به گزارش نهاد بینالمللی نتبلاکس، دسترسی به اینترنت در افغانستان در روز دوشنبه قطع شده و سطح اتصال ملی در حال حاضر به ۱۴ درصد از میزان معمول کاهش یافته است.
این قطعی گسترده، پایتخت، کابل را نیز بهشدت تحت تأثیر قرار داده و ارتباطات مخابراتی در سطح این کشور تقریباً بهطور کامل مختل شده است.
رسانههای افغانستان از بروز اختلال جدی در پروازهای کابل در ۷ مهر (میزان) و از دسترس خارج شدن وبسایتهای بانکها و وزارتخانهها در افغانستان در پی قطع سراسری اینترنت خبر دادهاند.
بر اساس دادههای زنده شبکه اینترنت که از سوی نتبلاکس منتشر شده، اینترنت افغانستان از ساعات اولیه امروز بهصورت تدریجی و مرحلهای قطع شده و اکنون به یک خاموشی کامل اینترنتی انجامیده است. طبق گزارش این نهاد، خدمات تلفنی نیز هماکنون با اختلال شدید مواجهاند.
این اختلالات پس از آن رخ میدهد که مقامات طالبان در چارچوب اجرای سیاستهای «اخلاقی» خود، شبکههای مخابراتی را هدف قرار دادهاند. گفته میشود قطع ارتباطات به منظور جلوگیری از فعالیتهای بهزعم طالبان «غیراخلاقی» انجام گرفته است.
نت بلاکس هشدار داده است که این قطع سراسری، توانایی شهروندان افغانستان برای برقراری ارتباط با جهان خارج را بهشدت محدود میکند و میتواند پیامدهای جدی انسانی و اجتماعی در پی داشته باشد.
این خبر با واکنش کاربران شبکههای اجتماعی نیز همراه بوده است، بسیاری از کاربران از قطع کسبوکارهای اینترنتی برخی شهروندان در داخل افغانستان ابراز نگرانی کردهاند، چراکه از زمان به قدرت رسیدن طالبان، بسیاری از مشاغل در افغانستان تعطیل شده است و تعدادی از شهروندان برای تامین معیشتی خود به کسبوکارهای اینترنتی وابسته بودند.
اسماعیل شهامت، خبرنگار افغانستانی در پستی در صفحه فیسبوکی خود در این باره نوشته است: «هرچند به نظر میشد هدف طالبان جلوگیری از انعکاس مظالم این گروه در افغانستان و تطبیق کامل و بدون دردسر فرامین غیر انسانی آن باشد، ادامه این وضعیت باعث خواهد شد تنها امید زنان و دختران برای آموزش (آنلاین) از بین برود و در عین حال، ارتباط خانوادهها با بستگانشان در خارج قطع شود و سیستم حواله که بسیاری خانوادهها در افغانستان برای دریافت هزینه زندکیشان به آن متکیاند، فرو بپاشد!»
فوزیه وحدت نیز از دیگر خبرنگاران افغانستانی در صفحه خود نگاشته است: «قطع فیبر نوری و وایفای در سراسر افغانستان بیشتر از انکه به بهانه جلوگیری از فساد و قطع روابط مردم با جهانیان باشد رنگ و بوی امنیتی دارد. موبایلها و وسایل متصل به انیترنت همیشه سیگنال میفرستند و همین سیگنالها میتواند محل حضور رهبران را فاش بسازد. با خاموشی اینترنت طالبان تلاش دارند، ردپای دیجیتال را کاهش دهند و مانع رهگیری موقعیت رهبرانشان شوند. این اقدام درست در زمانی رخ داد که دوباره بحث بازپسگیری پایگاه بگرام توسط امریکا و تهدید حملات نظامی مطرح شد. پس طبیعی است طالبان در چنین وضعیت به سراغ تدابیر پیشگیرانه میروند. قطع ارتباطات جلوگیری از آپلود عکس و ویدیو توسط مردم و پوشش برای جابجایی رهبران در پناهگاهها. هرچند هزینه اصلی این تصمیم را مردم میپردازند از کار و تجارت گرفته تا آموزش و ارتباطات اما واضح است که دلیل واقعی بیشتر امنیتی و نظامی است تا اخلاقی و فرهنگی.»
مرسل سیاس از فعالان رسانهای که در خارج از افغانستان به سر میبرد، نیز نوشته است: «قطع اینترنت در افغانستان کابوسی سهمگین و بیرحم است. شبهایی که بیدار میشدم در موردش فکر میکردم، خواب بر چشم هایم حرام میشد؛ ترس آتشینی که از روز ترک افغانستان در سینهام خانه کرده بود حالا شعلهور میشود. امروز، پس از تماسهای بیپاسخ با کودکانم در کابل و انبوه پیامهایی که هرگز نرسید، قلبم میسوزد. تنها پنجرهای که در این بحران وحشتناک و جانکاه برای مردم باز مانده بود، اینترنت و پیوند با جهان بود و حالا آن پنجره را نیز میبندند. دوری از خانه و کودکانم را تنها با این امید تاب میآوردم که در پایان روز بتوانم از طریق اینترنت آنها را ببینم. صدها خانواده و زن دیگر نیز چنین امیدی داشتند: برای دیدن مادر و پدر سالخورده، برای لمس تصویری از کودکی دور از آغوش، برای وصل ماندن به دنیایی بیرون.»
