logo_eet

اینجا ایتالیا، منطقه پولیا است / سرزمین فرهنگ، سنت و آشپزی

محمد رضا امیری نیا ایتالیا پولیا
(Mohammed Reza Amirinia)

[metaslider id=27921]

منطقه پولیا که در پاشنه‌ پوتین ایتالیا قرار دارد، جایی است که برای گردشگران بکر و ناشناخته مانده است. این منطقه دارای سواحلی زیبا، روستاها و تعداد زیادی آثار تاریخی باقی‌مانده از قرون وسطی است که هنوز کشف نشده است.

پولیا میان دریای آتلانتیک در شرق و دریای آیونین در غرب قرار دارد و دارای آب و هوایی معتدل است. مسیری طولانی از خط ساحلی با سواحل شنی، خلیج سنگی و صخره‌های شیب‌دار مناظر بسیار زیبایی به وجود آورده است.

پولیا دارای جنگل‌ها، تالاب و همچنین مزارع حاصل­خیزی واقع در تپه‌های سرسبز است. بخش عمده‌ای از روغن زیتون‌های ایتالیا در این منطقه تولید می‌شود.

گرچه این منطقه از نظر اقتصادی چندان پر رونق نیست، ولی دارای سنت، فرهنگ و غذاهایی غنی است. حس اجتماعی بودن به خوبی جا افتاده است و دیده می شود که مردم در میدان­ها و کوچه­های باریک با یکدیگر تعامل اجتماعی دارند.

شهر قدیمی باری

پس از نشستن در فرودگاه شهر باری پایتخت پولیا، گشت و گذار ما در این شهر قدیمی آغاز می‌‌شود.

قرن‌ها است که شهر باری دروازه ورود به قلب اروپا بوده است. شهری آمیخته با فرهنگ شرقی و غربی که تاریخ مهاجران یونان باستان، رومیان، اعراب، نورمن‌ها، ترک‌ها و اسپانیایی‌ها را در دل خود دارد. دیوار محکمی که شهر را محافظت می‌کرده هنوز پا برجاست و خیابان‌هایی که سنگ‌فرش شده‌ است را در برگرفته است.

سفر ما از خیابان کورسو کوور روبروی هتل اورینت آغاز می‌شود. این هتل قدیمی در سال ۱۹۲۸ ساخته شده و نمایانگر سبک معماری و توانگری اروپا در اوایل قرن بیستم است. هتل اورینت در نزدیکی سالن تئاتر مشهور پتروزلی بزرگترین سالن تئاتر در باری و چهارمین سالن تئاتر در ایتالیا قرار دارد.

به زودی به پیزادل فرارز می‌رسیم، میدانی شلوغ که پیر و جوان سرحال و خندان روی نیمکت‌ها سرگرم گفتگو هستند.

در گوشه‌ دیگر، در مقابل کلیسایی قدیمی، بقایای جاده‌ای که برای اتصال روم به جنوب ایتالیا استفاده می‌شده، وجود دارد. این مکان تبدیل به موزه‌ای‌ در فضای باز شده‌ است.

پس از آن از بازار قدیمی پیزا مرکانتیل دیدن کردیم. جایی که در گذشته محل اخذ مالیات و خراج از مسافران پرداخت بود.

میدان اصلی شهر توسط کافه‌ها، رستوران‌ها و بستنی فروشی‌ها احاطه شده است. از میدان اصلی شهر محل اقامت مجلس خواص به نام پالازو دل سدیل دیده می‌شود. این ساختمان در سال ۱۵۴۳ بنا شده است. در وسط میدان ستونی قرار دارد و در کنار آن مجسمه‌ی شیری دیده می‌شود. در زمان‌های قدیم بدهکاران و مجرمان برای چندین روز در ملاء عام، برهنه به این ستون بسته می‌‌شدند.

کلیسای سنت نیکلاس

کلیسای سنت نیکلاس با نمای سفید، بین سال­های ۱۰۸۷ و ۱۱۹۷ بنا شده و اهمیت زیادی بین مسیحیان سراسر اروپا و جهان دارد. مسیحیان کاتولیک و ارتودوکس در بسیاری از مناطق جهان معتقدند که سنت نیکلاس فرشته محافظ و حامی آن ‌است. روس‌ها که اعتقاد خاصی به سنت نیکلاس دارند، بخش زیادی از بازدیدکنندگان این کلیسا هستند.

ستون‌های بلند، آرک‌ها و سقف‌های مزین به طلا، ساخته شده با مصالح ساختمانی بر زرق و برق، به همراه نقاشی‌های زیبا، همه و همه مجموعه­ای فاخر را شکل داده­اند.

در طبقه‌ پایین کلیسا، تعدادی از اشیاء باقیمانده از سنت نیکلاس نگهداری می‌شود. راهنما توضیح داد که چگونه این آثار توسط تعدادی ملوان از زیارتگاه اصلی سنت نیکلاس در میرا (که اکنون در ترکیه است)، در سال ۱۰۸۷ دزدیده شده و به ایتالیا آورده شده است.

غذاهای محلی

نیازی به گفتن نیست که همه غذاهایی که در این شهر کشف کردیم را امتحان کردیم. در نانوایی پانافیسیو فیوره نانی محلی به نام فوکاچیا در تنور چوبی پخته می‌شود که با روغن زیتون، رب زیتون سیاه و گوجه فرنگی ایتالیایی طبخ می­شود. این نان بسیار لذیذ است.

در مسیر گشت و گذار در بخش دیگری از شهر قدیمی، در فروشگاه مواد غذایی آنتیکا سالومریا انواع روغن زیتون، محصولات تهیه شده از پنیرهای محلی تازه مانند استراچیتلا خامه‌ای، کاسیو و براتا را چشیدیم. در این شهر برای افرادی که ‌دنبال غذای سریع و مقوی هستند، غذاهای خیابانی بسیار رایج و مورد علاقه است.

در یکی از میدان‌های شهر خانمی در آشپزخانه خانگی که گوشه خیابان داشت، در حال درست کردن پولنتای محلی بود. همچنین ما در حالی که او نوعی پاستا آماده می‌کرد تماشا می‌کردیم. او با استفاده از آرد سمولینا، نمک و آب رول ماکارونی درست کرده و روی یک تخته چوبی با سرعت با انگشت خود به آن شکل می‌داد. سپس این پاستا به همراه گوجه فرنگی، سبزیجات، سیر و روغن زیتون پخته می‌شد. این غذای محلی خوشمزه و ارزان بود.

با رسیدن غروب آفتاب فانوس‌هایی به سبک قدیمی خیابان‌های باریک شهر را روشن می‌کند. بازدید من از پولیا کوتاه مدت بود. امیدوارم روزی دوباره به اینجا بازگشته و زمان بیشتری برای دیدن این شهر و فرهنگ آن بگذارم.

اپک‌‌‌‌‌‌‌‏تایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر می‌‌‌‌‌‌‌‏شود.

اخبار مرتبط

1 دیدگاه دربارهٔ «اینجا ایتالیا، منطقه پولیا است / سرزمین فرهنگ، سنت و آشپزی»

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *