این تجمع درحالی برگزار شد که سرکوب تمرینکنندگان فالون دافا به دست حزب کمونیست چین همچنان ادامه دارد.
حدود ۵ هزار نفر در روز ۱۸ اکتبر در یکی از مکانهای نمادین تایپه دست به تجمع زدند و مثل تکههای یک نقاشی بزرگ در کنار هم ایستادند تا باور خود را به روش معنوی فالون گونگ به نمایش بگذارند و درباره نقض ادامهدارِ حقوق بشر در چین کمونیست اطلاعرسانی کنند.
این تجمع یک رویداد سالانه است که از سوی تمرینکنندگان فالون دافا برگزار میشود؛ سنتی که قدمت آن به قبل از آغاز سرکوب خشونتبار این تمرین معنوی از سوی رژیم کمونیستی چین در سال ۱۹۹۹ بازمیگردد.
امسال تمرینکنندگان فالون دافا از کره جنوبی، ژاپن، آلمان، کانادا، اندونزی، سنگاپور، مالزی، تایلند، هنگکنگ و آمریکا در میدان آزادی تایپه گردهم آمدند.
تمرینکنندگان با لباسهایی به رنگ آبی، مشکی، قرمز، سفید و زرد در ردیفهای منظم قرار گرفتند تا تصویر «چرخ قانون» یا «فالون» (به زبان چینی) را به نمایش درآورند که نشانه بودایی «سریواتسا» و نشانه تائوئیستی «تایجی» هم در آن به چشم میخورد. این نشانه نماد فالون گونگ یا فالون دافا بوده و به معنی «مسیر شگرف چرخ قانون» است.
جمعی از تمرینکنندگان در زیر این نماد با لباسهای زردرنگ چهار عبارت چینی را به تصویر کشیدند که میگوید «فالون پیوسته در چرخش است.»
فالون گونگ، که با نام فالون دافا هم شناخته میشود، روشی معنوی است که براساس سه اصل حقیقت، نیکخواهی و بردباری بنا شده است. این تمرین اولینبار در سال ۱۹۹۲ در چین معرفی شد و براساس برآوردهای رسمی تا سال ۱۹۹۹ بهصورت دهانبهدهان بین مردم چرخید و تعداد دنبالکنندگان به حدود ۷۰ تا ۱۰۰ میلیون نفر رسید.
حزب کمونیست چین که محبوبیت روزافزون فالون دافا را تهدیدی موجودی میدانست، کارزار گسترده و خشونتباری را در ژوئیه ۱۹۹۹ برای نابودی این تمرین آغاز کرد. شمار زیادی از تمرینکنندگان طی ۲۶ سال گذشته از زندان، اردوگاههای کار اجباری و مراکز «بازآموزی» سر درآوردهاند و با کار اجباری، شکنجه و خطر مرگ به دلیل برداشت اجباری اعضای بدن دستوپنجه نرم کردهاند.
خانم هوآنگ چونمی، برگزارکننده این رویداد و نایبرئیس انجمن فالون دافای تایوان، به اپکتایمز گفت که او و دیگر تمرینکنندگان هرسال در این مراسم شرکت میکنند تا افراد بیشتری با فالون دافا آشنا شوند. به گفته او، این تمرین در رشد معنوی و بهبود وضعیت جسمانی آنها مؤثر بوده است.
او افزود: «انجام این تمرین بسیار ساده است، چرا که هیچ اخلالی در زندگی روزمره یا کار افراد ایجاد نمیکند و همه فارغ از سن و جنسیت میتوانند تمرینات آن را انجام دهند.»
خانم هوآنگ افزود که برگزاری این رویداد در میدان آزادی تایپه، که یکی از پرازدحامترین مکانهای نمادین تایوان به شمار میآید، بیانگر یک تضاد آشکار است: مردمسالاری و آزادی پویای تایوان (جمهوری چین) در مقایسه با کنترل و سرکوب شدید حزب کمونیست چین در آنسوی تنگه تایوان در سرزمین اصلی چین (جمهوری خلق چین).
وو چینگشیانگ، معمار بازنشسته و طراح اصلی این گردهمایی، به اپکتایمز گفت که امیدوار است چهار عبارت چینی بهکاررفته در این طرح حس کنجکاوی مردم را در رابطه با معنای عمیق آن برانگیزد و آنها را به شناخت روش معنوی فالون گونگ ترغیب کند.
