اعلام اکران فیلمی در روز ۶ نوامبر که تلاش‌های کادر درمان در دوران قرنطینه ووهان در چین به دلیل شیوع کووید ۱۹ را به تصویر می‌کشد، موجی از انتقادات را در شبکه‌های اجتماعی چین برانگیخته است.
منتقدان می‌گویند پشت روایت قهرمانانه «فرشتگان سفیدپوش»، واقعیت‌های تلخی از سرکوب هشدارهای اولیه پزشکان، قرنطینه سخت‌گیرانه ۷۶ روزه و رنج میلیون‌ها شهروند پنهان مانده است.
به باور آنان، حزب کمونیست چین ترجیح می‌دهد این واقعیت‌ها از حافظه عمومی پاک شوند.
این فیلم که در پایان سال ۲۰۲۰ و تنها طی یک ماه فیلم‌برداری شد، در سال ۲۰۲۳ تغییر نام داد و اکران آن تا سال ۲۰۲۵ برنامه‌ریزی نشد. با این حال، پس از تعیین تاریخ اکران، از جدول نمایش فیلم‌ها کنار گذاشته شد.
بسیاری از کاربران اینترنت ابراز نگرانی کرده‌اند که این فیلم ممکن است رنج و مصائب ناشی از سیاست‌های سخت‌گیرانه قرنطینه حزب کمونیست چین در دوران شیوع بیماری را نادیده بگیرد یا کم‌اهمیت جلوه دهد.
فیلم «فرشتگان سفیدپوش» با بازی اندی لاو و یانگ زیشان، تلاش‌های پزشکان، پرستاران، استادان پزشکی و کارکنان خط مقدم درمان در ووهان را به تصویر می‌کشد که در طول قرنطینه ۷۶ روزه این شهر به درمان بیماران مشغول بودند. ووهان شهری است که شیوع ویروس کرونا نخستین‌بار در آن شناسایی شد.
تولید این فیلم به کارگردانی هرمان یاو در دسامبر ۲۰۲۰، پس از اندکی بیش از یک ماه فیلم‌برداری، به پایان رسید. این پروژه با موانعی در روند ثبت مواجه شد و در سال ۲۰۲۳ با نامی جدید بار دیگر برای ثبت ارائه شد. مجوز اکران آن تا ژوئیه ۲۰۲۵ صادر نشد و اگرچه برای مدت کوتاهی قرار بود در اوت همان سال اکران شود، در نهایت از جدول نمایش کنار گذاشته شد.
فصلی دردناک برای ووهان
در اواخر سال ۲۰۱۹، مواردی از ابتلا به نوعی ذات‌الریه با علت نامشخص در ووهان گزارش شد. لی ون‌لیانگ، چشم‌پزشک بیمارستان مرکزی ووهان، در یک گروه وی‌چت به دیگر متخصصان پزشکی درباره شیوع بیماری مشابه سارس هشدار داد. پلیس، لی و دیگر پزشکانی را که این هشدارهای اولیه را مطرح کرده بودند، توبیخ کرد.
در ۲۳ ژانویه ۲۰۲۰، قرنطینه‌ای گسترده در ووهان اعمال شد و بیشتر سفرها به داخل و خارج از شهر متوقف شد. این محدودیت‌ها ۷۶ روز ادامه یافت و در نیمه‌شب ۸ آوریل پایان یافت.
این فیلم بار دیگر به دورانی می‌پردازد که برای بسیاری از افرادی که همه‌گیری را در چین تجربه کردند، همچنان یادآور خاطراتی تلخ و آسیب‌زا است.
در دوران قرنطینه، ساکنان نه‌تنها با خطر ابتلا به بیماری مواجه بودند، بلکه محدودیت‌های شدیدی بر رفت‌وآمد و دسترسی آن‌ها به نیازهای اولیه اعمال شده بود. برخی در خانه‌های خود محبوس شدند، برای تهیه دارو با مشکل روبه‌رو بودند یا بدون غذا ماندند.
بحث بر سر محور اصلی فیلم
تاخیر در اکران این فیلم گمانه‌زنی‌هایی را درباره علت نمایش فیلمی که در سال ۲۰۲۰ تکمیل شده بود، پس از گذشت چندین سال برانگیخته است.
هو یینگ، وبلاگ‌نویس سینمایی که در پورتال خبری چینی نت‌ایز مطلب می‌نویسد، این اثر را «نامناسب‌ترین فیلم جدید از نظر زمان اکران» توصیف کرد. او احتمال داد که تاخیر پیشین در اکران فیلم ناشی از احساسات منفی مردم و خستگی عمومی از موضوع همه‌گیری بوده باشد. در سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲، چین همچنان تحت قرنطینه‌های سخت‌گیرانه قرار داشت و بعید بود فیلم‌هایی با چنین موضوعاتی با استقبال خوبی روبه‌رو شوند.
حساب کاربری شناخته‌شده چینی‌زبان «فایندینگ ۸۹۶۴» در شبکه اجتماعی ایکس که بر تحلیل و اظهارنظر درباره مسائل سیاسی چین تمرکز دارد، از تاکید ظاهری فیلم بر قهرمانی کادر درمان انتقاد کرد. به گفته این حساب کاربری، فیلم در عین حال به نحوه مدیریت اولیه شیوع بیماری از سوی حزب کمونیست چین، از جمله تلاش‌ها برای سرکوب هشدارهای پزشکان خط مقدم و شرایطی که به شکل‌گیری بحران منجر شد، توجهی نکرده است.
این حساب کاربری نوشت: «فیلم آن به‌اصطلاح ۷۶ روز را که زندگی ۱۰ میلیون نفر در معرض خطر مرگ قرار داشت، به یک فیلم پرفروش قهرمانانه تبدیل کرده است. در واقعیت، حکومت فقط شهر را قرنطینه کرد و راه‌ها را بست.»
این انتقادات بازتاب‌دهنده اختلاف‌نظر گسترده‌تری درباره نحوه به خاطر سپردن دوران همه‌گیری است؛ اینکه آیا تمرکز اصلی باید بر فداکاری‌های کادر درمان و شهروندان عادی باشد یا بر سیاست‌های حکومتی که به رنج و مصائب همان مردم دامن زد.
لی لینی، تحلیلگر مسائل روز چین مستقر در آمریکا، به اپک تایمز گفت که کادر درمان خط مقدم ووهان به دلیل تلاش‌هایشان در دوران شیوع بیماری شایسته بالاترین میزان احترام هستند.
لی گفت: «در دوران یک همه‌گیری بزرگ، کارکنان خط مقدم درمان بیش از همه تلاش کردند و بزرگ‌ترین فداکاری‌ها را انجام دادند.»
با این حال، او استدلال کرد که نحوه روایت فیلم، بحث عمومی درباره اقدامات حزب کمونیست چین در دوران بحران را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد.
او گفت: «به باور من، آنچه مردم از آن بیزارند، پیام‌های تبلیغاتی حزب کمونیست چین است که از این موضوع برای پاک کردن سابقه پنهان‌کاری حکومت درباره حقیقت در دوران همه‌گیری و این واقعیت استفاده می‌کند که اقدامات افراطی آن به یک فاجعه انسانی منجر شد.»
او افزود: «حزب کمونیست چین هرگز به اشتباهات خود اعتراف نکرده و در عوض، رنج و مصائب ناشی از همه‌گیری را به‌عنوان پیروزی در مبارزه با بیماری تحت رهبری خود به تصویر می‌کشد. این اقدام به‌شدت شرم‌آور است.»
