در ۲۸مه۱۹۴۳، هواپیمای ستوان لوئیس زامپرینی و خدمهاش که در مأموریت جستوجو و نجات سایر نظامیان آمریکایی جنگ جهانی دوم بودند، در اقیانوس آرام سقوط کرد.
زامپرینی ۴۷ روز بدون آذوقه در قایق نجاتی در اقیانوس آرام به سر برد و با آب باران و ماهیهایی که صید میکرد، زنده ماند. روز ۴۷ام، نیروهای ژاپنی زامپرینی را دستگیر و به عنوان اسیر جنگی زندانی کردند. بیش از دو سال تحمل بازجویی، شکنجه و رژیم غذایی نزدیک به گرسنگی باعث شد نیمی از وزن بدنش را از دست دهد.
با پایان جنگ در تابستان ۱۹۴۵، زامپرینی پس از گذراندن ۲۸ ماه سختیهای غیرقابل تحمل، بهطور باورناپذیری زنده ماند و آزاد شد.
استقامت قابل توجه زامپرینی نمونهای از جنبه منحصربهفرد و اغلب نادیده گرفتهشده سلامت ما است: قدرت ذهنیت قوی.
ذهن قوی، بدن قوی
تحقیقات نشان میدهند تفکرات ما در هنگام مواجهه با شرایط دشوار، اهمیت زیادی در تعیین احتمال بقای ما دارند.
محققان در مطالعهای ۳۷ ساله روی اسیران جنگ ویتنام دریافتند که خوشبینی با تابآوری در ارتباط است.
نویسندگان این مطالعه خاطرنشان میکنند: «تابآوری، که نشاندهنده آن بخش از عملکرد روانشناختی است که دستخوش آسیب روانی نشده، یکی از دیدگاههایی است که نشان میدهد چرا برخی از کسانیکه در معرض آسیب روانی قرار میگیرند، علائمی از خود بروز نمیدهند.»
دکتر گیل مایرز، متخصص طب یکپارچه، میگوید: «تابآوری توانایی بهبودی پس از موقعیتهای چالشبرانگیز یا آسیبزا، قدرت سازگاری و غلبه بر ناملایمات و موانع برای بازگشت قویتر است.»
او میگوید: «قدرتی ماورایی است که کمکتان کند به سرچشمه سرسختی دست یابید. با وجود آنکه تابآوری به عنوان خصیصه کسانی شناخته میشود که از انعطافپذیری روانی برخوردار هستند، تحقیقات اخیر نشان میدهند که تابآوری به سلامت فیزیولوژیکی نیز کمک میکند. محققان نوشتهاند که تابآوری «مانع از ابتلا به بیماری میشود، سلامتی میآورد، بهبودی را تسهیل و تسریع میکند و در بیماریهای مزمن، به زندگی مثمر و احساس سلامت کمک میکند.»
سازوکار دقیق آن بهطور کامل مشخص نشده است، اما به نظر میرسد که تابآوری اضطراب را کاهش میدهد که باعث تشدید بیماری، طولانی شدن علائم بیماری و تسریع پیری میشود.
نیمه پر لیوان
دانشمندان در حال درک اهمیت نقش ذهن در سلامت ما هستند. در مطالعهای که در مجله آسیب روانشناختی منتشر شد، محققان دریافتند که خوشبینی با سلامت اسیران جنگی در ارتباط است، آنان دریافتند که «ارتباط قابل توجهی با سلامت جسمی و روانی دارد و همچنین مزایای محافظتی بلندمدت فراهم میآورد.»
این نتایج به موازات مجموعه بزرگتری از شواهد نشاندهنده تأثیر مثبت مثبتاندیشی بر سلامت هستند. به عنوان مثال، محققان در مطالعهای روی گروهی از سالمندان، دریافتند خوشبینی ذاتی با احتمال پایینتر مرگومیر، در کل، و بهطور خاص، مرگومیر ناشی از بیماریهای قلبیعروقی در ارتباط است. محققان مطالعهای دیگر دریافتند که خوشبینی با بقای بیشتر بیماران مبتلا به سرطان سر و گردن در ارتباط است.
گرچه ممکن است این یافتهها برای بسیاری از افراد در داخل و خارج حوزه مراقبتهای بهداشتی گیجکننده باشد، متخصصین طب یکپارچه، مانند مایرز، ارتباط نزدیکی بین ذهن و بدن میبینند و بر اهمیت آن تأکید دارند.
مایرز میگوید: «خوشبینی میتواند منجر به انتخابهای مثبتتری در سبک زندگی گردد و زندگی بهتر و هدفمندتری برای بقا بسازد.»
مایرز توضیح میدهد که مثبتاندیشی باعث افزایش ترشح دوپامین، سروتونین، اکسیتوسین، اندورفین و «هورمونهای احساس خوب» میشوند که منجر به ترمیم سلولها، کاهش درد و احساس سلامتی میشود.
او همچنین اشاره میکند که تفکر مثبت مسیرهای عصبی مغز را طوری بازآفرینی میکند که تمرکز، آگاهی از الگوهای فکری و سلامت عاطفی را تقویت کند که منجر به بهبودی و سلامتی میشود.
تابآوری و مثبتاندیشی یک انتخاب است
زامپرینی پس از آزادی، عوامل تأثیرگذار بر بقای خود را بهطور مبسوط نوشت. او گفت: «همه چیز به ذهنتان بستگی دارد. مثل ماهیچه است. باید آن را ورزش دهید، وگرنه تحلیل میرود.» و خوشبختانه، تحقیقات نشان میدهند که ما قادر به تقویت تابآوری خود هستیم.
بقای زامپرینی به عزم و انگیزهاش برای زنده ماندن بستگی داشت. او میگوید: «درس بزرگ زندگی من استقامت است. هرگز تسلیم نشو.»
مایرز اضافه میکند که تقویت تابآوری فقط برای خود فرد مفید نیست. او میگوید: «نگاه کردن به اهداف بزرگتر تجارب چالشبرانگیز، خردی که کسب میشود و بازگشت قویتر و تابآورانهتر کمک میکند که از آن خرد برای آموزش دیگران و کمک به بهبود آنان استفاده کنیم.»
