مجله فرنچ کوارتر جایزه بهترین نویسنده سال ۲۰۲۶ را طی مراسمی در سفارت فرانسه در واشینگتن به یان یکیلک، سردبیر ارشد اپک تایمز، اهدا کرد.
ایزابل کاراموز، بنیانگذار و مدیرعامل فرنچ کوارتر، این مراسم را کانونی دانست که در آن گفتوگوها به شکلگیری روایتها میانجامند و احتمالاً تغییری را که کتاب جدید یکیلک، «کشتهشده براساس تقاضا»، به دنبال آن است، پایهریزی میکنند.
این کتاب پرفروش بیست سال از شواهد مربوط به صنعت برداشت اجباری اعضای بدن توسط حزب کمونیست چین را منتشر کرده و از تبدیل آن به صنعتی با ارزش تقریبی ۹ میلیارد دلار و بازشدن پای کشورهای غربی از جمله آمریکا به این صنعت میگوید.
کاراموز در مراسم روز ۲۰ آوریل از حاضران خواست به اطلاعرسانی درباره این موضوع در حوزههای فعالیت خود ادامه دهند و گفت: «ایدهها در گردش هستند و زمانی که به جریان میافتند، نقش زیربنایی پیدا میکنند.»
او افزود که مجله فرنچ کوارتر با هدف پیشبرد تبادل فرهنگی و گفتوگوی سازنده تأسیس شده و این جایزه با ترجیح تأثیرگذاری به دیدهشدن اهدا میشود.
او گفت: «یان به واکاوی ادعاهای مربوط به برداشت اجباری اعضای بدن در چین میپردازد؛ موضوعی بسیار حساس و حائز اهمیت که ما را به تأمل درباره کرامت انسانی، اخلاق و مسئولیت جمعی دعوت میکند. نقش ایدهآل روزنامهنگار در اطلاعرسانی خلاصه نمیشود. روزنامهنگار باید روشنگری کند و گاه از ما بخواهد در مسائلی که ترجیح میدهیم چشممان را به روی آنها ببندیم دقت بیشتری به خرج دهیم.»
تحقیقات متعدد و یافتههای دادگاه چین در سال ۲۰۱۹ نشان دادند که تمرینکنندگان فالون گونگ قربانیان اصلی نظام برداشت اجباری اعضای بدن در چین بودهاند.
فالون گونگ، که با نام فالون دافا هم شناخته میشود، یک تمرین معنوی است که سه اصل حقیقت، نیکخواهی و بردباری را آموزش میدهد. این تمرین در اوایل سال ۱۹۹۰ به عموم مردم چین معرفی شد و بهواسطه ارتباطات فردی بهسرعت گسترش یافت؛ بهنحوی که تا پایان آن سال بین ۷۰ تا ۱۰۰ میلیون نفر به تمرین فالون گونگ روی آورده بودند.
جیانگ زمین، رهبر وقت حزب کمونیست چین، در ۲۰ ژوئیه ۱۹۹۹ دستور سرکوب خشونتآمیز فالون گونگ را صادر کرد که به بازداشت گسترده و غیرقانونی تمرینکنندگان در یک بازه زمانی کوتاه انجامید. چنانکه در کتاب «کشتهشده براساس تقاضا» آمده است، حزب کمونیست چین نظام برداشت اعضای بدن در مقیاس صنعتی را بر پایه این سرکوب گسترش داد.
تیم توشت، عضو هیئتمدیره بنیاد فرهنگ فرانسویآمریکایی، گفت که انتخاب امسال مجله «درخشان» بوده و موضوعی را که خیلیها ترجیح میدهند از آن فاصله بگیرند مورد تأکید قرار داده است.
توشت به اپک تایمز گفت: «مراسم امشب فوقالعاده بود، زیرا به شکلی واقعگرایانه و انسانی برگزار شد؛ انگار بگوید «آهای، این موضوع تلخ و هولناک است و هیچکس دوست ندارد درباره آن حرف بزند یا به آن دقت کند، اما باید به آن پرداخته شود و دربارهاش صحبت شود.» برای من که خیلی تأثیرگذار بود. ما انسانها وقتی از چنین مسائلی مطلع میشویم، میتوانیم روی آنها اثر بگذاریم و کاری از پیش ببریم.»
اینس کانتر فریدوم، فعال حقوق بشر و بازیکن سابق انبیای، گفت موضوع برداشت اجباری اعضای بدن توسط حزب کمونیست چین مانند بسیاری از موضوعات دیگر در ابتدا باورپذیر نبود. این موضوع او را به سمت تحقیق و انجام مصاحبههای شخصی سوق داد. با افزایش شواهد، فریدوم از تریبون خود برای صحبت کردن درباره این مسئله استفاده کرد.
