فرزند باقر رضایی، مهاجر افغانستانی جانباخته در اردوگاه زابل گفت که پدرش بر اثر شکنجه ماموران در این اردوگاه کشته شده است.
او در گفتگو با افغانستان اینترنشنال خواستار پیگیری قضایی قتل پدرش شد و افزود که آثار شکنجه بر بدن پدرش مشهود بوده است.
به گفته او، باقر رضایی، ۶۰ ساله زمانی که برگه خروج از مرز گرفته بود و از کرمان به سمت سیستان و بلوچستان میرفت تا از آنجا به سوی مرز برود، در میانه راه توسط ماموران به اردوگاه نگهداری مهاجران افغانستانی انتقال داده شد. ماموران اردوگاه زابل او را در شرایط بدون دسترسی به آب و غذا نگه داشتند و شکنجه کردند. او در روز دوشنبه ۹ تیر جان سپرد.
خانواده آقای رضایی گفته است که او پیش از این حادثه، در سلامتی کامل بود.
همچنین ویدیوهایی در شبکههای اجتماعی منتشر شده است که در آن، مهاجران افغانستانی بازگشته از ایران، از آزار و اذیت و جان باختن تعدادی از کودکان و سالخوردگان در اردوگاههای نزدیک مرز ایران با افغانستان به دلیل دسترسی نداشتن به امکانات درمانی، آب و غذا سخن میگویند. تاکنون این گزارشها توسط مراجع رسمی جمهوری اسلامی و طالبان تایید نشده است.
طی روزهای گذشته گروهی از شهروندان در سیستان و بلوچستان بستههای کمکهای حیاتی میان مهاجران افغانستانی در اردوگاه الغدیر زاهدان توزیع کردند.
