«حمید خزایی»، پناهجوی ساکن در اردوگاه جزیره مانوس، درپی ابتلا به مسمومیت خونی و عدم درمان به موقع از سوی مسئولان این بازداشتگاه دچار مرگ مغزی شد.
بنابر گزارش فعالان مدافع حقوق پناهجویان، پساز آنکه پای آقای خزایی ۲ هفته قبل دچار بریدگی میشود، زخم وی بهواسطهی شرایط غیربهداشتی این اردوگاه عفونی شده، اما عدم رسیدگی بهموقع مسئولان، درنهایت به مرگ این جوان میانجامد.
«ایان رنتول»، سخنگوی سازمان ائتلاف اقدام برای پناهندگان گفته است، پساز تشدید عفونت زخم آقای خزایی، وی برای مداوا به بیمارستانی در شهر بریزبن استرالیا منتقل شد، اما به دلیل شدت بیماری سکته کرده و سپس دچار مرگ مغزی شده است.
خانوادهی این جوان ۲۴ ساله که از استرالیا درخواست پناهندگی کرده بود، روز سهشنبه از این اتفاق مطلع شدند.
وزارت امور مهاجرت استرالیا هم اعلام کرد که درمورد علل ماجرا و شرایط بهداشتی و درمانی بازداشتگاه مانوس، تحقیق خواهد کرد.
بهگفتهی آقای رنتول، وضعیت بهداشتی بازداشتگاه پناهجویان جزیره «مانوس» در پاپائو «گینه نو» بسیار اسفبار است؛ بهطوریکه عفونتهای پوستی و قارچی گسترده بوده و به دلیل گرفتگی توالتها فاضلابها در سطح زمین جمع می شوند.
وضعیت نامناسب جزیرهی «مانوس» در پاپائو گینه نو، که یکی از مراکز استرالیا خارج از خاک این کشور برای اسکان پناهجویان است، این روزها با انتقادهای شدیدی از طرف سازمان های حقوق بشر و نهادهای وابسته به سازمان ملل متحد مواجه است.
مرگ «رضا براتی»، پناهجوی دیگر اردوگاه مانوس در ماه فوریه گذشته، که بهدنبال ضربوشتم نیروهای امنیتی این منطقه رخ داد؛ یکی دیگر از حوادث بحثبرانگیز درمورد این مراکز تأسیس شدهی دولت استرالیا بود.
در ماههای اخیر، با افزایش سیل مهاجرتهای غیرقانونی به استرالیا به قصد پناهندگی در این کشور، دولت استرالیا برای مقابله با این روند سیاستهای جدیدی در پیش گرفت.
در راستای این سیاست، ادارهی مهاجرت استرالیا در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۳ (۲۸ تیرماه)، اعلام کرد که پس از این، پناهجویانی که با قایق و بهصورت قاچاق به این کشور پناهنده میشوند، ویزا دریافت نخواهند کرد.
استرالیا از آن پس تمامی پناهندگان غیرقانونی، حتی زنان و کودکان را مستقیماً به گینهی نو روانه میکند. جایی که شرایط و امکانات زندگی برای پناهجویان به گونهایست که موجب اعتراض فعالان حقوق بشر شدهاست.
اپکتایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر میشود.
