نیویورک- تصور کنید پدر و مادرتان دستگیر میشدند و مورد بازجویی قرار میگرفتند به این دلیل که شما در پارک تمرین میکنید. تصور کنید که فامیل و وابستگانتان از مشاغل خود اخراج میشدند به این دلیل که شما باوری داشتهاید مبنی بر اینکه انسان خوبی باشید و تصورکنید که خود شما بهدلیل باورها و اعتقاداتتان ربوده میشدید، زندانی میشدید و مورد شکنجه قرار میگرفتید.
بسیاری از تمرینکنندگان فالونگونگ در چین، حداقل یکی از سناریوهای بالا را تجربه کردهاند. تمرینکنندگان این روش سنتی معنوی از کشورخود فرار کردهاند. داستانهای فرار آنها برای ساخت فیلمهای هالیوود مناسب است. بسیاری از آنها به ایالات متحدهی آمریکا آمدهاند تا داستان خود را به گوش مردم دنیا برسانند.
روز شنبه، نزدیک به ۱۰۰۰ تمرینکنندهی فالونگونگ که فالوندافا نیز نامیده میشود، برای نشاندادن حقایقی که در چین به وقوع میپیوندد، تجمعی در نیویورک برگذار کردند. آنها به سمت پایین خیابان اصلی فلاشینگ در محلهی چینیها تا خط ۷ سابوِی در خیابان کوئینز راهپیمایی کردند و سپس یک گردهمایی شکل دادند.
تمام گروه مارش لباسهای آبی و سفید برتن داشتند. در پس آنها پرچمهای رنگارنگ، دختران زیبایی ملبس به لباسهای سنتی چین، شیر سنتی چینی و رقصندگان اژدها آنان را دنبال میکردند.
۲۵ آوریل در پکن
اما یک هدف عمیقتر نیز وجود داشت. ۲۵ آوریل، روز پیش از تجمع، پانزدهمین سالگرد رخدادی است که در تاریخ جاودان خواهد ماند. آن زمانی بود که نزدیک به ۱۰۰۰۰ تمرینکنندهی فالونگونگ به دفتر دادخواهی دولتی ژونگنانهای در پکن رفتند. زمانیکه چندهفته پس از آن آزار و شکنجه بر ضد فالونگونگ در ۲۰ جولای ۱۹۹۹ آغاز شد.
«لیام اُنیل» سخنگوی مرکز اطلاعات فالوندافا در این تجمع گفت:« پانزده سال پیش، ۱۰۰۰۰ تن از مردمی که یک تمرین مراقبهی آرام را انجام میدادند و از اصول صلحآمیزی برای بهبود اخلاقیات خود پیروی میکردند، متوجه شدند که دولت کمپینی برای آزار و شکنجهی آنها بهراه انداخته است.»
انیل شرح داد که چرا تمرینکنندگان فالونگونگ به دادخواهی رفتند. وی بیان کرد:«با اعتقاد به خوبی مردم، با اعتقاد به خوبی دولت، آنان به دفتر دولتی استیناف رفتند تا به دولت بگویند که فالونگونگ چیس.»
این دادخواهی کاملاً صلحآمیز بود و قانون چین آنرا پشتیبانی میکرد؛ اما تبدیل به بهانهای برای رئیس حزب کمونیست چین، جیانگ زمین شد که آزار و شکنجه علیه فالونگونگ را آغاز کند.
این آزار و شکنجه چنان گسترده بود که تقریباً هرشخصی در چین دوست یا آشنایی داشت که تحت تأثیر آن قرارگرفت. برای حدود ۱۰۰ میلیون تمرینکنندهی دافا در چین آنزمان، این تإثیر بسیار فراگیر و شدید بود.
داستانهای شخصی
جین دای، که در سال ۲۰۰۷ به همراه دخترش به ایالات متحده آمد، درمیان تمرینکنندگان فالونگونگ در این تجمع بود. همسر وی در سال ۲۰۰۱ بهدلیل تمرین فالونگونگ توسط مقامات چین ربوده شد. وی تا سرحد مرگ شکنجه شد و در همان سال درگذشت.
دای گفت: « میلیونها تمرینکننده ۱۵ سال شکنجه شدهاند. خانوادهی من فقط یکی از آنهاست. دخترم اکنون ۱۴ ساله است. آخرینباری که پدرش را دید زمانی بود که ۹ ماه داشت.»
تمرینکنندهی دیگر در تظاهرات «کریستال چِن» بود. وی ۴۲ ساله است اما مانند ۳۰ سالهها بهنظر میرسد. در خانهاش در گوانگجو، توسط پلیس بهدلیل تمرین فالونگونگ ربوده شد و سه سال را در یک مرکز بازپروری کار اجباری گذراند.
