نویسنده: پیتر دالین
این ماه بیستوششمین سالگرد آغاز سرکوب وحشیانه تمرین معنوی فالون گونگ به دست رژیم کمونیستی چین است.
گروه حقوق بشری سیفگارد دیفندرز اخیراً دادههایی را در رابطه با بازداشت و محکومیت تمرینکنندگان فالون گونگ در سالهای ۲۰۰۸ تا ۲۰۲۲ منتشر کرده است. این اطلاعات به وضوح از ادامه آزار و اذیت تمرینکنندگان حکایت دارند.
آغاز این سرکوبها به ۲۲ ژوئیه ۱۹۹۹ بازمیگردد که حزب کمونیست چین فالون گونگ را رسماً ممنوع اعلام کرد و آن را «مخل ثبات اجتماعی و سیاسی» دانست. این تصمیم در پی تجمع مسالمتآمیز تمرینکنندگان در پکن اتخاذ شد. شمار زیاد تمرینکنندگان فالون گونگ، که تعدادشان در آن مقطع به دهها میلیون نفر میرسید، و توانایی آنها در ساماندهی تجمعات گسترده باعث نگرانی حزب شد و درنهایت به ممنوعیت این تمرین انجامید.
دادههای سیفگارد دیفندرز بسیار مأیوسکننده هستند. بسیاری از تمرینکنندگان فالون گونگ در بازداشت جان خود را از دست دادهاند، بعضیها قربانی برداشت اجباری اعضای بدن شدهاند، شماری از آنها بدون رعایت چارچوب قضایی مورد آزار و اذیت قرار گرفته و تعدادی نیز به اردوگاههای کار اجباری یا مراکز روانی انتقال یافتهاند. اداره ۶۱۰، نهاد سری وابسته به حزب کمونیست که در ژوئن ۱۹۹۹ برای نظارت بر نابودی فالون گونگ تأسیس شد، در تعیین مدت زمان محکومیتهای مرتبط با ماده ۳۰۰ دخیل بوده است. این نهاد ظاهراً در سال ۲۰۱۸ منحل شد، اما آزار و اذیت تمرینکنندگان فالون گونگ همچنان ادامه دارد.
سیفگارد دیفندرز اخیراً به دادههای حدود هزار و ۴۰۰ پرونده مربوط به محاکمه تمرینکنندگان فالون گونگ دست یافته که شامل نام، جنسیت، محل سکونت، اتهامات وارده و مدت زمان محکومیت هستند. یافتهها از ادامه سرکوب تمرینکنندگان حکایت دارند و امکان مقایسه این پروندهها را با دیگر پروندههای مرتبط با نقض حقوق بشر فراهم میکنند.
دادهها براساس رهبر وقت حزب به سه دوره سیاسی تقسیم شدهاند: دوره دوم ریاستجمهوری هو جینتائو (۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲)، دوره اول ریاستجمهوری شی جینپینگ (۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶) و دوره دوم او (۲۰۱۷ تا ۲۰۲۲).
دادهها همچنین نشان میدهند که گروههای دیگری نیز هدف آزار و اذیت قرار گرفتهاند که از جمله میتوان به «کلیسای خداوند قادر» اشاره کرد. مسیحیان چین و بهویژه اعضای کلیساهای زیرزمینی به شکل فزاینده هدف گرفته میشوند که نشان میدهد باورهای معنوی از دید حزب کمونیست چین به منزله یک تهدید وجودی بالقوه برای قدرت حزب تلقی میشوند.
اگر از نظر جغرافیایی بنگریم، میبینیم که بیشتر پروندهها در شمال شرق چین به ثبت رسیدهاند و استان هئیلونگجیانگ بیشترین تعداد پروندهها را به خود اختصاص داده است. دادهها همچنین از نابرابری جنسیتی حکایت دارند؛ بهطوریکه شمار محکومان زن تحت ماده ۳۰۰ در فاصله سالهای ۲۰۰۸ تا ۲۰۲۲ حدود ۵۰ درصد بیشتر از مردان بوده است.
تمرینکنندگان فالون گونگ در چین همچنان با مجازاتهایی روبهرو میشوند که نسبت به دیگر گروهها سنگینتر هستند. این مجازاتها اغلب به دلیل باورهای شخصی برای آنها در نظر گرفته میشود و ارتباطی با اقداماتشان ندارد.
بهرغم تغییر رهبران سیاسی و گذشت زمان، سرکوب فالون گونگ به دست حزب کمونیست چین همچنان با قدرت ادامه دارد. این دادهها از نقض ادامهدارِ حقوق بشر در چین حکایت داشته و بر ضرورت توجه و اقدام جامعه جهانی برای مقابله با این بیعدالتیها تأکید دارند.
دیدگاه ارائهشده در این مقاله نقطه نظر نویسنده بوده و لزوماً منعکسکننده دیدگاه اپک تایمز نیست.
درباره نویسنده: پیتر دالین بنیانگذار سازمان غیردولتی سیفگارد دیفندرز و همبنیانگذار چاینا اکشن (۲۰۰۷ تا ۲۰۱۶) است. او نویسنده کتاب «محاکمه از طریق رسانهها» و نویسنده همکار کتاب «جمهوری خلق ناپدیدشدگان» است. دالین از سال ۲۰۰۷ در پکن زندگی میکرد، تا اینکه در سال ۲۰۱۶ بازداشت شد و به زندانی مخفی انتقال یافت. او در ادامه از چین اخراج و از ورود دوباره به این کشور منع شد. دالین پیش از اقامت در چین در زمینه برابری جنسیتی برای دولت سوئد کار میکرد. او اکنون در شهر مادرید در اسپانیا سکونت دارد.