او به اپک تایمز گفت: «دورانی که در ورزش بودم، یکبار در رختکن درباره برداشت اعضای بدن بهویژه توسط حزب کمونیست چین صحبت کردم، اما همتیمیام هیچ اطلاعی نداشت. او واقعاً هیچ اطلاعی از این موضوع نداشت. افرادی که صاحب تریبون هستند، باید از آن برای اطلاعرسانی استفاده کنند. فکر میکنم این کتابها برای آگاهسازی جامعه و درک بهتر اتفاقات جاری اهمیت زیادی دارند.»
بسیاری از حاضران از جمله کسانی که سالها با رژیمهای تمامیتخواه مبارزه کرده و افرادی که تازه در این مراسم با موضوع برداشت اجباری اعضای بدن آشنا شده بودند، گفتند که این کتاب از آنها میخواهد دست به کار شوند.
گرگ اسکارلاتو، رئیس کمیته حقوق بشر در کره شمالی، به اپک تایمز گفت: «سرانجام حرف ما خریدار پیدا کرده است.»
او با اشاره به سالن که مملوء از جمعیت بود افزود: «فکر میکنم مردم آمادهاند درباره این موضوع صحبت کنند.»
او گفت: «باید یان را بابت نوشتن این کتاب تحسین کنیم. حرف ما خریدار پیدا کرده است.»
جوان یانگ، که یک وکیل است، گفت این کتاب میتواند در این مقطع حساس بر نگاه آمریکاییها به چین اثر بگذارد.
یانگ به اپک تایمز گفت: «بهنظرم زمان آن رسیده که پیام این کتاب به گوش همه برسد و این اهمیت زیادی دارد. مردم تا حدی درباره اقدامات حزب کمونیست چین آگاه شدهاند و میدانند که چینیها کارهای زشتی انجام میدهند، اما این کارها بیشازحد افراطی است. مردم تصور میکنند چنین کاری ممکن نیست. اشاعه این پیام میتواند ذهنیت همه را نسبت به چین عوض کند. دولت آمریکا باید بداند که چنین چیزی در حال وقوع است و واقعیت هم دارد. بهنظرم این مسئله میتواند روی سیاست کلی آنها در قبال چین اثر بگذارد. این دیگر روال عادی نیست.»
ارنست فرانسیس، تحلیلگر حقوقی، این کار را جنایتی دانست که مستلزم تحریم است و گفت که آمریکا باید «به آن خاتمه دهد.»
او افزود: «این کارها بیرحمانه است. واقعاً قلب آدم را به درد میآورد، احساسات آدم را جریحهدار کرده وجدان آدم را بیدار میکند. هولناک است. از سال ۱۹۴۵ تاکنون چیزی مثل این ندیدهایم.»
تام رولینگز، مدیر سیاستگذاری سازمان استیت شیلد، گفت شواهد ارائهشده در کتاب «کشتهشده براساس تقاضا» باید آمریکا و دیگر رهبران جهان را به ایستادگی در برابر رژیمی وادارند که مردم خود را برای اعضای بدن میفروشد.
او گفت: «ما با حزب کمونیست چین طرف هستیم که عملاً هیچ ارزشی برای جان انسانها قائل نیست و انسانها را یک وسیله میداند و از آنها استفاده ابزاری میکند.»
او افزود: «ما همیشه از این اصل دفاع میکنیم که انسانها صرفنظر از عقیده، مذهب یا قومیتشان از کرامت و ارزش یکسان برخوردارند. اکنون با اقتصادی قدرتمند مواجه هستیم که میگوید اهمیتی به این اصول نمیدهد. اگر قرار است از ارزشهای خود دفاع کنیم، این همان سنگری است که باید پشت آن بایستیم.»
«برداشت اعضای بدن افرادی که به دسته اقلیت نامطلوب تعلق دارند؟ اگر در برابر این کار ایستادگی نکنیم و جلوی آن را نگیریم، ارزش و اعتبار خودمان را زیر سؤال میبریم.»
رولینگز ابراز امیدواری کرد که مقامات این کتاب را مطالعه کنند، زیرا موضوع برداشت اعضای بدن احتمالاً به گوششان رسیده است. اما تا وقتی که «کشتهشده براساس تقاضا» را نخوانند، نمیتوانند ابعاد صنعتی که حزب کمونیست چین به راه انداخته و حجم گسترده شواهد را درک کنند.
رولینگز گفت: «امیدوارم این نقطه آغاز یک حرکت بزرگ برای حل مشکلات باشد.»
