ارتباط بین تله‌پاتی و تماس‌های تلفنی، اس‌ام‌اس و ایمیل

جهان پر از اسراری است که دانش کنونی ما را به چالش می‌کشد. اپک تایمز در بخش ماوراء دانش، داستانهایی از پدیده‌های خارق‌العاده را گرد آورده است تا به تصورات ما بال و پر بدهد و راه را برای چیزهای ممکنی که قبلاً انکار می‌شدند باز کند. آیا آنها واقعیت دارند؟ تصمیم با خود شماست.

مطالعه‌ی انجام شده توسط «روپرت شلدریک» نشان می‌دهد که اشکال مدرن ارتباطات ممکن است که با یک نوع قدیمی‌تر ارتباطات که تله‌پاتی نامیده می‌شود، مرتبط باشد.

او گروهی از افراد را با پرسیدن اینکه زمانی که تلفن آنها زنگ می‌زند، حدس می‌زنند چه کسی به آنها زنگ زده است، مورد آزمایش قرار داد. به هر کدام از آنها لیستی از چهار تماس‌گیرنده‌ی بالقوه داده شده بود تا از بین آن انتخاب کند. شلدریک در مقاله‌ای که اوایل امسال توسط مؤسسه‌ی علوم ادراکی منتشر شد گفت: «نمره‌ی به‌دست آمده به مراتب بیشتر از ۲۵ درصدی بود که در صورت تصادفی بودن آزمایش انتظار آن می‌رفت.» شلدریک دارای دکترای بیوشیمی از دانشگاه کمبریج است؛ و همچنین در دانشگاه هاروارد فلسفه و تاریخ علوم مطالعه کرده است.

نتایج مشابهی به طور مستقل در دانشگاه آمستردام هلند و فریبرگ در آلمان به‌دست آمده است. طبق گفته‌ی دکتر شلدریک نتایج آماری قابل توجهی نیز ارتباط بین تله‌پاتی و ارسال پیام‌های متنی و یا اشکال مختلف ارتباطات اینترنتی را نشان می‌دهد.

به نظر می‌رسد که توانایی تله‌پاتی به‌‏ویژه در ارتباط با کسانی که فرد مورد آزمایش با آنها دارای پیوندهای عاطفی نیرومندی است، بهتر کار می‌کند.

دکتر شلدریک پیش‌بینی می‌کند که برخی افراد ممکن است انتقاد کنند از احتمال اینکه دوستان نزدیک و افراد خانواده هم در افکار فرد باشند و همچنین به او زنگ بزنند؛ در نتیجه شانس اینکه این دو رویداد همزمان اتفاق بیفتند بالا می‌باشد.

او گفت: «تنها راه پاسخ‌گویی به این سؤالات از طریق آزمون‌های تجربی است که قابل ارزیابی آماری باشد.» او با مراجعه به آزمایش‌هایی که در این مسیر انجام داده است گفت: «این آزمایش‌‏ها دارای نتایج آماری قابل توجه و مثبتی بود.»

در سری آزمایش‌های اولیه‌ی انجام شده روی ۶۳ نفر میزان حدس درست ۴۰ درصد بود؛ که به مراتب بالاتر از نتیجه‌ی ۲۵ درصدی است که از آزمایش کاملاً تصادفی به‌دست می‌آید. در طول صدها آزمایش انجام شده، شلدریک از برخی افراد مورد آزمایش شنید که می‌گفتند پس از به‌دست آوردن اعتماد به‌‏نفس در حدس زدن، در اغلب موارد حدس‌های درست می‌زدند؛ مانند اینکه قوه‌‏ی کشف و شهود در آنها به‌‏کار می‌‏افتاد.

شلدریک آغاز به پرسش در مورد آزمایش کرد که هر یک از افراد چه احساسی در مورد هر حدس داشته‌اند. او مثال یک فرد آزمایش شونده‌ی زن را زد که زمانی که اعتماد به‌‏نفس داشت، میزان موفقیت ۸۵ درصد را به دست آورد؛ ولی زمانی که  اعتماد چندانی به حدس خود نداشت، تنها به میزان موفقیت ۳۴ درصد رسید. زمانی که او بدون هیچ‌گونه احساس شهودی شروع به حدس زدن کرد، درصد موفقیت او در حد ۲۸ درصد بود.

همکار شلدریک، «پم اسمارت» به منظور مقایسه‌ی بین ارتباط تله پاتی بین افرادِ دارای رابطه‌ی عاطفی نزدیک و افراد غریبه آزمایشی را انجام داد. او دریافت که درصد حدس درست برای تماس گیرنده‌ی آشنا حدود ۵۰ درصد بود، در مقایسه با افراد غریبه با ۲۵ درصد.

آزمایش‌‏ها برای بررسی اطلاع قبلی و یا سایر ادراکات فراحسی بالقوه نتیجه‌ی منفی داشت، که ارتباط این مسأله را به‌‏ویژه با توانایی تله پاتی نشان می‌داد.

پس آیا ما با عزیزان خود دارای ارتباط تله پاتی هستیم؟

دکتر «برنارد بیت‌من» از دانشگاه ویرجینیا در مطالعه‌ای که در مورد هشیاری انجام داد به این نتیجه رسید که گاهی افرادی که دارای رابطه‌ی نزدیک هستند، حتی زمانی که از هم بسیار دور می‌باشند، چیزهای مشابهی را مانند اضطراب، به طور همزمان تجربه می‌کنند. او این پدیده را همزمانی در احساس یا Simulpathity نامید. دکتر بیت‌من یک تجربه‌ی شخصی در مورد همزمانی در احساس داشت که او را به سمت تحقیق در مورد این مسأله کشانید. زمانی که پدر او هزاران کیلومتر دورتر در بستر مرگ بود، بیت‌من به وضوح و بدون هیچ دلیلی دچار احساس خفگی شد. بعداً دریافت که پدر او تقریباً به طور همزمان در حال خفگی بود.

این پدیده‌ی شناخته شده بین دوقلوها و افراد با ارتباطات عاطفی نزدیک رخ می‌دهد.

اپک تایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر می‌شود.