بسیاری از مردم محلی و گردشگران خارجی در جریان طراحی این طرح نوشتاری در محل تمرین گردهم آمدند و به تماشای شرکتکنندگان پرداختند. رفعت گوکچه بوزکورت، مهندس عمران ۵۰ ساله اهل ترکیه، در بین حاضران بود.
بوزکورت گفت که از تلاش تمرینکنندگان برای اطلاعرسانی درباره نقض حقوق بشر در چین شگفتزده شده و افزود که «به نظرم این رویداد ابعاد معنوی دارد.»
بعد از تکمیل طرح، شرکتکنندگان در محل ماندند و به شکل دستهجمعی به انجام تمرینات فالون گونگ پرداختند.
شرکتکنندگان از سراسر جهان آمده بودند
یکی از شرکتکنندگان چن هوئی نام داشت؛ یک خانم خانهدار ۵۵ ساله که از واشینگتن به تایوان آمده بود. او به اپکتایمز گفت پیشتر دو مرتبه برای حضور در رویدادهای فالون گونگ به تایوان سفر کرده است. اما این اولینبار بود که در رویداد تکمیل طرح گردهمایی شرکت میکرد.
چن گفت: «تصمیم گرفتم به اینجا بیایم تا شخصاً حس عمیق و الهامبخشِ این فعالیت گروهی را تجربه کنم.»
چن که تمرین فالون گونگ را از سال ۱۹۹۵ در زادگاه خود در استان گوانگدونگ در جنوب چین آغاز کرده بود، گفت: «۳۰ سال است فالون گونگ را تمرین میکنم. این تمرین باعث تحول اخلاقی من شده و حس سلامتی و تندرستی را در وجودم نهادینه کرده است.»
یکی دیگر از شرکتکنندگان خارجی این رویداد کیم چانگروک نام داشت. کیم ۵۴ سال داشت و از کارکنان یک شرکت تجهیزات پزشکی در کره جنوبی بود. او گفت این سومینبار است که در رویداد تکمیل طرح گردهمایی شرکت میکند.
او به اپکتایمز گفت: «جهانِ امروز بیش از هر زمان دیگری به حقیقت، نیکخواهی و بردباری نیاز دارد.» کیم گفت از زمانی که فالون گونگ در سال ۱۹۹۲ در چین رواج پیدا کرد، تا امروز در بیش از ۱۰۰ کشور جهان گسترش یافته است.
دو نفر از شرکتکنندگان تایوانی نیز تجربههای خود را با اپکتایمز به اشتراک گذاشتند.
یان سیانگلین ۲۶ ساله، که مدرس زبان ژاپنی است، گفت که دوران کودکی او بسیار ارزشمند بوده است. پدر و مادر یان او را با تکیه به اصول فالون گونگ تربیت کرده بودند. او افزود: «من در خانوادهای شاد و آرام بزرگ شدم. این موضوع نقش بسزایی در شکلگیری شخصیت، رفتار و ارزشهای اخلاقی من داشته است.»
یان ابراز امیدواری کرد که تجربه شخصی او دیگران را به مطالعه کتاب اصلی فالون گونگ با عنوان جوآن فالون ترغیب کند؛ اثری که تاکنون به ۴۰ زبان مختلف ترجمه شده و در فضای مجازی نیز در دسترس قرار دارد و تمرینها نیز به صورت آنلاین در دسترس هستند.
شائو سوئهتی ۵۵ ساله، که در کانون اصلاح و تربیت نوجوانان تدریس میکند، گفت که ۳ سال است به تمرین فالون گونگ میپردازد. شائو با اتکا به تجربه شخصی خود به مردم هشدار داد که تصور نکنند عدم مشاهده آزار و سرکوب تمرینکنندگان در چین به منزله این است که سرکوب فالون گونگ واقعیت ندارد.
شائو توضیح داد که در اواخر سال ۱۹۸۰ چندینبار به دلیل فعالیت تجاری پدرش در استان فوجیان به چین سفر کرده بود. او به خاطر دارد که چین در آن مقطع تفاوت چندانی با دیگر کشورها نداشت و نشانهای دال بر تعقیب سیاسی مردم دیده نمیشد.
شائو افزود که اکنون بعضی از همکاران او نیز چنین دیدگاهی دارند و چین را کشوری «عادی» میدانند. او گفت برایش سخت بوده که به آنها بفهماند چیزی که در سفر به چین میبینند، صرفاً تصویری ظاهری و گمراهکننده است.
شائو افزود: «حزب کمونیست چین صرفاً یک حزب سیاسی نیست و ماهیتی شیطانی دارد.»
