Search
Asset 2

تحلیل؛ آیا کشورها باید با چین تجارت کنند؟

جمهوری خلق چین، برخلاف نامی که دارد، متعلق به خلق یا مردم نیست؛ بلکه از سال ۱۹۴۹ تاکنون به دست حزب کمونیست چین اداره می‌شود.
کارگران کارخانه‌ای در یوو، استان چجیانگ، چین. (Kevin Frayer/Getty Images)

نویسنده: کریستین میلورد

جمهوری خلق چین، برخلاف نامی که دارد، متعلق به خلق یا مردم نیست؛ بلکه از سال ۱۹۴۹ تاکنون به دست حزب کمونیست چین اداره می‌شود.

اولویت اصلی آن نه منافع مردم و شهروندان، که حفظ قدرت حزب کمونیست است. حزب کمونیست چین، نه‌تنها اقلیت‌ها، که تمام مردم خود را به کمک سامانه‌های نظارتی گسترده و سیستم سنجش اعتبار اجتماعی به‌طور شبانه‌روزی کنترل می‌کند.

این رژیم از کارگران بیگاری می‌کشد و استانداردهای کیفی مناسبی برای تولید انبوه کالاهای ارزان خود ندارد. به‌طور سیستماتیک به سرقت مالکیت معنوی دیگر کشورها می‌پردازد و از جریان آزاد سرمایه، کالا و دانشجوی خارجی به داخل کشور جلوگیری می‌کند. هیچ احترامی به باور مردم یا اعتقاد به خدا ندارد و پیروان تمام ادیان را منکوب و هرگونه سخن انتقادی یا آزادی بیان را سرکوب می‌کند؟

سالانه هزاران عمل جراحی برای برداشت اجباری اعضای بدن انسان‌های زنده و سالم انجام می‌دهد و درباره این جنایت هولناک دروغ‌پردازی می‌کند. برای خفه کردن صدای مخالفان به سرکوب فرامرزی شهروندان چینیِ خارج از کشور متوسل می‌شود.

در کشورهای خارجی ایستگاه‌های پلیس راه‌اندازی کرده تا چینی‌های خارج از کشور را برای وفاداری به رژیم تحت فشار بگذارد. این حزب سعی دارد با ابزارهای ناعادلانه‌ی تجاری و ابتکار کمربند و جاده در سراسر جهان سلطه‌گری کند؛ ابتکاری که به کمک آن منابع کمیاب جهان را تصاحب می‌کند و کشورهای درحال‌توسعه را به واسطه تله بدهی به دام می‌اندازد. در رابطه با حزب کمونیست چین، نشانی از تعامل متقابل انسانی نیست.

حزب کمونیست چین نهادهایی را در کشورهای غربی تحت عنوان مؤسسه کنفوسیوس در دانشگاه‌ها تأسیس کرده است. کنفوسیوس فیلسوفی بود که از احترام به والدین و دیگر فضیلت‌های اصیل در یک حیات مستقل سخن می‌گفت، اما این نهادها هیچ سنخیتی با نیکی و خردمندی ندارند. نام آن‌ها باید به «مؤسسات تبلیغاتی حزب کمونیست» تغییر پیدا کند، چرا که به‌جای آموزش در پی اشاعه اطلاعات نادرست و پنهان‌کاری درباره جنایت‌ها و سرکوب‌های صورت‌گرفته در چین هستند.

چین توان نظامی خود را در سطحی فراتر از نیازهای دفاعی خود گسترش می‌دهد و در کل آسیا قدرت‌نمایی می‌کند. حزب کمونیست چین سعی دارد که کنترل بنادر آفریقا و آمریکای لاتین را با اهداف تجاری و نظامی به دست بگیرد. این حزب جاسوس‌افزارهای خود را در جرثقیل‌های تخلیه و بارگیری در ده‌ها بندر کشتیرانی تعبیه کرده است.

برای دستیابی به سلطه جهانی از جنگ نامحدود (سایبری، دروغ‌پراکنی، اقتصادی، نظامی، سیاسی) بهره می‌گیرد. حزب کمونیست چین سعی دارد به پایگاه‌های نظامی کشورها نفوذ کند و اراضی مجاور این پایگاه‌ها را خریداری می‌کند، اما به دیگران اجازه نمی‌دهد دست به اقدام مشابه بزند.

چگونه می‌توان حرف سخنگویان حزب کمونیست چین را باور کرد؟ درحالی‌که سعی دارند با انتشار اطلاعات نادرست در شبکه‌های اجتماعی از رژیم کمونیستی که همه چیز را حریصانه برای خود می‌خواهد و هیچ نفعی به حال کسی ندارد، تعریف و تمجید می‌کنند.

چگونه می‌توان به دولتی اعتماد کرد که همه‌گیری کووید-۱۹ را در اوایل سال ۲۰۲۰ در سراسر جهان گسترش داد و مردم چین را قرنطینه کرد؟ از این گذشته، حزب کمونیست چین آن‌قدر گستاخ است که دیگر کشورها را بابت همه‌گیری کرونا، که از ووهان نشأت گرفته بود، مقصر می‌داند. چگونه می‌توان با حزب کمونیست چین مذاکره کرد، درحالی‌که سعی می‌کند در انتخابات خارجی به‌ویژه در مواقع بحرانی مداخله کند و رهبران خارجی را با وعده و وعید به ورطه فساد بکشاند تا بر نخبگان کشور مسلط شود؟ حزب کمونیست همچنین پیش‌سازهای ماده مخدر مهلک فنتانیل را جهت تولید و توزیع به مکزیک صادر می‌کند.

پکن به تجارت منصفانه براساس قوانین سازمان تجارت جهانی پایبند نیست، کنوانسیون حقوق دریاهای سازمان ملل را زیر پا می‌گذارد و امنیت خطوط ارتباطی دریایی را تأمین نمی‌کند. حزب کمونیست چین همچنان بر صادرات تمرکز دارد و مازاد تولید خود را به بازارهای جهانی عرضه می‌کند، حال آن‌که در تأمین نیاز شهروندان خود عاجز مانده است. رژیم پکن تعرفه‌های توافقی را نادیده می‌گیرد، واردات را محدود کرده و نرخ ارز خود را دستکاری می‌کند تا دیگر کشورها را ضمن نقض تمام توافق‌های موجود به سمت کسری تجاری سوق دهد.

فهرست رفتارهای فریبکارانه حزب همچنان ادامه دارد، اما اشاره به همین نکته کفایت می‌کند که حزب کمونیست چین دوپهلو سخن می‌گوید. این حزب مدعی است که به تجارت منصفانه، هنجارهای جهانی و رفتار قانونی در رابطه با دیگر کشورها پایبند است، اما درعمل برخلاف این ادعا عمل می‌کند. این روند باید کشورهای آزاد را از خواب بیدار کند تا از تجارت با جمهوری خلق چین که ممکن است اولویت‌های امنیت ملی آن‌ها را به خطر بیاندازد، دست بردارند.

آیا بهتر نیست که در معادله کلی زنجیره‌های تأمین جهانی و تجارت، اصول اخلاقی را نیز در نظر بگیریم؟

دیدگاه ارائه‌شده در این مقاله نقطه نظر نویسنده بوده و لزوماً منعکس‌کننده دیدگاه اپک تایمز نیست.

درباره نویسنده: کریستین میلورد یک معلم، مربی، کهنه‌سرباز گارد ساحلی آمریکا و نویسنده است که در اورنج کانتی کالیفرنیا سکونت دارد. او مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در فولرتون دریافت کرده است.

اخبار بیشتر

عضویت در خبرنامه اپک تایمز فارسی