در مکالمهای که بهطور ناخواسته میان رهبر حزب کمونیست چین و روسیه ضبط شد، موضوع پیوند مکرر اعضای بدن برای افزایش طول عمر مطرح شد. همین جمله کافی بود تا خاطرات تلخ خانوادههای قربانیان برداشت اجباری اعضای بدن در چین دوباره زنده شود.
هان یو، دختری ۱۹ ساله، زمانی که وارد اتاقی پر از پلیس شد، با پیکر بیجان پدرش مواجه شد. پدری که تنها دو ماه قبل از آن سالم و سرحال بود، اما بهدلیل اعتقاداتش توسط حکومت چین بازداشت شده بود. صورتش با آرایش پوشانده شده بود، اما آثار کبودی و بخیههای سیاه از گلویش تا پایین سینه دیده میشد. زمانی که اعضای خانوادهاش لباسش را کنار زدند، متوجه شدند اعضای داخلی بدنش تخلیه شده بود.
با اعضای بدن چه کردند؟
هان یو ۲۱ سال بعد، وقتی صحبتهای «شی جینپینگ» و «ولادیمیر پوتین» درباره پیوندهای مکرر اعضای بدن برای طول عمر را شنید، احساس وحشت دوباره به سراغش آمد.
در این مکالمه که در جریان مراسم رژه نظامی در پکن ضبط شد، شی گفت: «در گذشته مردم بهندرت به ۷۰ سالگی میرسیدند، ولی حالا ۷۰ سالگی تازه اول راه است.»
پوتین هم پاسخ داد: «با پیشرفتهای زیستی، اعضای بدن انسان میتوانند بهطور مداوم پیوند زده شوند تا آدمها جوانتر شوند؛ شاید حتی جاودانگی بهدست بیاورند.»
شی درست قبل از اینکه صدای پخش زنده محو شود، گفت: «پیشبینیها حاکی از آن است که در این قرن، احتمال زندگی تا ۱۵۰ سال وجود دارد.»
سالها از زمانی که محققان بینالمللی مانند دادگاه مردمی چین دریافتند که رژیم کمونیستی چین در تجارت خونینی به نام برداشت اجباری اعضای بدن نقش دارد که زندانیان عقیدتی در چین را به دلیل منافع اقتصادی حاصل از تجارت اعضای بدنشان میکشد، میگذرد.
بسیاری از قربانیان این جنایتها، مانند خانواده هان یو، از تمرینکنندگان فالون گونگ هستند. فالون گونگ که با نام فالون دافا نیز شناخته میشود، یک روش معنوی مبتنی بر اصول حقیقت، نیکخواهی و بردباری است. تخمین زده می شود ۷۰ تا ۱۰۰ میلیون نفر در دهه ۱۹۹۰ در چین روش فالون دافا را تمرین میکردند. آنها به دلیل اعتقاد به اصول حقیقت، نیکخواهی و بردباری از سال ۱۹۹۹ مورد حمله رژیم کمونیستی قرار گرفتهاند.
هان به اپک تایمز گفت پس از اینکه پدرش، قربانی برداشت اجباری اعضای بدن توسط مقامات حکومت کمونیستی چین شد، شنیدن صحبتهای رهبر حکومت چین در مورد جایگزینی مداوم اعضا، تکاندهنده و ترسناک بود.
به گفته او «آیا این حرف یعنی در پسزمینه، ظرفیت عظیمی از اعضای بدن برای استفاده وجود دارد؟ چند نفر مثل پدر من باید قربانی شوند تا چنین «آینده»ای (رسیدن به عمر ۱۵۰ سال) رقم بخورد؟»
«او زنده است»
برداشت غیرقانونی اعضای بدن در دهه ۱۹۹۰ در چین رایج بود. پزشکان با تأیید مقامات چینی، اعضای بدن زندانیان اعدامشده را برای جراحی خارج میکردند، اما این صنعت در دهه بعد و همزمان با آغاز سرکوب سراسری فالون گونگ به شکل چشمگیری گسترش یافت.
