تصور کنید روزهای شلوغی در پیش دارید و فرصت ندارید مانند معمول برای آشپزی وقت بگذارید. احتمالا برنامهریزی مینیمالیستی غذا بتواند کمکتان کند. برنامهریزی مینیمالیستی یعنی چه؟ یعنی بهکارگیری فلسفه «هرچه بیپیرایهتر، پرمایهتر» در تهیه غذا و لذت بردن از آن.
در زمانهایی که سرتان شلوغ است سعی کنید آشپزی و غذاخوردن را به ضروریات محدود کنید، ببینید برای سیر شدن به چه چیزی نیاز دارید. اگر از ریختوپاش و چیزهای غیرضروری دست بردارید، فضایی در زندگیتان ایجاد میشود که میتوانید از این عمل خلاقانه لذت ببرید و وقت خود را صرف کارهای مهم دیگر کنید. مینیمالیسم نمیگوید چطور زندگی کنید یا به چه ارزشهایی پایبند باشید، اما کمک میکند با تمرکز روی مسائل مهم به اهداف خود برسید.
در ادامه به ۹ قاعده کلی اشاره میشود تا ببینید مینیمالیسم چگونه باعث میشود به چیزی که میخواهید دست پیدا کنید.
۱. ترکیبات کمتر
غذاهای مورد علاقه خود را در نظر بگیرید. شاید تعجب کنید که برخی غذاهایی که خیلی دوست دارید ترکیبات خیلی سادهای دارند. برای نمونه، خیلیها عاشق پیتزا هستند که اساساً ترکیبی از خمیر، پنیر و سس است. با ترکیب این سه ماده، چیزی خواهید داشت که محبوبترین و خوشمزهترین غذای جهان است.
۲. قانون هشتاد بیست، انعطاف بیشتر
اگر قانون هشتاد بیست را درباره آشپزی به کار ببریم یعنی هشتاد درصد غذاها فقط با بیست درصد انواع ترکیبات مختلف تهیه میشوند. شاید این قانون در اینجا درست باشد، شاید هم نباشد، اما دور از ذهن نیست که اگر فقط بیست درصد از ترکیبات را داشته باشید میتوانید غذاهای بسیار متنوعی را بپزید. سراغ ترکیبات کاربردی بروید تا بتوانید آنها را در غذاهای مختلف به کار بگیرید. به این ترتیب، خرید آسانتر و دورریز کمتری خواهید داشت.
۳. هدفمند عمل کنید
طرحریزی مینیمالیستی غذا با برنامهریزی شروع میشود. انتظار نداشته باشید همینطور وارد خواربارفروشی شوید و مواد مورد نیاز خود را پیدا کنید. اگر از قبل کمی برای طرحریزی وعده غذایی خود وقت بگذارید، در وقت خود صرفهجویی کرده و سریعتر خرید را انجام میدهید.
۴. دورریز کمتر، غذای مانده بیشتر
مینیمالیسم یعنی به حد کفایت برای رفع نیاز خود غذا بخورید و دورریز نداشته باشید. بهجای اینکه بگذارید غذا دورریز داشته باشد، ببینید چگونه میتوانید وعدههای غذایی خود را به شکلی طرحریزی کنید که بتوان دوباره از غذای مانده استفاده کرد. اگر فکری به حال استفاده از غذای مانده نکنید، احتمالاً آنقدر در یخچال میماند که فراموشش میکنید، تا اینکه فاسد شده و مجبور میشوید آن را دور بریزید.
۵. عجله کمتر، دقت بیشتر
افراد اغلب سعی میکنند همزمان با غذا خوردن چند کار دیگر هم انجام دهند؛ برای نمونه، همزمان تلویزیون تماشا میکنند، تلفن همراه خود را چک کرده یا پشت میزشان کار میکنند. رویکرد مینیمالیستی در قبال غذا میگوید فضای غذا خوردن باید مختص غذا باشد. از دیگران نیز بخواهید همین کار را بکنند و برای چشیدن طعم هر لقمه در فضایی آرام وقت بگذارید.
۶. غذای کمتر فرآوریشده اما مغذیتر
غذاها پیشتر واقعاً مغذی بودند. اما اگر امروز وارد خواربارفروشی شوید، با انواع محصولات شرکتی مواجه میشوید. وقتی پای سلامتی شما به میان میآید، شرکتهای بزرگ چندان به فکر شما نیستند. هرچه غذا سادهتر باشد، برای شما بهتر است.
۷. غذای کمتر، وقت بیشتر برای خانواده
تمیز کردن ظروف بعد از صرف شام در یک خانواده ششنفره گاهی به اندازه غذا خوردن طول میکشد. اما میتوانیم با استفاده از کمترین ظروف ممکن از این مسئله جلوگیری کنیم. برای نمونه، میتوانیم در طول روز از یک بطری آب استفاده کنیم، تا حد امکان از کمترین تعداد قابلمه و تابه برای آشپزی استفاده کرده (غذاهایی درست میکنیم که درون یک ظرف پخته میشوند) و فقط بشقابها و ظروف مورد نیاز آن وعده را روی میز بیاوریم. قطره قطره جمع گردد.
۸. پیچیدگی کمتر، لذت بیشتر
وقتی نوبت به طرحریزی وعده غذا میرسد، ممکن است به راحتی از کاری که میخواهید بکنید فاصله بگیرید. سعی کنید تا حد امکان همه چیز را سادهتر کنید و چیزهای غیرضروری را کنار بگذارید. روی غذاهایی که خوردن آنها را دوست دارید، غذاهایی که راحت آماده میشوند و افرادی که از غذا خوردن با آنها لذت میبرید، تمرکز کنید.
زمانی که اوقات پرمشغلهای دارید سعی کنید آشپزی و خوردن غذا بخشی از زمان استراحت بدن و ذهنتان باشد، نه اینکه ذهنتان را خستهتر کنند.
۹. کمالگرایی کمتر، قدردانی بیشتر
کمالگرایی در طرحریزی یک برنامه غذایی بینقص یا پختن یک غذای عالی با فلسفه مینیمالیستی در تضاد است. لازم نیست غذایی بپزید که امضای دستپخت شما باشد و همه آن را تحسین کنند. لازم نیست آن غذا به خوشمزگی همیشه تهیه شود. بیشتر به سلامت غذا توجه کنید. بهتر است به خودتان یادآوری کنید کارهایی که در آن روزهای پرمشغله درگیر آنها هستید کارهای مهمی هستند و بجای کمالگرایی، انرژیتان را به قدردانی از کاری که قادر به انجام آن هستید و چیزهایی که در اختیار دارید و استفاده بهینه از موقعیت فعلی خود اختصاص دهید.