وی در اردوگاه کار اجباری بهطور منظم شکنجه میشد. یک روز سربازان او را تا سرحد مرگ شکنجه کردند. آنها او را به بیمارستانی در نزدیکی کمپ فرستادند و از آنجا بود که توانست بگریزد. او به تایلند فرار کرد و در آنجا پناهندهی سازمان حقوق بشر شد. در سال ۲۰۰۹ به آمریکا آمد.
با این حال، چن عاری از هرگونه خشمی سخن میگوید. برای وی، این تجمع برای یادآوری ۱۵ سال از۲۵ آوریل ۱۹۹۹ ، نشانی از یک جهش در خود دارد.
ارادهی شکستناپذیر
داستان فالونگونگ دربارهی ۱۰۰ میلیون نفر در چین است که به حقیقت و راستی، نیکخواهی و شفقت و بردباری معتقد بودند. داستان باور و اعتقادیست که رئیس سابق حزب کمونیست چین، جیانگ زمین، در سال ۱۹۹۹ تصمیم گرفت که آنرا در کمتر از سه ماه ریشهکن کند.
با این وجود، برای چن و بسیاری از تمرینکنندگان دیگر داستان فالونگونگ داستان ناراحتکنندهای نیست. آن دربارهی ۱۰۰ میلیون نفر است که محکم و استوار ایستادند، در شرایطی که رسانههای دولتی چین به پخش اکاذیب دربارهی آنها میپرداخت و ادارهی امنیت چین مبادرت به نابودی آنها کرده بود و رژیم کمونیست نیز در سرتاسر دنیا دربارهی آنها دروغپردازی میکرد.
و این داستانی است که میگوید چگونه فالونگونگ با آنان مقابله به مثل نکرد و در عوض به دنیا دربارهی حقیقت گفت و دربارهی اینکه فجایع و جنایات در چین چگونه درحال برملا شدن میباشند.
تجمع روز شنبه این داستان را بازگو کرد- مردمی با ارادهی شکستناپذیر که درمیان رنج و در مواجهه با تنفری که تمام دنیا را با دروغهای خود میپوشاند، توانستند مهربان باقی بمانند و بهآرامی به مردم دنیا دربارهی حقیقت بگویند.
«اِرپینگ ژانگ»، سخنگوی انجمن فالوندافای نیویورک، طی تجمع پس از راهپیمایی بیان داشت که این رویداد به پاسداشت ۱۵ سالی است که تمرینکنندگان فالونگونگ تحمل کردهاند.
ژانگ ازپشتیبانان فالونگونگ از جمله کنگرهی آمریکا که چندین لایحه برای محکومکردن آزار و شکنجه در چین به تصویب رسانده با بیان اینکه «ما پشتیبانی بسیاری از سرتاسر دنیا دریافت کردهایم»، قدردانی کرد.
«مارتا فلورز وازکز» فرماندهی بخش کوئینز نیز در این گردهمایی سخنرانی کرد. وی بر پشتیبانی خود از تمرینکنندگان فالونگونگ در فلاشینگ کوئینز دوباره تأکید کرده و با ذکر این نکته که « ما بیعدالتی را در فلاشینگ تحمل نخواهیم کرد»، چندین مورد حمله را که برای تمرینکنندگان این منطقه اتفاق افتاده بود، محکوم کرد.
دورنماهای روشنتر
آزار و شکنجه همچنان در چین بهوقوع میپیوندد. سال گذشته، آزار و شکنجه بر طبق گفتههای «وانگ جییوآن»، سخنگوی سازمان جهانی بررسی آزار و شکنجهی فالونگونگ، بدتر و شدیدتر شد.
وانگ اظهار داشت که آمار ناتمام، ۴۹۴۲ مورد دزدیده شدن تمرینکنندگان، ۷۳۲ مورد فرستاده شدن به مراکز شستشوی مغزی، ۷۹۶ مورد شکنجه بدون محکوم شمرده شدن و ۱۰۸ مورد شکنجه تا سرحد مرگ را نشان میدهد.
با این وجود تمرینکنندگان فالونگونگ بسیاری مانند وانگ هستند که باور دارند بهزودی مظلوم بر ظالم چیره خواهد شد.
آنها معتقدند زمانیکه آزار و شکنجهی فالونگونگ در چین به پایان برسد و حقیقت آشکارشود، داستان ۱۰۰ میلیون تمرینکنندهی فالونگونگ در تاریخ جاودان خواهد ماند و جنایات مقامات چین به عرصهی جهانی کشیده خواهد شد.
لیام انیل گفت: « حزب کمونیست چین بزرگترین ارتش و بزرگترین تشکیلات امنیتی را داراست. همچنین دارای امتیاز انحصاری تمام رسانهها و اینترنت چین میباشد»
وی افزود:« چرا فالونگونگ را شکست ندادند؟ زیرا اینکه مردمی سعی میکنند بهتر باشند، در واقع قدرتمندترین قدرتهاست. آن در تاریخ چین، فرهنگ چین و اساس کیهان ریشه دوانده است: حقیقت، نیکخواهی، بردباری.»
اپکتایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر میشود.
