وزارت کشاورزی آمریکا در بیانیهای در روز ۲۸ مه اعلام کرد که «طرح بزرگ پنبه آمریکایی» را در دستور کار قرار داده تا اقتصاد مزارع پنبه کشور را با افزایش تقاضای محصولات مبتنی بر پنبه آمریکایی تقویت کند.
وزارت کشاورزی آمریکا اعلام کرد: «این طرح در شرایطی در دستور کار قرار گرفته که تولیدکنندگان پنبه برای پنجمین سال متوالی بهدلیل افزایش هزینه تولید، اختلالات تجاری و افزایش عرضه الیاف مصنوعی بازدهی منفی داشتهاند. وزارت کشاورزی ابتکار «گیاه بهجای پلاستیک» را ترویج خواهد کرد تا مصرفکنندگان بهجای محصولات پلاستیکی و مصنوعی از کالاهای مبتنی بر پنبه طبیعی آمریکایی استفاده کنند.
این وزارتخانه افزود: «از سال ۱۹۸۰ تاکنون، تعداد دستگاههای پنبهپاککنی آمریکا از ۲ هزار و ۲۵۴ عدد به ۴۴۶ عدد رسیده است. از این گذشته، تعداد کارخانههای نساجی کشور هم طی دو دهه گذشته بهشدت کاهش یافته است. درحالحاضر حدود ۷۰ درصد از الیاف نساجی جهان را الیاف مصنوعی تشکیل میدهند که بیشتر آنها از مواد پلاستیکی مانند پلیاستر تهیه میشوند.» دستگاه پنبهپاککنی ماشینی است که الیاف پنبه را از دانههای آن جدا میکند.
صنعت داخلی پنبه آمریکا همچنان با فشارهای اقتصادی دستوپنجه نرم میکند و پیشبینی وزارت کشاورزی این کشور این است که تولیدکنندگان در سال زراعی آتی در ۳.۶ میلیون هکتار زمین زیر کشت خود حدود ۲.۶ میلیارد دلار ضرر خواهند کرد.
«طرح بزرگ پنبه آمریکایی» با چهار راهکار مختلف به چالشهای صنعت پنبه رسیدگی خواهد کرد: ترویج مصرف داخلی پنبه، افزایش تولید و تقاضای داخلی برای حفظ صرفه اقتصادی پنبه، تقویت تجارت پنبه و پشتیبانی از تولیدکنندگان در قبال مخاطرات احتمالی.
براساس گزارشی که درباره این طرح منتشر شده است، دولت ترامپ از مفاد «لایحه بزرگ و زیبا» برای احیای صنعت پنبه آمریکا استفاده خواهد کرد.
این لایحه معافیت مالیات بر ارث را دائمی کرده و سقف معافیت را از ۱۴ میلیون دلار برای هر فرد یا ۲۸ میلیون دلار برای هر زوج بهترتیب به ۱۵ و ۳۰ میلیون دلار افزایش داده است. این ارقام براساس نرخ تورم تعدیل شدهاند. این اقدام به مزرعهداران اجازه میدهد که مزارع خود را بهراحتی به نسل بعدی منتقل کنند. اگر این لایحه به تصویب نمیرسید، معافیت مالیاتی مزارع خانوادگی در آمریکا تنها ۷ میلیون دلار کاهش مییافت.
این قانون امکان کسر فوری ۱۰۰ درصدی هزینه خرید تجهیزات مزرعه را فراهم کرده است. پیشتر قرار بود این امتیاز از سال آینده بهتدریج حذف شود.
مزرعهداران بهموجب این قانون میتوانند پرداخت مالیات بر عایدی سرمایه را بعد از فروش مزرعه به تعویق بیاندازند، اما به این شرط که زمین به کشاورز دیگری فروخته شود و کاربری آن تغییر نکند. این اقدام از خروج زمینهای کشاورزی از چرخه تولید جلوگیری میکند.
این قانون همچنین سقف تسهیلات دو برنامه حمایتی را برای محصولات سال ۲۰۲۶ افزایش داده تا تولیدکنندگان در زمان برداشت پنبه نقدینگی بیشتری داشته باشند و بتوانند محصولشان را در بهترین شرایط ممکن به بازار عرضه کنند.
نرخ تسهیلات برنامه کمک به تعدیل اقتصادی کارخانههای نساجی، که با هدف نوسازی و ارتقای کارخانههای پنبه اعطا میشود، بهازای هر ۵۰۰ گرم پنبه فرآوریشده از ۳ سنت به ۵ سنت افزایش یافته است.
