جفری وان میدلبروک مخترعی در منطقه سیلیکون ولی، میگوید از حکومتی که دست به کشتار مردم خود میزند، پول آغشته به خون دریافت نمیکند.
جفری وان میدلبروک، که مخترعی دانشمند در منطقه سیلیکون ولی میباشد، درسال ۲۰۰۶، به شیوهای دست یافت که طی آن از احتراق زباله، گاز جدا میکرد، و اگر میتوانست این گاز را در مقیاس صنعتی تولید نماید، به ثروتی ارزشمند دست مییافت.
میدلبروک این سیستم را در گارگاه خود اختراع کرده، آنرا دستگاه تفکیک جزبهجز گاز مایع در طیف گسترده نامید. پس از استفاده از این دستگاه درمقیاسی کوچک، بهدنبال جذب کمک مالی درداخل کشور رفت. اما نه دولت و نه هیچیک از شرکتهای خصوصی حاضر به پرداخت پول مورد نیاز به او نشدند تا وی بتواند اختراع خود را از سطح کارگاهی به مقیاس صنعتی برساند.
درسال ۲۰۱۱، حکومت چین وارد این جریان شد. میدلبروک دو بار با نمایندگان حزب کمونیست دیدار کرد: یکبار در سال ۲۰۱۱، با نمایندگانی از استان هوبی در سن خوزه، و بار دیگر درفوریه سال ۲۰۱۲، با نمایندگانی از استان جیانگسو در سان فرانسیسکو.
آنها ضمن دراختیار قراردادن دانشگاهی در چین و برخوردارکردن وی از حمایت مالی خزانهداری حزب، در ازای انجام این تحقیق و رشد سرمایه برای آنها، بهعنوان یک شریک تجاری، ۶۰ میلیون دلار به وی پیشنهاد دادند. بنابراین او برای توسعه اختراع خود در مقیاس صنعتی، میتوانست آزمایشگاهی در یکی از دانشگاههای چین به همراه دانشمندان، مهندسان و تجهیزات موردنیاز دراختیار داشته باشد. دراوایل سال ۲۰۱۲ بود که مذاکرات دراین خصوص بهآرامی آغاز گردید.
از یک طرف، بهدستآوردن۶۰ میلیون دلار پول در چین وسوسهام میکرد… اما با مطالعه درباره وقوع مسائل وحشتناک در چین، فکر کردم که باید از این منفعت صرفنظر کنم.
جفری وان میدلبروک
در ماه مه سال ۲۰۱۲، شریک چینی میدلبروک که دانشمندی دارای تحصیلات درزمینه امآیتی بود و مذاکرات با نمایندگان چینی را رهبری میکرد، برای آنها درماه سپتامبر سفری تدارک دید.
اختراع میدلبروک به دلیل کاربرد آن در رشد تکنولوژی ذغالسنگ خالص، مورد علاقه حکومت چین واقع شد. چین یکی از بزرگترین مصرفکنندگان ذغالسنگ در جهان محسوب میشود و همچنین به علت تولید جریان برق از احتراق ذغالسنگ، دارای بیشترین میزان آلودگی هواست. هرساله حدود نیممیلیون نفر در چین به علت بیماریهای ناشی از هوای آلوده دچار مرگ زودهنگام شده، و همچنین احتراق ذغالسنگ، منجر به تولید دودسیاهی میشود که هوای شهرهای چین را به شدت آلوده میکند.
پس از آن میدلبروک با مطالعه اخبار اپک تایمز، پی برد که بیمارستانهای نظامی چین اقدام به درآوردن اعضای بدن دهها زندانی عقیدتی میکنند. اکثر این زندانیان، تمرینکنندگان فالون گونگ هستند که روشی معنوی و صلحآمیز میباشد. وی همچنین به مطالعاتی در زمینه تغییر فکر زندانیان از طریق شکنجه، و آزار و اذیتهای خودسرانه توسط حکومت پرداخت. بنابراین دچار تردید شد.
میدلبروک اظهار داشت که، “زمانیکه اقدام به مطالعه دراین خصوص کردم، واقعاً از نظر اخلاقی دچار چالش شدم. ۶۰ میلیون دلار در چین انتظار مرا میکشید که بسیار اغواکننده بود. “
میدلبروک درادامه افزود: ” طرف من یک حکومت خارجی بود که بوی پول از آن به مشام میرسید، اما پس از آن اطلاعات وحشتناک و هولناکی از آن حکومت دردسترس من قرار گرفت. فکر کردم: نمیتوانم دست به این کار بزنم. نمیتوانم این پول را قبول کرده وبه چین بروم. مهم نیست که تکنولوژی من چقدر میارزد، مهم نیست که آنها چقدر دراین خصوص سرمایهگذاری میکنند، نمیتوانم این پول را از حکومت چین بپذیرم.”
