Search
Asset 2

تاریخی اسرار‌‏آمیز: آتلانتیس

تصویر از طریق شاتر
تصویر از طریق شاتر
تصویر از طریق شاتر

از زمان افلاطون و یا حتی قبل‌‏تر، تصور قاره‌‏هایی که پیش از فرورفتن در قعر دریاها، در آنها مردمانی متمدن و مرفه زندگی‌‏می‌‏کردند، مورخان را مجذوب خود کرده‌‏است.

آتلانتیس که اولین بار توسط افلاطون، فیلسوف مشهور یونانی دوره‌‏ی باستان معرفی‌‏شد، شاید شناخته‌‏شده‌‏ترین قاره‌‏ی باستانی باشد اما مطمئناً تنها سرزمین پهناوری که غرق‌‏شده نبوده‌‏است. علاوه‌‏بر جزیره‌‏ی افسانه‌‏ای آتلانتیس، سرزمین‌‏ها و قاره‌‏های غرق‌‏شده و  افسانه‌‏ای دیگری مثل لِمیوریا Lemuria و مو Mu نیز وجود ‌‏دارند. از این گذشته سرزمین‌‏هایی مثل زلاندیا Zealandia، داجِرلند Doggerland و فلات کرگولِن Kerguelen هم وجود‌‏ دارند که تحقیقات علمی بر روی آن‌‏ها هنوز درحال انجام‌‏است.

به‌‏نقل از بی‌‏بی‌‏سی ممکن است آتلانتیس، این افسانه‌‏ی قاره‌‏ی غرق‌‏شده، تنها برپایه‌‏ی برخی تئوری‌‏ها بوده و هیچگونه اثباتی برای موجودیتش به غیر از داستان‌‏های افلاطون به نام‌‏های تینائوس Tinnaeus و کریتیاس Critias نباشد. افلاطون داستانی از یک جزیره می‌‏گوید و از کلمه‌‏ی قاره استفاده ‌‏نمی‌‏کند.

نفوذ آن تا دریای مدیترانه و آن سوی ستون‌‏های هرکول که اکنون با نام تنگه‌‏ی جبل‌‏الطارق شناخته‌‏می‌‏شود، ادامه‌‏ داشته‌‏است. به‌‏گفته‌‏ی او این سرزمین از لیبی و آسیا نیز بزرگ‎تر بوده‌‏است.

افلاطون بیان کرده‌‏است که پادشاهان این سرزمین از نسل پوزئیدون Poseidon، خدای دریاها و زمین‌‏لرزه‌‏ها، بوده‌‏اند.

آتلانتیس یک امپراطوری بسیار قدرتمند بود و سلطه‌‏ی آن تا ایتالیا و مصر می‌‏رسید. در طی جنگی که با یونانیان باستان رخ‌‏داد، آتلانتیس در یک روز بسیار مخوف با زمین لرزه‌‏ها، فوران‌‏های آتشفشانی و سیل، در حدود سال ۳۶۰ پیش از میلاد یعنی ۹۰۰۰ سال قبل از داستان‌‏های افلاطون، ویران ‌‏شد.

افلاطون در تیمائوس خاستگاه آتلانتیس را آورده‌‏است. در کاوش‌‏های مربوط به آتلانتیس، کریتیاس داستان را هنگامی که در سال ۵۹۰ پیش از میلاد از مصر بازدید کرد از سولون آموخت. سولون سیاستمداری یونانی و پدربزرگ افلاطون بود. ظاهراً کریتیاس زمانی که در سائیس (Sais  شهری در غرب دلتای نیل در مصر باستان (بوده، افسانه‌‏ای درباره‌‏ی شهری گمشده از کشیشان مصری شنیده‌‏بود.

جالب اینجاست که کاوش‌‏های سولون در آثار نوشته‌‏شده پلوتارک (plutarch از تاریخ‌نگاران، زندگی‌نامه‌نویسان و مقاله‌نویسان یونان باستان بود (تأیید‌‏شده‌‏است.

این بحث‌‏ها بر سر محل واقعی آتلانتیس همچنان ادامه‌‏دارد. برخی نظریه‌‏پردازان ادعا‌‏ می‌‏کنند شاید توده‌‏ی‌‏ ‌‏زمینی که در سواحل کِرِت وجود‌‏دارد، آتلانتیس باشد. به گفته‌‏ی نشنال جئوگرافیک آخرین فرضیه‌‏ی موجود از رینِر کوهن (فیزیکدان) بوده‌‏است که ادعا‌‏می‌‏کند آتلانتیس تکه‌‏ای از جنوب اسپانیا بوده که بر اثر سیلی که بین سال‌‏های ۵۰۰ تا ۸۰۰ قبل از میلاد روی‌‏داده، نابوده شده‌‏است.

بنا به اظهار کوهن در نشنال جئوگرافیک “این تصاویر ماهواره‌‏ای ساختارهای مستطیلی و دوایر هم‌‏مرکزی را نشان‌‏می‌‏دهد که با توصیفات افلاطون از کاخ‌‏های آتلانتیس بسیار هماهنگ‌‏است.”  تحقیقات او در مجله‌‏ی دوران باستان journal Antiquity  چاپ‌‏شده‌‏است.

فرضیه‌‏ی جالب دیگری درباره‌‏ی کاوش‌‏های آتلانتیس وجود‌‏دارد. این قاره ممکن‌‏است بخشی از فلات آزور Azore  در اقیانوس اطلس بوده‌‏باشد که بر اثر فرونشینی کف دریا به طور ناگهانی در دریا فرو رفته‌‏است. بخش جالب این فرضیه این حقیقت است که برنامه‌‏ی زمانی زمین‌‏شناسی درخصوص غرق‌‏شدن آن مشابه برنامه‌‏ی زمانی است که افلاطون توصیف‌‏کرده‌‏است.

یک طراحی شبیه‌‏سازی‌‏شده از شهر گمشده‌‏ی آتلانتیس در سال‌‏های ۱۹۲۰ توسط مهندس معمار، گِزا ماروتی Géza Maróti (یانوس گِرِل/ (WikimediaCommons.com

 

تصویر، طلوع خورشید را از شهر پونتا دی سائو لورنسو و شهر فونچال در جزایر خودمختار مادیرا در کشور پرتغال واقع در اقیانوس اطلس در تاریخ ۱۱ می ۲۰۱۲ نشان‌‏می‌‏دهد. ممکن‌‏است آتلانتیس در جنوب اسپانیا واقع‌‏شده‌‏باشد. (تصویر از دین ماتاروپُلوس/GettyImages)

اپک‌‌‏تایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر می‌‌‏شود.

اخبار مرتبط

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

عضویت در خبرنامه اپک تایمز فارسی