آیا ماه توخالی است؟ آیا آن توسط بشر ساخته شده و هماکنون لایه ضخیمی از گرد و غبار در طی میلیاردها سال سازه فلزی آن را پوشانده است؟
البته این لازم میدارد که فرض کنیم که میلیاردها سال پیش تمدن بشری بسیار پیشرفتهای وجود داشته است. نظریهای که اخیراً با کشف آثار مصنوعی ماقبل تاریخ که درک رایج ما را از تاریخ زیر سؤال میبرد، توجه محققین را به خود معطوف کرده است.
نظریاتی نظیر این، مورد توجه محققین بسیاری قرار گرفتهاست که درباره ماه، ساختار و عملکرد آن به مطالعه و تحقیق میپردازند.
اکنون توجه شما را به برخی از عجایب موجود در مورد ماه جلب میکنیم.
آیا بازگشت امواج نتیجه توخالی بودن ماه است؟
ناسا در سال ۱۹۶۹ تأثیری را بر روی ماه ایجاد کرد تا ستارهشناسان آپولو ۱۲ بتوانند تأثیرات لرزهای حاصل از آن را اندازهگیری کنند. امواج شوکآور و ضربهای دانشمندان را شوکه کرد.
این لرزهها که به مدت یک ساعت ادامه پیدا کرد، از ارتعاشات کوچک آغاز شد و با گذشت زمان به قدرت آن افزوده شد. آنچه که رخ داد، بسیار متفاوت از آثار هر زمینلرزهای بود که بر روی زمین ثبت شدهاست.
توضیحات دکتر تیلور راس در مجله آپولو لونار سرفیس در وبسایت ناسا آورده شده است. تیلور دانشمند محقق در زمینه ماه است که در زمینه بررسی نمونههای گردآوریشده توسط آپولو ۱۱ همکاری کردهاست.
او گفت: «واقعاً خارقالعاده بود. وقتی ما این تأثیرات را بر روی ماه داشتیم، دریافتیم که برخلاف زمینلرزه زمینی که به سرعت محو میشود، این امواج شوکآور به مدت یک ساعت مدام بر سطح ماه برمیگشتند. این موضوع به ماهیت بسیار خشک صخرههای سطح ماه مربوط میشود.»
وی افزود: «همانطوری که میدانیم هیچ رطوبتی بر روی ماه وجود ندارد و در نتیجه هیچ چیزی که این ارتعاشات را میرا کند وجود ندارد. تنها چیزی که بر روی سطح ماه وجود دارد قلوه سنگ است که این امواج را بدون آنکه همانند زمین میرا شود منتقل میکند. در واقع این نتیجهای از خشکی شدید ماه است.»
سانتی کاروناتیلاک که ستارهشناسی از دانشگاه استونی بروک است در وبسایت «از یک ستارهشناش بپرسید» نوشت: «اگر ماه توخالی بود امکان نداشت تراکم لازم را برای ایجاد نیروی گرانشی که هماکنون دارد داشته باشد.»
مدار غیرعادی
فیزیکدان ایتالیایی لورنزو لوریو مقالهای را در یادداشتهای ماهیانه انجمن سلطنتی نجوم در سال ۲۰۱۱ درباره رفتار غیرمعمول ماه منتشر کرد.
او گفت: «تغییرات جزئی را در مدار ماه نمیتوان با الگوهای رایج توضیح داد. مدار ماه در جهت گریز از مرکز در حال افزایش است.»
لوریو در چکیده مطالعه خود بیان میکند: «مسأله یافتن توضیحی قانعکننده بر رفتار غیرمعمول گریز از مرکز ماه همچنان موجود است.»
گودالهای محدب
برخی گودالها در سطح ماه محدب هستند (سطحی که دارای گودی به بیرون است) به جای مقعر بودن (دارای گودی به داخل) که به گفته برخی، مدرکی دال بر وجود پوستهای سخت (ساخت بشر) در زیر لایه سطحی آن است. زمانی که شهابسنگها با سطح ماه برخورد میکنند، انتظار میرود که گودالی که ایجاد میکنند مقعر باشد.
کارل ای وود از دانشکده زمینشناسی در دانشگاه براون نوشت که این گودالهای محدب به احتمال زیاد توسط گدازههای آتشفشانی ایجاد شده است. او گفت که این مواد مذاب از شکافها به سطح تراوش کرده است.
وی چنین نوشت: «برای اینکه این مواد مذاب به جای شکل دادن حوضچه، حلقه ایجاد کند لازم است که گرانروی یا چسبندگی بالاتر و سرعت دفع پایینتری نسبت به گدازههایی که پهنه ماری را شکل داد داشته باشد[ماری نامی است که به پهنه تاریک و وسیعی در سطح ماه اطلاق میشود که زمانی توسط انفجارهای آتشفشانی ایجاد شد، به گونهای که ممکن است تصور شود زمانی دریا بودهاست]. این ماگما (مواد مذاب زیر سطح پوسته) احتمالاً بازالتی (سنگ سخت و سیاه و دانهریز آتشفشانی) بوده است که تحت شرایط غیرمعمول فوران کردهاست، یا بازالت مربوط به پهنه ماری بودهاست که در بستههایی متمایزی قرار داشته است. حتی در برخی موارد ممکن است نوعی از ماگما باشد که به پهنه ماری مربوط نبوده است.»
ماه موجب تثبیت محور زمین
اینکه آیا به عمد به این منظور ساخته شده یا نه، واقعیت این است که ماه در خدمت زمین است.
بر طبق گفته ناسا «ماه با از بین بردن تکانهای زمین آن را تثبیت میکند که به نوبه خود باعث بهوجود آمدن آب و هوای با ثباتتری میشود.»
دانشمند ناسا اریک کریستین و متخصص اطلاعرسانی آموزشی ناسا در پستی در وبسایت ناسا بیشتر در اینباره توضیح میدهند: «ماه کشش بیشتری را به شکل جزر و مد، هم به صورت داخلی و هم اقیانوسی به چرخش زمین اضافه میکند. این کشش افزوده شده ثبات بیشتری را در مدار چرخشی زمین ایجاد میکند. آن همچنین به تدریج چرخش زمین را کندتر میکند که منجر به طولانیتر شدن تدریجی طول روز در زمین میشود.»
هماهنگی در اندازه
اگر اندازههای زمین، ماه و خورشید را بررسی کنیم اعداد مشابهی به چشم میآید. اندازه قطر خورشید چهارصد برابر قطر ماه است و ماه چهارصد برابر از خورشید به زمین نزدیکتر است.
قطر خورشید ۱۰۸ برابر قطر زمین است و فاصله زمین از خورشید ۱۰۸ برابر قطر خورشید است.
قطر ماه: ۳۴۰۰ کیلومتر
قطر خورشید: ۱۳۹۱۰۰۰ کیلومتر
قطر زمین: ۱۲۷۵۶ کیلومتر
فاصله ماه از زمین: ۳۶۰۰۰۰ کیلومتر
فاصله متوسط خورشید از زمین: (گاهی نزدیکتر و گاهی دورتر است) ۱۴۹۶۰۰۰۰۰ کیلومتر
اپک تایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر میشود.