دوستان او را مورد بازخواست قرار داده و گفتند: چرا این پول را برای رشد و توسعه فناوری خود نمیپذیرید تا اختراع خود را دراختیار تمام دنیا قرار داده، و به پیشرفتهای بیشتری دراین زمینه دست یابید؟ میدلبروک پاسخ داد: “پذیرش چنین پولی به منزله دریافت پولی است که به خون آغشته است. اگر این موضوع واقعیت داشته باشد که آنها افراد را به خاطر فروش اعضای بدن، به قتل میرسانند، و این اعمال از حمایت بالاترین سطوح حکومتی برخودار میباشد، نمیدانم که چگونه این مسائل میتوانست وجود نداشته باشد، دراین شرایط نمیتوانم فناوری خود را بفروشم و ازنظر مالی به سود سرشاری دست پیدا کنم، حتی اگر این فناوری برای بهبود محیط زیست از ارزش بالایی برخوردار باشد.”
وی افزود: “چگونه میتوانم چنین پولی را بپذیرم، درحالیکه میدانم که بسیاری از مردم بهخاطر این پول زندگی خود را ازدست میدهند. نمیتوانم این کار را انجام دهم.”
میدلبروک که بهطور رسمی در حوزه زمینشناسی و مهندسی تحصیل کرده است، تجهیزات بسیاری را اختراع کرده که برخی از آنها درحال حاضر از نظر تجاری مورد بهرهبرداری قرار گرفتهاند.
سیستم تفکیک گاز وی نیاز به یکسری اتاقکهایی دارد که هرکدام از آنها برخی ترکیبات نامطلوب را از گاز تولیدشده از زباله خارج کرده و آن را به مایع تبدیل میکند. درطی این روند، موادی از قبیل دیاکسید کربن، دیاکسید گوگرد، و سولفید هیدروژن بهدست میآید؛ زیرا تهیه این مواد در فرم مایع باعث میشود که از نظر شیمیایی به حالت خنثی درآمده و در برنامههای کشاورزی و صنعتی مورد استفاده قرار گیرند، به جای اینکه در جو رها شوند.
اختراعات دیگر میدلبروک شامل یک اره برقی به همراه یک سپر ایمنی، یک دوربین حلقوی ۳۶۰ درجه، یک سیستم کنترل از راه دور برای جلوگیری از سرقت اتومبیل بوده و همچنین یک دریچه عرضی برای خروج فاضلاب که در سال ۱۹۹۱ دست به اختراع آن زده و درحال حاضر در مرحله مذاکره جهت عقد قرارداد است.
وی برای دههها چهره سرشناسی در منطقه کالیفرنیای شمالی بوده است. مقالهای در هفتهنامه شهر مونتری اشاره کرده که او در اواخر دهه ۱۹۷۰، به کارهایی درزمینه چوببری، لولهکشی و الکتریکی در دفترخانه گری کیدال در پاسفیگ گراو اشتغال داشتهاست. گری کیدال از پیشکسوتان دانش در زمینه استفاده از کامپیوتر شخصی است.
میدلبروک حدود شش ماه بعد از اینکه به همکارانش اطلاع داد که از این معامله صرفنظر کرده، نامهای به اپک تایمز نوشت و از آن بهخاطر “صداقت ژورنالیستی، حداقل به اندازه صداقت انسانی که میتواند درباره موضوعات مختلف گزارش تهیه نماید”، تشکر کرد. سپس اپک تایمز با وی تماس برقرار کرده و اقدام به انتشار داستان وی نمود.
میدلبروک اظهار داشت که امیدوار است که دولتها و شرکتهای بزرگ، “نه افراد حقیری چون من” موضوع حقوق بشر درچین را جدی درنظر بگیرند. “شرکتهای بزرگ باید دراین شرایط سرمایهگذاری را کنار بگذارند: این مسئلهای غیراخلاقی است، بهطور فاحشی غیراخلاقی است، و ما تجارت نمیکنیم.”
میدلبروک شرح مفصلی از اختراع خود را ارائه داده، و آن را دراختیار یک ویرایشگر گذاشت تا دو برنامه مربوط به ثبت اختراع وی را مورد بازبینی قرار دهد. او عکسی از بخشی از دستگاه تهیه کرد، به همراه نامهای از لئون ای. پانتتا که وزیر اسبق دفاع بوده، و اختراع دستگاه تفکیک دیاکسید کربن میدلبروک را مورد تأیید قرار داده بود. پانتتا نوشت: “بههرحال بهترین منبع برای شما کمک مالی از نوع حکومتی است. باید شما را درجریان این موضوع قرار دهم که کمک مالی برای چنین پروژههایی نادر بوده و به شرایط اقتصادی وابسته است.” این وقایع مربوط به سال ۲۰۰۸ میشود.
