ایالات متحده اعلام کرد از اینکه شماری از اعضای گروه ۲۰ از حمایت از اقدام مشترک علیه مازاد ظرفیت تولید صنعتی و کار اجباری در زنجیره‌های تأمین جهانی خودداری کردند، «به‌شدت ناامید» شده است؛ دو موضوعی که اغلب در ارتباط با چین مطرح می‌شوند.
جیمیسون گریر، نماینده تجاری آمریکا، دوم اکتبر گفت طرح پیشنهادی درباره مازاد ظرفیت تولید صنعتی، در نشست این هفته وزیران تجارت گروه ۲۰ در میلواکی، با حمایت همه اعضا به‌جز «تعداد انگشت‌شماری» روبه‌رو شد.
در این طرح از کشورها خواسته شده بود برای مقابله با مازاد ساختاری ظرفیت تولید، به سیاست‌ها و رویه‌های غیربازاری که تجارت جهانی را مختل می‌کنند، پایان دهند. همچنین پیشنهاد شده بود سازوکارهای جدیدی برای بخش‌های مختلف اقتصادی ایجاد شود تا کشورها بتوانند اقدامات خود را به‌صورت هماهنگ پیش ببرند.
بر اساس بیانیه گریر، «چند» عضو گروه ۲۰ قاطعانه با این رویکرد مخالفت کردند.
آمریکا که ریاست گروه ۲۰ را بر عهده دارد، در بیانیه‌ای اعلام کرد: «ریاست آمریکایی گروه ۲۰ از خودداری آنها از موافقت با این بیانیه به‌شدت ناامید شد.»
گریر نام کشورهایی را که با این پیشنهاد مخالفت کردند، اعلام نکرد. با این حال، چین بارها ادعاها مبنی بر اینکه سیاست‌های صنعتی این کشور موجب ایجاد مازاد ظرفیت زیان‌بار شده است، رد کرده و دولت‌های غربی را به سیاسی کردن اختلافات تجاری متهم کرده است.
اختلاف بر سر ظرفیت تولید موضوع تازه‌ای نیست. در بیانیه ریاست گروه ۲۰ آمده است که وزیران تجارت این گروه در نشست سال ۲۰۱۶ در شانگهای توافق کرده بودند که مازاد ظرفیت در صنعت فولاد و دیگر صنایع، مشکلی جهانی است. آنها همچنین در آن زمان اذعان کرده بودند که یارانه‌های دولتی و دیگر اشکال حمایت حکومتی می‌تواند به ایجاد اختلال در بازارها منجر شود.
واشینگتن اکنون می‌گوید این مشکل از آن زمان تشدید شده و راهکارهای تجاری موجود که بر اساس مقررات سازمان تجارت جهانی مجاز هستند، برای مقابله با سیاست‌های دولتی مشوق مازاد ساختاری تولید، بیش از حد کند عمل می‌کنند.
نگرانی‌ها به‌طور فزاینده‌ای بر صنایع فولاد، خودروهای برقی، باتری، پنل‌های خورشیدی و دیگر بخش‌های تولیدی چین متمرکز شده است. با این حال، پکن این استدلال را که قدرت عظیم صادراتی این کشور، که به‌شدت از سیاست‌های صنعتی دولت بهره می‌برد، به معنای ایجاد مازاد ظرفیت زیان‌بار است، رد می‌کند.
اختلاف میان اعضای گروه ۲۰ بر سر کار اجباری حتی عمیق‌تر بود. دولت ترامپ می‌گوید استفاده از کار اجباری، ضمن آسیب زدن به کارگران و شرکت‌هایی که استانداردهای کار را رعایت می‌کنند، به تولیدکنندگان امکان می‌دهد از مزیت ناعادلانه کاهش هزینه‌ها برخوردار شوند.
به گفته گریر، در نشست میلواکی تنها آرژانتین و مکزیک به آمریکا پیوستند و از بیانیه‌ای حمایت کردند که خواستار اقدامات قوی‌تر برای جلوگیری از ورود کالاهای تولیدشده با کار اجباری به زنجیره‌های تأمین جهانی بود.
گریر گفت آمریکا از اینکه همه اعضا از این طرح حمایت نکردند نیز «به‌شدت ناامید» شده است.
او گفت: «کار اجباری هرگز نباید برای کسب مزیت رقابتی مورد استفاده قرار گیرد یا تحت عنوان توسعه اقتصادی توجیه شود.»
نگرانی‌های آمریکا درباره کار اجباری اغلب بر منطقه سین‌کیانگ چین متمرکز بوده است. وزارت کار آمریکا شماری از کالاهای چینی را در فهرست محصولاتی قرار داده که به گفته این وزارتخانه، با کار اجباری اویغورها و دیگر اقلیت‌های عمدتاً مسلمان مرتبط هستند؛ از جمله پنبه، منسوجات، پلی‌سیلیکون، آلومینیوم و برخی قطعات خودرو.
با وجود شواهد فراوان، پکن اتهام استفاده از کار اجباری در سین‌کیانگ را رد و واشینگتن را متهم کرده است که از نگرانی‌های مربوط به حقوق بشر به‌عنوان بهانه‌ای برای محدود کردن تجارت چین استفاده می‌کند.
