بنابر گزارش رسانههای دولتی چین، رئیس بزرگترین شرکت توسعه املاک بدهکار جهان پس از یک دادگاه دو روزه در یکی از دادگاههای چین، به مجموعهای از اتهامات از جمله جمعآوری غیرقانونی سرمایه و رشوهخواری اعتراف به گناه کرد.
به گزارش رسانه دولتی شینهوا در ۱۴ آوریل، شو جیاین، بنیانگذار گروه اورگرند (Evergrande Group)، به اتهاماتی از جمله دریافت غیرقانونی سپردههای عمومی، اعطای غیرقانونی وام، انتشار متقلبانه اوراق بهادار و افشای غیرقانونی اطلاعات مهم متهم شده است.
بنابر گزارش شینهوا، پس از دادگاهی که از ۱۳ تا ۱۴ آوریل برگزار شد، شو که در زبان کانتونی با نام «هوی کا یان» نیز شناخته میشود، در یک دادگاه میانی در شهر شنژن، در جنوب چین و هممرز با هنگکنگ، «به گناه خود اعتراف کرد و ابراز ندامت کرد.»
شو که از سال ۲۰۲۳ تحت کنترل پلیس قرار دارد، با حداکثر مجازات حبس ابد و مصادره اموال مواجه است. شینهوا افزود که دادگاه در تاریخ بعدی حکم نهایی را صادر خواهد کرد، اما زمان دقیق صدور حکم را مشخص نکرد.
شرکت او، گروه اورگرند نیز با اتهاماتی از جمله انتشار متقلبانه اوراق بهادار روبهرو بوده است.
این دادگاه پنج سال پس از آن برگزار شد که مشکلات نقدینگی اورگرند علنی شد و در شرایطی انجام گرفت که بحران فزاینده بازار املاک در چین، رشد اقتصادی این کشور را تحت فشار قرار داده است.
اورگرند که زمانی یکی از بزرگترین سازندگان مسکن در چین بود، در اواخر سال ۲۰۲۱ و همزمان با کند شدن بخش املاک و سختتر شدن قوانین استقراض از سوی نهادهای نظارتی چین، در بازپرداخت بدهیهای خود ناتوان شد.
زمانی که یک دادگاه در هنگکنگ در ژانویه ۲۰۲۴ دستور انحلال این شرکت را صادر کرد، این توسعهدهنده املاک بیش از ۳۰۰ میلیارد دلار بدهی داشت. اورگرند در اوت ۲۰۲۵ از بورس هنگکنگ حذف شد.
غول املاک
شو که در روستایی در استان مرکزی هنان در چین به دنیا آمد، پس از پایان دانشگاه در اوایل دهه ۱۹۸۰ کار خود را بهعنوان تکنسین در یک کارخانه فولاد دولتی آغاز کرد؛ دورهای که چین هنوز تحت یک اقتصاد کاملاً برنامهریزیشده دولتی قرار داشت.
با باز شدن تدریجی بازار و کاهش محدودیتها توسط رژیم کمونیستی، شو نیز مانند بسیاری دیگر از چینیها به استان ساحلی جنوبی گوانگدونگ مهاجرت کرد؛ جایی که ابتدا بهعنوان فروشنده کار کرد و سپس در سال ۱۹۹۶ اورگرند را تأسیس کرد.
بنابر گزارشی در سال ۲۰۱۰ از روزنامه «مردم» ارگان رسمی حزب کمونیست چین، در نخستین پروژه خود، شو ۳ میلیون یوان (حدود ۴۳۹ هزار دلار) از بانک وام گرفت تا زمین خریداری کند و سپس با آغاز ساختوساز، فروش واحدهای مسکونی را شروع کرد. بر اساس این گزارش، او در عرض یک روز بیش از ۳۰۰ واحد آپارتمان فروخت و ۸۰ میلیون یوان (حدود ۱۲ میلیون دلار) درآمد کسب کرد؛ امری که به او امکان داد پروژه بعدی را تأمین مالی کند.
این راهبرد موجب رشد سریع اورگرند شد. بنابر وبسایت رسمی شرکت، تا پایان سال ۲۰۰۹، این شرکت دهها پروژه در ۲۵ شهر بزرگ چین داشت.
بنابر گزارش فوربس، در سال ۲۰۱۷، شو با دارایی خالص ۴۲.۵ میلیارد دلار، ثروتمندترین فرد چین شد.
برخی ناظران چین معتقدند که صعود و سپس سقوط شو ممکن است با رقابتهای قدرت در سطوح بالای حزب کمونیست چین مرتبط باشد.
به گفته تانگ جینگیوان، تحلیلگر امور چین، رشد نمایی اورگرند در دو دهه گذشته بدون وجود یک «حامی قدرتمند» که مزایا، تأمین مالی، «سهولتهای فراوان» و حمایت سیاسی فراهم کند، امکانپذیر نبود.
او افزود که بدون چنین حامیانی، شرکتهای خصوصی در نظام اقتصادی حزب کمونیست چین «خفه میشوند.»
برخی تحلیلگران، از جمله یوان هونگبینگ، استاد پیشین حقوق در دانشگاه پکن، این حامی را زنگ چینگهونگ، معاون پیشین رهبر چین، معرفی کردهاند؛ چهرهای بانفوذ در میان نخبگان حزب که به جناح سیاسی مرتبط با رهبر پیشین حزب کمونیست چین، جیانگ زمین، تعلق داشت.
قدرت و نفوذ زنگ موجب ثروت عظیم خانواده او و تسلط بر نهادها و صنایع مهمی از جمله تبلیغات، بانکداری، فناوری و املاک شده بود. زمانی که شی جینپینگ در سال ۲۰۱۲ به رهبری حزب رسید، زنگ در میان منتقدان سیاستهای او قرار داشت و به هدفی برای کارزار مبارزه با فساد شی تبدیل شد.
سرکوب بازار املاک توسط حزب کمونیست چین از سال ۲۰۱۶ آغاز شد؛ اقدامی که با سختگیرانهتر شدن استانداردهای وامدهی، به ورشکستگی صدها شرکت انجامید. با وجود این محدودیتها، اورگرند همچنان به استقراض سنگین ادامه داد و بدهی خود را افزایش داد. در سال ۲۰۲۰، مقررات جدیدی وضع شد و این شرکت دیگر قادر به دریافت وام نبود؛ موضوعی که آن را زیر بار بدهیهای سنگین از پا درآورد.
سرنوشت این شرکت و رئیس ۶۷ ساله آن بهدقت توسط شمار زیادی از خریداران چینی دنبال میشود؛ بسیاری از آنها با آپارتمانهای نیمهکاره مواجهاند—خانههایی که برای خرید آنها پسانداز چند نسل خانواده خود را هزینه کرده و وامهای سنگینی گرفتهاند.
یکی از کاربران از استان شمالی لیائونینگ در ۱۴ آوریل در شبکه اجتماعی ویبو نوشت: «با این ساختمانهای ناتمام چه خواهید کرد؟»
کاربر دیگری نوشت: «واقعاً برای کسانی که پسانداز سه نسل خود را برای خرید خانه خرج کردند متأسفم.»