کریس اسمیت، نماینده کنگره، (جمهوریخواه از نیوجرسی)، که از سال ۱۹۹۸ درباره این موضوع هشدار میدهد، به زمان انتظار غیرمعمول کوتاه برای دریافت عضو در چین اشاره کرد که بیماران زیادی را از سراسر جهان جذب کرده است. چین برای سالها هیچ سامانه اهدای عضو نداشت و پس از آنکه در سال ۲۰۱۵ تحت فشارهای بینالمللی چنین سامانهای ایجاد شد، پژوهشگران نشانههایی از دستکاری در دادههای مربوط به اهدای عضو در این کشور را گزارش کردند.
اسمیت پیشتر به اپک تایمز گفته بود: «شما میتوانید ظرف یک هفته عضو بگیرید، چون میروند و فردی را که با آنتیژنها و دیگر ویژگیهای بدنی شما تطابق دارد میکشند تا احتمال کمتری برای پسزدن عضو وجود داشته باشد. من جز در آلمان نازی هرگز چیزی شبیه به این ندیدهام، و فکر میکنم دقیقاً همان چیزی است که دربارهاش صحبت میکنیم ــ شبیه نازیها.»
هان یکی از دو زنی بود که درباره از دست دادن پدرانشان با اپک تایمز سخن گفتند؛ پدرانی که قربانی سرقت اعضای بدن به دست مقامات چینی بودند. روایتهای خانوادههای قربانیان برداشت اعضای بدن شباهتهای زیادی با یکدیگر دارد که شامل مرگ غیرمنتظره عزیزانشان، حضور گسترده پلیس، زخمهای آشکار بر بدن، سوزاندن سریع جنازه و بنبست در برابر پرسشهایشان میشود.
پدر جیانگ لی در ژانویه ۲۰۰۹ کمتر از ۲۴ ساعت پس از آنکه خانوادهاش او را در یک ملاقات نادر در اردوگاه کار در شهر چونگچینگ در جنوب غربی چین دیدند، جان باخت. این اتفاق تقریباً در میانه دوران محکومیت یکساله این مرد ۶۶ ساله به خاطر باور معنویاش رخ داد. او در جریان ملاقات، وقتی فهمید برای همسرش یک حکم هشتساله تازه صادر شده بود؛ به شدت گریست.
بعدها نگهبانان خانواده جیانگ را ساعتها معطل کردند تا سرانجام آنان را به محل جنازه پدرش بردند. در آنجا، یکی از کارکنان سردخانه مجموعهای از قوانین را بیوقفه اعلام کرد: هیچ تلفن، دوربین یا وسیله ارتباطی و تصویربرداری دیگری اجازه ورود ندارد. او گفت تنها پنج دقیقه فرصت دارند و نه بیشتر. جیانگ این موضوع را در یک نامه دادخواهی که برای مقامات چینی فرستاد تا خواستار رسیدگی به پرونده پدرش شود ثبت کرد و نسخهای از آن را با اپک تایمز در میان گذاشت.
وقتی خانواده پیکر پدرشان را که از فریزر سردخانه بیرون کشیده شد دیدند، به سرعت جلو رفتند. صورت، سینه و پاهای او هنوز گرم بود.
خواهر جیانگ فریاد زد: «پدرم نمرده، او زنده است!»
حدود ده نگهبان و مأمور در حالی که وحشت کرده بودند خانواده را به بیرون هل دادند و در این میان کف دست جیانگ بریده شد. جیانگ به یاد میآورد که زنی آنجا گفت: «بیمارستان گواهی فوت صادر کرده است.»
توضیح رسمی ارائه شده مبنی بر «سکته قلبی حاد» هیچکسی از خانواده جیانگ را قانع نکرد. کالبدشکافی که بدون رضایت خانواده انجام شد، سه دنده شکسته را نشان داد که مقامها ادعا کردند بر اثر عملیات احیا بوده است.
یکی از مسئولان دادستانی چونگچینگ به خانواده گفت که اعضای بدن پدرشان به نمونههای پزشکی تبدیل شده است.
جیانگ به اپک تایمز گفت: «آنها اعضا را برداشتند. هر چه بخواهند میتوانند بگویند؛ ما از کجا بدانیم با آنها چه کردهاند؟» او افزود: «سؤالات زیادی بیپاسخ مانده است.»
