کارشناسان حقوق بشر تأکید کردند که افشای گسترده و محکومیت جهانی حزب کمونیست چین بهترین راهکار برای مقابله با جنایتهای این رژیم در زمینه «برداشت اجباری اعضای بدن از زندانیان عقیدتی» است.
انجمن «پزشکان علیه برداشت اجباری اعضای بدن» در واشینگتن، همایشی دو روزه و آنلاین برگزار کرد که محور آن جنایتهای حزب کمونیست چین علیه تمرینکنندگان فالون گونگ و برداشت اجباری اعضای بدن بود.
کاترینا لانتوس، رئیس بنیاد حقوق بشر و عدالت لانتوس، بر لزوم اعمال فشار مستمر و «افشای واقعیات وحشتناک» رژیم چین تأکید کرد و گفت: «با افشای نام و اعمال فشار، میتوان سطح خشم و انزجار جهانی نسبت به اقدامات این حزب جنایتکار را بالا برد.»
او افزود که رژیم چین همواره تلاش کرده این جنایت را پنهان نگه دارد، زیرا از واکنش اخلاقی و جهانی مردم آگاه است.
خانم لانتوس همچنین خاطرنشان کرد که ادعای رسمی چین مبنی بر توقف برداشت از زندانیان اعدام شده و جایگزینی آن با اهدای داوطلبانه اعضای بدن از سال ۲۰۱۵، نادرست است.
قانون «حفاظت از فالون گونگ»
یان یکیلک، از سردبیران ارشد اپک تایمز انگلیسی، پیشنهاد داد که تصویب قانون «حفاظت از فالون گونگ» در ایالات متحده، گامی عملی در راستای افشای جنایات حزب کمونیست چین است.
این قانون، افرادی که در برداشت اجباری اعضای بدن از فالون گونگ شرکت دارند را با تحریمهایی مانند محدودیت ویزا، جریمه تا یک میلیون دلار و ۲۰ سال حبس، مسئول میشناسد و همکاری آمریکا با چین در زمینه پیوند اعضا را ممنوع میکند.
نسخه سنای این قانون همچنان در کمیته روابط خارجی سنا در حال بررسی است.
بر اساس گزارش «پزشکان علیه برداشت اجباری اعضای بدن» افشای عمومی و فشار جهانی، از جمله تصویب چنین قوانینی، میتواند ادامه این جنایت علیه بشریت را برای حزب کمونیست چین غیرقابل تحمل کند.
دادگاه مستقل چین در لندن در سال ۲۰۲۰ نتیجهگیری کرد که رژیم چین سالها بهطور سیستماتیک اعضای بدن زندانیان عقیدتی، به ویژه تمرین کنندگان فالون گونگ را برداشت کرده است.
رئیس دادگاه اعلام کرد: «ما از دقیقترین روشهای حقوقی و شواهدی که فراتر از هر شک معقول بود استفاده کردیم و به نتیجه رسیدیم که این اقدامات مصداق جنایت علیه بشریت و شکنجه است.»
فالون گونگ روش معنوی و تمرین مدیتیشن بر اساس اصول حقیقت، نیکخواهی و بردباری که از سال ۱۹۹۲ در چین معرفی شد، به سرعت محبوبیت یافت و تا پیش از سرکوب شدید حزب کمونیست چین، بین ۷۰ تا ۱۰۰ میلیون نفر تمرین کننده در چین داشت. پس از آن، دولت چین با بازداشت، شکنجه، کار اجباری و قتل این افراد، سعی در نابودی گروه و مشروعیتبخشی به اقداماتش از طریق رسانهها داشت.
این کارزارها تا امروز ادامه دارد و بسیاری از تمرینکنندگان در بازداشتگاهها، اردوگاههای کار اجباری و مراکز موسوم به «شستوشوی مغزی» زندانی هستند؛ مکانهایی که گزارشهای گستردهای از کار اجباری، شکنجه و مرگ در آنها منتشر شده است.
تنها در شش ماه اول سال جاری میلادی، ۷۶ مورد مرگ جدید از میان تمرینکنندگان فالون گونگ توسط حزب کمونیست چین ثبت شده است.
