اصطلاح چینی «سوء‏استفاده‏ روباه از قدرت ببر»(狐假虎威)

 این اصطلاح در داستانی از کتاب باستانی «توطئه‌‌‏های ایالات متخاصم‌[۱]» آمده‌‌‏است.

در‌‌‏دوران ایالت‌‌‏های متخاصم (۴۷۵-۲۲۱ پیش‌‌‏از میلاد) ژنرال شجاعی به‌‌‏نام ژائو جیجو بود که در ایالت چو زندگی می‌‌‏کرد. او از‌‌‏سوی امپراطور ایالت چو برای نظارت ‌‌‏بر مرز‌‌‏های شمالی کشور به آن‌‌‏جا اعزام شد. شهرت او در سراسر شمال پیچید و در دل همه‌‌‏ی فرماندهان ارتش ترس و وحشتی نسبت‌‌‏به او ایجاد شد.

روزی امپراطور از مقامات دربار پرسید: “شنیده‌‌‏ام فرماندهان ارتش شمالی از ژائو می‌‌‏ترسند. این موضوع حقیقت دارد؟”

سکوتی برقرار شد. پس‌‌‏از مدت کوتاهی، یکی از وزراء امپراطور به‌‌‏نام جیانگ پیش‌‌‏قدم شد و به امپراطور پاسخ داد: “سرورم، در جنگلی ببری وجود داشت که برای غذا، همه‌‌‏ نوع حیوانی را شکار می‌‌‏کرد. روزی ببر، روباهی را شکار کرد. روباه تا دهان بزرگ و گرسنه‌‌‏ی ببر را دید، وانمود به شگفتی کرد و گفت: “چطور جرأت می‌‌‏کنی مرا بخوری؟ من کسی هستم که خدا برای حکمرانی‌‌‏بر سایر حیوانات تعیین کرده‌‌‏است. اگر مرا بخوری، از فرمان خدا سرپیچی کرده‌‌‏ای و مجازات خواهی‌‌‏شد. اگر باور نداری، می‌‌‏توانی دنبالم بیایی و خودت ببینی.”

ببر با تردید فراوان تصمیم گرفت به‌‌‏دنبال او برود و ببیند روباه قادر به‌‌‏انجام چه کاری است. در راه همه‌‌‏ی حیوانات با دیدن آن‌‌‏ها ‌‌‏ترسیدند و به‎سرعت پا‌‌‏به‌‌‏فرار گذاشتند. با دیدن این صحنه، ببر حرف روباه را باور کرد و او را آزاد نمود.

سرورم، اکنون وسعت قلمرو شما ۵۰۰۰ مایل‌‌‏مربع است و ۱۰۰‌‌‏هزار سرباز در‌‌‏اختیار دارید. شما به ژنرال ژائو قدرت رهبری این سربازان را اعطا کرده‌‌‏اید. بنابراین درباریان شمال، نه از ژنرال ژائو بلکه از صدهزار سرباز شما می‌‌‏ترسند. دقیقاً همانند حیوانات جنگل که از ببر می‌‌‏ترسیدند!”

آنگاه امپراطور احساس خشنودی کرد و آرام شد.

اصطلاح «سوء‌‌‏استفاده‌‌‏ی روباه از قدرت ببر» برگرفته‌‌‏از این داستان است. این تمثیل برای افرادی به‌‌‏کار می‌‌‏رود که با‌‌‏استفاده‌‌‏از نفوذ و قدرت دیگران به ارعاب و سرکوب می‌‌‏پردازند. ممکن‌‌‏است روباه برای مدت کوتاهی از این قدرت لذت ببرد اما در‌‌‏نهایت حیله‌‌‏اش آشکار و به‌‌‏شدت مجازات خواهد‌‌‏شد.