آمریکا درحالحاضر چهارمین تولیدکننده بزرگ پنبه و دومین صادرکننده بزرگ آن در جهان است. این صنعت بالغ بر ۱۲۵ هزار فرصت شغلی ایجاد کرده و ارزش سالانه محصولات و خدمات آن بیش از ۲۱ میلیارد دلار برآورد شده است.
گفته میشود که هر ۱ دلار پنبه، حدود ۱۵ دلار فعالیت اقتصادی مستقیم ایجاد میکند. پنبه در ۴.۸ میلیون هکتار زمین در هفده ایالت کشت میشود. علاوه بر کاهش تعداد پنبهپاککنیها در سالهای اخیر، تعداد کارخانههای نساجی آمریکا هم از ۳ هزار و ۳۹۱۹ واحد در سال ۲۰۰۲ به هزار و ۱۴۶ واحد در سال ۲۰۲۲ کاهش یافته است.
به گفته بروک ال. رولینز، وزیر کشاورزی آمریکا، کشاورزان آمریکایی باکیفیتترین پنبه جهان را تولید میکنند.
رولینز گفت: «با اینحال، پنبهکاران آمریکایی در چند سال گذشته با فشار افزایش هزینههای تولید، رقابت ناعادلانه خارجی و عرضه الیاف مصنوعی ارزانقیمت دستبهگریبان بودهاند. ما در سال ۲۰۲۳ جایگاه بزرگترین صادرکننده پنبه جهان را به برزیل واگذار کردیم. اوضاع از امروز تغییر خواهد کرد.»
رولینز افزود: «دولت ترامپ متعهد شده که پنبه آمریکایی را با اجرای این طرح دوباره به الیاف شماره یک بازار تبدیل میکند؛ اقدام بلندپروازانهای که باعث سودآوری تولیدکنندگان پنبه میشود، به اقتصاد روستاها رونق میبخشد، صنعت نساجی کشور را احیا میکند و پای پنبه آمریکایی را از نو به محصولات مصرفی روزمره خانوادهها باز میکند.»
کاهش مصرف پنبه در کارخانههای نساجی
براساس گزارش سرویس پژوهشهای اقتصادی وزارت کشاورزی آمریکا در سال ۲۰۲۴، نرخ مصرف پنبه در کارخانههای نساجی کشور، که به حجم فرآوری پنبه خام و تبدیل آن به منسوجات اشاره دارد، از اوایل سال ۱۹۴۰ و ظهور الیاف مصنوعی روند نزولی داشته است.
چندین برنامه تشویقی موجب شد مصرف پنبه در کارخانههای نساجی دوباره افزایش پیدا کند. این رشد در سال ۱۹۹۰ به اوج خود رسید و در پی توافق سازمان تجارت جهانی و حذف تدریجی سهمیه واردات آمریکا برای محصولات نساجی و پوشاک روند نزولی پیدا کرد.
در این گزارش آمده است: «برخی از کشورها از جمله چین در اوایل سال ۲۰۰۰ مصرف پنبه را در صنایع نساجی افزایش دادند تا از حذف سهمیه واردات آمریکا استفاده بهینه کنند. صادرات پنبه خام بهدلیل رشد تقاضای خارجی به سود آمریکا بود، اما مصرف پنبه در کارخانههای نساجی داخل کشور کاهش پیدا کرد.»
براساس گزارش شورای ملی پنبه آمریکا که در ماه فوریه منتشر شد، کشاورزان آمریکایی در سال ۲۰۲۵ تا ۲۰۲۶ حدود ۳.۸ میلیون هکتار پنبه کاشتهاند که نسبت به سال گذشته ۱۷ درصد کاهش داشته است.
شورای ملی پنبه آمریکا در بیانیهای در روز ۲۸ مه از اجرای «طرح بزرگ پنبه آمریکایی» استقبال کرد. این شورا بهدلیل گنجاندن مفاد حمایتی در قانون «لایحه بزرگ و زیبا» از دونالد ترامپ و رهبران کنگره قدردانی کرد.
این شورا اعلام کرد: «این طرح به مزرعهداران اجازه میدهد که برای آینده برنامهریزی کنند، از سرمایهشان در مزرعه استفاده کرده و مزارع خانوادگیشان را برای نسلهای آینده حفظ کنند. این اقدامات درمجموع به افزایش امنیت بخش کشاورزی، بهبود راهکارهای کنترل ریسک و حمایت از مناطق روستایی آمریکا کمک میکنند.»
