سیدنی –در یک گردهمایی بینالمللی، یکی از اعضای دولت استرالیا در پارلمان اروپا، اظهار میدارد که، ترس استرالیا از مجازات اقتصادی باعث میشود که درخصوص نقض تکاندهنده حقوق بشر در چین دست به واکنش علنی نزند.
“دیوید شوبریج” عضو پارلمان سبزها در “نیو ساوس ولز” بیان کرد که استرالیا در معاملات خود با چین بیش از حد محافظهکارانه عمل میکند. وی همچنین افزود، “کسانی که نسبت به ارزشها متعهد نبوده بهخاطر آنها ایستادگی نمیکنند مورد تقدیر هیچ کس قرار نمیگیرند.”
آقای شوبریج ، در بخشی از گردهمایی مربوط به فیلمی مستند، محصول استرالیا به نام “چین آزاد: شهامت باورداشتن” سخنرانی کرد؛ این فیلم مفتخر به دریافت جایز شده، و قبل از رفتن به ملبورن و بریزبن، در۱۱ نوامبر در سینما حوادت واقع در تقاطع بوندی و در ۱۲ نوامبر در جرج استریت، سیدنی، بهنمایش درآمد.
این فیلم مستند با همکاریهای بینالمللی “کین وانگ” تهیهکننده استرالیایی، “مایکل پرلمن”، کارگردان آمریکایی و “تونی چن”، آهنگساز، متولد چین، تولید شد. در این فیلم، مستنداتی از شجاعت دو زندانی عقیدتی سابق چین ارائه شده است: “جنیفر زنگ”، یک مادر که در پکن زندگی میکرد، و قبل از اینکه در نهایت به استرالیا پناهنده شود، به خاطر اعتقادات خود در چین دستگیر شده و تحت شکنجه و آزار قرار گرفت؛ و دکتر “چارلز لی”، شهروند امریکا، متولد چین، که هنگامی که برای اتخاذ موضعی در خصوص حقوق بشر، به چین بازگشت، از عواقب مشقتبار آن رنج بسیاری را متحمل شد.
این فیلم، طیف وسیعی از نگرانیها را افزایش میدهد، از جمله بازآموزی وحشیانه توسط حکومت چین از طریق سیستم اردوگاه کار اجباری، تا با کار اجباری این قبیل زندانیان در اردوگاهها، محصولات ارزان را در بازارهای بینالمللی به فروش برسانند. همچنین کنترل اطلاعاتی شدید رژیم در زمینه اینترنت، سانسور رسانه ها و شیوه رژیم در برداشت اجباری اعضای بدن زندانیان عقیدتی را افشا میکند.
آقای شوبریج اظهار داشت که چین به مدت طولانی از اعضای بدن زندانیان محکوم به مرگ استفاده میکرد، اما هماکنون، استفاده از اعضای بدن زندانیان عقیدتی، از جمله تمرینکنندگان فالون گونگ، تبتیها و اویغورها، رونق زایدالوصفی به صنعت پیوند اعضا در چین داده است.
براساس لایحه ویژه اعضا پارلمان، که این ماه به پارلمان ایالتی “نیو ساوس ولز” تسلیم شد، برای شهروندان استرالیایی، سفر به خارج از کشور و بهدست آوردن اعضای بدن از منابع غیر اخلاقی، جرم محسوب میشود.
آقای شویریج می گوید که سیاستمداران در گستره سیاسی ممکن است نگرانیهای خود را در زمینه حقوق بشر در چین، بهصورت خصوصی بیان کنند، اما به خاطر ترس از اقدامات تلافی جویانه اقتصادی از طرف چین، از بیان دیدگاههای خود بهصورت علنی احتراز میکنند.
“در واقع، بهنظر میرسد که برای اعضای پارلمان، یک مانع واقعی در اتخاذ یک موضع و اعلان یک بیانیه سیاسی دراین زمینه وجود دارد… زیرا آنها بسیار نگران روابط تجاری خود با چین هستند.”
مایکل پرلمن، کارگردان فیلم “چین آزاد” و “جنیفر زنگ”، نجاتفته از اردوگاه کار سخت نیز در این گردهمایی حضور داشتند، “ملودی دختر زنگ نیز به آنها ملحق شد.
آقای پرلمن معتقد است که مقامات استرالیا با صحبتنکردن دراین خصوص، استرالیا را از نظر اقتصادی دچار سختی میکنند، زیرا بسیاری از محصولات چینی، که در اردوگاههای کار اجباری با صرف هزینهای ارزان تهیه شده و یا تحت شرایط نامناسبی ساخته میشوند، باعث تضعیف تولید محصولات محلی شده و در نهایت منجر به ورشکستگی شرکتهای تجاری میشوند.