مستندات مربوط به مذاکرات میدلبروک با هیئت نمایندگی چین نزد شریک سابق وی بوده که این مذاکرات را برنامهریزی و اداره میکرد و میدلبروک لازم میداند که نام او محرمانه باقی بماند. وی با اشاره به این حقیقت که نیروی امنیتی چین و حزب کمونیست، افرادی را که درباره نقض حقوق بشر توسط رژیم چین صحبت میکنند مورد آزار و اذیت قرار میدهد، درخصوص محرمانه باقیماندن نام شریک سابق خود اظهار داشت که، “نمیخواهم آسیبی به کسی برسد.”
شریک سابق میدلبروک که اصالتاً چینی است، در چین بزرگ شده و برای دیدار خانواده و انجام امور مربوط به تجارت خود به چین رفت و آمد میکند؛ او میتواند بهواسطه ارتباط با میدلبروک، با کیفر مواجه شود و منافع تجاری و امنیتیاش مورد تهدید قرار گیرد.
شریک میدلبروک طیف وسیعی از نوآوریها را دردست داشت که با استفاده از میکروارگانیزمها، آب را از پساب صنعتی بازیافت میکنند، و دراصل برنامه ریزی کرده بود که این ابداعات از نظر تجاری با محفظههای جداسازی میدل بروک توسعه پیدا کنند. اپک تایمز خود مستقلا اقدام به تحقیق درخصوص هویت شریک میدلبروک نمود.
اپک تایمز همچنین با رینالدو گارسیا تماس برقرار کرد که یکی دیگر از افرادی است که با میدلبروک ارتباط داشت. گارسیا که یک نمایشنامهنویس، موسیقیدان و سابقا روزنامهنگار بوده، متن فیلمی را براساس یکی از ایدههای میدلبروک به رشته تحریر درآورد. وی اشاره به مطلبی کرد که میدلبروک در پروفایل فیسبوک خود گذاشته بود مبنی براینکه وی پس از اینکه متوجه شد که حکومت چین اقدام به درآوردن اعضای بدن زندانیان عقیدتی میکند، کمک مالی مؤسسه تحقیقات و توسعه چین را رد کرد.
گارسیا بهخاطر آورد که، ” فکر کردم شاید وی لاف میزند، شاید این معامله را ازدست داده، اما توجیه میکند که بهخاطر قرار گرفتن در موضع اخلاقی اصولی اقدام به رد معامله کرده است. آیا این موضوع واقعیت دارد؟” گارسیا میگوید که دراین خصوص با میدلبروک صحبت کرده و دلایل حاکی از صداقت وی، او را قانع کرد و اظهار داشت که، “میدلبروک درخصوص شرح موضوع موضع محافظهکارانه نداشت و بهروشنی درباره اعمالی که حکومت چین درحال انجام آن است توضیح داد، و اینکه وی چگونه دراین خصوص اقدام به اعتراض نمود. میدلبروک دراصل میتوانست پول مؤسسه تحقیقات و توسعه چین را به چنگ آورد.”
غیرممکن است بدانید که فناوری ابداعشده توسط میدلبروک میتوانست بهطور موفقیتآمیزی به مقیاس صنعتی دست پیدا کند. میدل بروک میگوید که، ” وقتی مقیاس کارها افزایش یابد، پیچیدگیهایی سربرمیآورند که نمیتوان از قبل آنها را پیشبینی کرد. اما به نظر میرسد که میتواند به مقیاس بزرگتری دست یافته و منفعت سرشاری را بهارمغان آورد.”
وی درادامه افزود: ” به یک معنا دراین موضوع اصل بالاتری نهفته است، اما نه به هزینه افرادی که بهخاطر اعضای بدن خود کشته میشوند. نمیخواهم بخشی از این جنایت باشم. مثل افرادی باشم که میدانستند اردوگاههای آشویتس درحال توسعه بوده اما چشم خود را به روی آن بستند. برای من مهم است که حکومت چین دست به چه کارهایی میزند، مردم را به خاطر فروش اعضای بدن به قتل میرساند. این اردوگاه آشویتس چین است. به واسطه روزنامه شما به این موضوع آگاه شدم، و حتی اگر به این معنا باشد که فناوری من به نتیجه نرسد، میتوانم در برابر آینه به خودم نگاه کنم و بگویم: از حکومتی که دست به کشتار مردم خود میزند، پول آغشته به خون را قبول نکردم.”
گزارش تکمیلی از جاسپر فاکرت
اپک تایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر میشود.