«در دستان آنان»
پدر هان در سال ۲۰۰۴ درگذشت. هان مدتها برای یافتن علت مرگ پدرش تقلا میکرد. او بارها خواب پدرش را میدید و با گریه از خواب میپرید.
اپک تایمز در سال ۲۰۰۶ خبر برداشت اجباری اعضای بدن را بر اساس شهادت چندین شاهد منتشر کرد. یکی از این افراد زنی بود که در یک بیمارستان در شمالشرق چین کار میکرد و گفته بود همسر جراحش قرنیههای تمرینکنندگان فالون گونگ را خارج میکرد.
هان تا سال بعد از این موضوع چیزی نمیدانست. او در اینترنت جستوجو میکرد که ناگهان به مطلبی درباره برداشت اجباری اعضا برخورد. به یاد میآورد: «وقتی آن را خواندم، تمام بدنم لرزید. به پدرم و برشی که روی بدنش بود، فکر کردم و اشکم جاری شد.»
او گفت همان شب ساعتها گریه کرد تا اینکه از شدت خستگی بیهوش شد.
خانوادهها در چین تقریباً هیچ کاری نمیتوانستند بکنند. جیانگ شش سال را صرف پیگیری عدالت برای پدرش کرد؛ اما تنها نتیجهای که گرفت این بود که رژیم چین به دنبال انتقامجویی از تمرینکنندگان فالون گونگ بود.
جیانگ شغلش را از دست داد. با رد قاطع پیشنهادهای مصالحه از سوی خانواده، دستگیریها، ضربوشتمها و آزار دائمی پلیس ادامه یافت، در حالیکه جیانگ بیثمر به رهبران عالی در پکن دادخواست میداد.
در جریان دیداری با دو وکیل، حدود دو ده مامور پلیس سر رسیدند، وکلا را به زمین کوبیدند و آنها را دستبسته به کلانتری بردند؛ جایی که مأموران آنان را شکنجه و بازجویی کردند. یکی از وکلا در حالی از اداره پلیس بیرون آمد که روی مچ دستهایش بریده شده و بر اثر سیلیهای مکرر، پرده گوشش خونین شده بود. وکیل دیگر را در یک قفس فلزی حبس کردند و دستهایش را در بالا بستند تا جایی که ورم کرد و بیحس شد. اینها روایتی است که وکلا به اپک تایمز گفتند.
جیانگ گفت: «احساس میکنیم که کاملاً در دستان آنها هستیم. ما نمیتوانیم زندگی خودمان را کنترل کنیم.»
پرسشی برای جهان
گفتوگوهای بیپرده میان شی و پوتین توجه جهانی را برانگیخت و بار دیگر موضوع برداشت اعضای بدن را در مرکز توجه قرار داد.
این مکالمه که ابتدا از طریق رسانه دولتی چین بهطور زنده برای میلیاردها نفر در سراسر جهان پخش شد، اکنون از اینترنت بهشدت سانسورشده چین محو شده است. یک کاربر شبکههای اجتماعی چینی خارج از چین دریافت که حتی نمیتواند پیامی با کلمه «طول عمر» به داخل چین بفرستد.
سیسیتیوی، رسانه دولتی چین، از طریق یک وکیل دسترسی خبرگزاری رویترز به کلیپ گفتوگو را پس گرفت. آنها ادعا کردند این خبرگزاری از کلیپ فراتر از محدوده توافقشده استفاده کرده و «منجر به تحریف آشکار» واقعیتها شده است.
جیانگ گفت، این اقدامات نشاندهنده ترس است. او افزود: «چه تحریفی؟ این سخنان خودشان است. و برداشت اجباری اعضای بدن واقعیت دارد.»
جیانگ سالها خود را زنی بیپناه در برابر یک قدرت سیاسی میدید و امیدی نداشت؛ اما اکنون شاید این فرصتی باشد تا جهان به برداشت اجباری اعضای بدن فکر کند.
او افزود اگر «آدمهای نیکدل» این خبر را بشنوند، «شاید وقت آن رسیده که موضعی بگیرند.»
آیا آنها «همچنان در خواب خواهند ماند»، یا «با هم متحد میشوند تا جلوی آن را بگیرند؟»
