترز گروپ، همچنانکه در حال تقلا برای بازگشت دوباره به زندگی عادیاش بود، آشناییاش با «لیندا نینار» که بانویی تلاشگر و مدیر سابق یک رستوران بود، زندگی او را عوض کرد. آشناییای که با رابطهای عاشقانه آغاز شد، اما در نهایت موفقیت در کار را هم به دنبال داشت.
از همان ابتدا آنها متوجه شدند که دوست دارند با یکدیگر کار کنند، اما تمایلی برای تاسیس رستوران دیگری نداشتند.
برنت میگوید: «مطمئن بودم که در صورت افتتاح رستورانی جدید پول زیادی نصیبمان میشد، اما در پایان هر روز کارمان فروش مشروبات میشد. اتومبیل شاسی بلند و خانهای هم میتوانستیم بخریم، اما این کار شایستگی و شرافتی که میخواستیم را در خود نداشت.»
تقریبا همان موقع بود که پزشکان بیماری برنت را «سلیاک» تشخیص دادند، به این معنا که او باید غذاهای فاقد گلوتن مصرف کند.
گلوتن پروتئینی است که در گندم، جو و چاودار یافت میشود. بیماری سلیاک بدترین شکل واکنش منفی بدن به گلوتن است. ۰.۷ – ۱ درصد جمعیت جهان به این بیماری مبتلا هستند، درحالی که اغلب آنان از ابتلای خود به این بیماری آگاهی ندارند.
برنت میگوید «فردی که کارش رستورانداری بوده، وقتی غذای خوشمزه و مورد علاقهاش را نمییابد، خودش باید آن را تهیه کند.»
در سال ۲۰۱۰، او و لیندا شرکت «پیپل فود» People Food را تاسیس کردند؛ که تولید کننده مواد غذایی فاقد گلوتن و در عین حال فاقد مواد افزودنی و شیمیایی بود.
«پیپل فود»، در ابتدا فروشگاه کوچکی در گوشه یک مرکز خرید بود، اما اکنون تولیدکنندهای نسبتا بزرگ است که محصولاتش را به صورت عمده به فروشگاههای مواد غذایی مستقل و رستورانها عرضه میکند.
این زوج با کنار هم نهادن تجربههای خود و با بهکارگیری اصول تندرستی، محصولات مختلفی همچون خمیر پیتزا و برگرهای گیاهی بدون گلوتن تولید کرده و از طریق یک شرکت بزرگ توزیع مواد غذایی آنها را در سراسر کانادا به فروش میرسانند.
اگرچه چهار سال از افتتاح «پیپل فود» گذشته و محبوبیت غذاهای فاقد گلوتن در حال افزایش است، اما برنت و لیندا هنوز نسبت به دورانی که رستورانداری را تجربه میکردند، به سود آنچنانی دست نیافتهاند، اما با این حال این زوج به اصول خود پایبند بوده و هرگز از تصمیمشان پشیمان نیستند؛ چراکه حالا هم برنت میتواند برگرهای خوشمزه بخورد و هم مردمی که مشکل برنت را دارند بهتر میتوانند مواد غذایی مناسبشان را پیدا کنند.
لیندا میگوید: «محصولات غذایی ما خوشمزه است و از این بابت شکرگزاریم، اما از همه مهمتر این است که این محصولات مردم را بیشتر از این بیمار نمیکند.»
آنها اگرچه رستورانی بزرگ ندارند تا از درآمد زیاد آن بهرهمند شوند، اما از این که خانوادهای سالم و شاد دارند، بسیار خوشحال هستند.
لیندا معتقد است: «مردم به ما میگویند که کسب و کاری را خریدهایم، اما من معتقدم آزادیمان را خریدهایم. اگرچه مشکلات هنوز وجود دارند، اما ارزشش را دارد و هرگز نمیخواهم به عقب برگردم.»
مطالب دیگر:
