سامانههای امنیتی خانگی و تجاری میبایست امنیت مردم را تضمین کنند. با اینحال، دوربینها، روترها، پهپادها، قفلهای هوشمند و سایر تجهیزات اغلب در معرض نفوذ قرار میگیرند و زمینهسازِ جاسوسی و ظهور تهدیدات امنیتی میشوند، بدون آنکه کاربران از این قضیه مطلع باشند.
بزرگترین تهدید امنیتی از سوی چین نشأت میگیرد. میلیونها خانه و کسبوکار در سایر کشورها به تجهیزات الکترونیکی و سامانههای امنیتی شرکتهایی متکی هستند که با حزب کمونیست چین ارتباط دارند. بسیاری از این محصولات ارزانقیمت هستند، در همهجا پیدا میشوند و در زندگی روزمره مردم خارج از چین رخنه کردهاند. اما صرفهجویی در هنگام خرید این تجهیزات به افشای اطلاعات شخصی و به خطر افتادن زیرساختهای ملی میانجامد.
برای نمونه میتوان به هیکویژن و داهوا اشاره کرد؛ دو غول چینی در زمینه تجهیزات نظارتی که دولت آمریکا آنها را فهرست سیاه خود قرار داده است. محصولات آنها که در مدرسهها، خانهها و حتی شهرداریهای بسیاری از کشورها و حتی خود آمریکا مورد استفاده قرار میگیرند، از امکان ارسال دادههای ویدئویی به سرورهای خارجی برخوردارند. پهپادهای شرکت دیجیآی، که در بین مردم عادی و نهادهای مجری قانون محبوبیت دارند، به دلیل ارسال دادههای کاربران به چین از سوی وزارت دفاع آمریکا خطرناک تلقی شدهاند. در عینحال، روترهای وایفای هواوی و تیپیلینک دارای باگهای نرمافزاری هستند که هکرها میتوانند از آنها برای سرقت اطلاعات، پایش فعالیتها یا غیرفعال کردن سامانههای امنیتی آنلاین استفاده کنند.
این آسیبپذیریها حریم خصوصی کاربران را تهدید میکنند و امنیت ملی کشورها را نیز به خطر میاندازند. راهبرد «همجوشی نظامی-غیرنظامی» چین بهطور مشخص شرکتها را به همکاری با دولت در دسترسی به فناوری و اطلاعات خارجی تشویق میکند. از اینرو، سامانههای امنیتی تعبیهشده در ادارات دولتی، شبکههای برق و مراکز دفاعی از نظر پایش عملیات حساس یا مختل کردن سامانههای حیاتی در معرض خطر قرار میگیرند. با توسعه فناوری ۵G و دستگاههای اینترنت اشیاء، دامنه این تهدیدات نیز روزبهروز افزایش مییابد. شرکتهایی مانند هواوی، زدتیای و دیجیآی صرفاً تجهیزات الکترونیکی نمیسازند، بلکه در راستای منافع ژئوپلیتیکی حزب کمونیست چین عمل میکنند.
هیچکس اتومبیل خود را با درهای باز در یک خیابان شلوغ رها نمیکند یا کیف پول خود را روی پیشخوان مغازه نمیگذارد. با اینحال، هم اکنون ایران و بسیاری از کشورها بهطور مکرر و ندانسته دادههای خود را در مراکز ذخیرهسازی خارجی قرار میدهند که امنیت چندانی ندارند.
افزایش ذخیرهسازی دادهها در خارج عمدتاً به مسائل مالی مربوط میشود. مراکز داده انرژی زیادی مصرف میکنند و قیمت برق در غرب ارزان نیست. از اینرو، شرکتها مجبورند مراکز داده خود را به مکانهایی با انرژی ارزانتر منتقل کنند.
نسخه اصلی در ریلکلیروایر منتشر شده است و متن خلاصه شده در ایجا منتشر میشود.
