نویسنده: لارنس کدیش
گزارشهای خبری نشان میدهند که چین دامنه نفوذ نظامی خود را در اقیانوس آرام گسترش میدهد. چین با بهرهگیری از ناوگان قدرتمند دریایی خود سعی دارد به کشورهای منطقه یادآوری کند که قدرت کمونیستیِ قرن بیستویکم است. چیزی که در این بین حائز اهمیت است، حضور ناوهای هواپیمابر در این ناوگان است که ساخت و بهرهبرداری از آنها دشوار است. اینکه چین در بخش هواپیمایی دریایی دست بالا را پیدا کند، از وجود یک نیروی دریایی کارآمد، حرفهای و مجهز حکایت دارد.
تحلیلگران نظامی میگویند چین با این تجهیزات در اوایل سال جاری در قاره استرالیا مانور داده بود. این اقدام به منزله پیامی روشن به کشور دموکراتیک استرالیا بود که نشان میداد چین میتواند ناوگان خود را هروقت که بخواهد به هرجا که بخواهد اعزام کند و با اهداف مورد نظر خود از آنها استفاده کند.
دولت ترامپ میداند که هدف چین از این مانورهای دریایی فراتر از نمایش «آزادی دریاها» است. درواقع، این مانورها بهنحوی طراحی شدهاند که تحریکآمیز باشند. چینیها کشورهایی مانند ژاپن، فیلیپین و اندونزی را مرعوب خود کردهاند.
چین همچنین از ادبیات خصمانه برای تقویت راهبرد دریایی خود بهره میگیرد. زمانی که مقامات دولت ترامپ نسبت به اقدامات تهاجمی نیروی دریایی چین ابراز نگرانی کردند، لیو جیانچائو، سفیر سابق چین در فیلیپین و از اعضای بلندپایه رژیم، در نشستی در پکن اعلام کرد که واشینگتن در پی «رویارویی و درگیری» است. به تعبیر دیگر، اگر اقدامات تهاجمی چین را محکوم کنید، شما را به تجاوزگری متهم خواهم کرد.
چین بهوضوح نیروی دریایی خود را به وسیله ارعاب کشورهای آزادیدوست حاشیه اقیانوس آرام تبدیل کرده است.
دولت ترامپ از تحرکات دریایی چین اطلاع کامل دارد. تقویت حضور نظامی آمریکا در کشورهای متحد در اقیانوس آرام، برگزاری رزمایشهای مشترک نظامی و استقرار تسلیحات دفاعی پیشرفته در پایگاههای آمریکا یکی از واکنشهای ایالات متحده بوده است. نیروی دریایی آمریکا چندی پیش با همکاری استرالیا از تسلیحات دفاعی خود در یک «مانور جنگی» استفاده کرد.
چین در پی ساخت آیندهای است که در آن اقیانوس آرام و تمام کشورهای پیرامون آن تحت کنترل این کشور باشند. نادیده گرفتن این نیت، بهای گزافی خواهد داشت.
درباره نویسنده: لارنس کدیش، بنیانگذار کمیته امنیت و صلح خاورمیانه و شبکه آمریکایی اطلاعات خاورمیانه است.