وی افزود، “فکر نمیکنم استرالیا بازار سهام را خود از دست بدهد. اما به نظر من مردم استرالیا مشاغل خود را از دست میدهند، چون نمیتوانند با بردهگان زندانهای اردوگاه کار سخت در چین رقابت کنند.”
حزب کمونیست از افشاگری واهمه دارد
این فیلم مستند، داستان زندگی “جنیفر زنگ” را به تصویر میکشد که بهخاطر تمرین روش فالون گونگ، در پکن دستگیر و تحت آزار و شکنجه قرار میگیرد. فالون گونگ روشی است که دارای حرکت تمرینی و مدیتیشن بوده و تمرینکنندگان آن باید از سه اصل راستگویی، مهربانی و بردباری پیروی کنند. در سال ۱۹۹۹، بیش از۸۰ میلیون نفر از مردم در چین، فالون گونگ را تمرین میکردند، که این تعداد بیش از تعداد اعضای حزب کمونیست چین بود. سپس رهبری حزب کمونیست چین، استراتژی سرکوب وحشیانهای را بهراه انداخت، که مردم چین قبلا در زمان انقلاب فرهنگی بزرگ و در قتل عام میدان تیانآنمن پکن شاهد آن بودند.
“زنگ”، که سابقاً، قبل از زندانیشدن، یکی از اعضای حزب کمونیست چین بود، بر این باور است که آزار و اذیت تمرینکنندگان فالون گونگ در چین بزرگترین ضعف حزب کمونیست چین را در معرض دید همگان قرار میدهد.
وی بیان کرد که، “از آنجا که حزب کمونیست، هرگز توسط مردم انتخاب نشد، در خصوص مشروعیت خود، دچار وحشتی بنیادی است، بنابراین برای اینکه مردم قدرت آنها را زیر سؤال نبرند، لازم میدانند جو رعب و وحشت، در بین مردم حکمفرما شود. برای آنها بسیار مهم است که مردم واقعاً درباره چه چیزهایی فکر میکنند و اینکه آیا آنها این فرصت را دارند که فکر کنند.”
او به بازیهای المپیک پکن به عنوان یک عامل استراتژیک در نمایش قدرت اشاره کرد، “آنها همیشه سعی میکنند به مردم چین بگویند، نگاه کنید، غرب از ما حمایت میکند، و به جامعه غرب نیز بگویند، ببینید که ما از حمایت مردم چین برخوردار هستیم.”
حضار در صحنه، از عمق و گستره نقض حقوق بشر که در این فیلم بهتصویر کشیده شد، شوکه شدند. “کریستینا اینستو”، دانشجو و “بنی رو”، موسیقیدان، بیان کردند که در طول تماشای این فیلم مستند، بیاختیار اشک میریختند.
خانم “اینستو” پس از نمایش فیلم به اپک تایمز گفت که، “واقعاً، جدال و کشمکشهای هراسانگیز مردم چین، فوق العاده خوب و کامل به تصویر کشیده شد. واقعا احساس میکنم، میخواهم هرکاری از دست من برمیآید برای تغییر این وضعیت انجام دهم.”
آقای شوبریج در پاسخ به یک سوال در مورد اینکه مردم چه اقداماتی را باید انجام دهند، توصیه میکند که مردم باید نسبت به این مسائل آگاه باشند، اعتراضات عمومی را مورد حمایت قرار دهند و به جمع آوری امضا دادخواست دراین زمینه بپردازند.
وی همچنین اظهار داشت، “از نظر من سیاستمداران در پایان روز به اعداد و ارقام توجه میکنند و هرچه شمارههای بیشتری داشته باشید، آنها به احتمال زیاد، بیشتر به آن توجه میکنند.”
“زنگ” نیز مردم را تشویق کرد که در باره این فیلم و آنچه در چین روی میدهد، با دیگران صحبت کنند، زیرا مشروعیت حزب در چین را مورد تهدید قرار میدهد، چیزی که رژیم چین بهشدت از آن واهمه دارد.
او گفت که، “ما تصور میکنیم که آنها [رژیم چین] بسیار قدرتمند هستند، درحالیکه واقعاً نیستند. آنها وحشت دارند از اینکه مردم و جهانیان، از ماهیت واقعی آنها آگاه شوند. بنابراین هر کاری که دراین زمینه انجام میدهیم از اهمیت ویژهای برخوردار است.”
اپک تایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر میشود.
