فسیلهای کشف شدهای که در حدود ۶۶ میلیون سال قدمت دارند، نشانگر این حقیقت هستند که دما و میزان رطوبت هوا در آن زمان یعنی اواخر دورهی انقراض دایناسورها بسیار گرمتر و مرطوبتر از زمان حال است.
زمینشناسان در بررسیهای خود در سفر اکتشافی به جنوب کشور کانادا، دریافتند که در طی دورهی زمینشناسی کرتاسه، جنگلها پس از آتشسوزیهای گذشته مجدداً احیاء شدند. نمونههای فسیلهای کشف شده مربوط به آتشسوزیهای آن زمان، نشان دهندهی رشد مجدد گیاهان پس از وقوع آتشسوزیهای عظیم است. این فسیلها به محققان کمک میکنند تا بتوانند به حقایق قبل از انقراض دایناسورها دست یابند.
دکتر «هانس لارسن» از دانشگاه مکگیل کانادا میگوید: «با کشف و بررسی فسیل گیاهانی که بر روی سنگهای مربوط به اواخر دورهی زندگی دایناسورها بوده است، مقادیر فراوانی زغال چوب کشف شد و این به ما در شبیهسازی پیش از آتشسوزی جنگلهای کرتاسه کمک میکند.»
کشف محققان در محل آتشسوزی جنگل نشان داد که گیاهانی که آن زمان در آتشسوزی از بین رفتهاند، بسیار مشابه گیاهانی هستند که هماکنون در جنگلها وجود دارند.
«امیلی بامفورت» از موزهی سلطنتی ساسکاچوان اظهار کرد که ما بقایای آتشسوزی جنگل با قدمت ۶۶ میلیون سال را بر روی سنگها کشف و بررسی کردیم. علاوه براین شواهدی یافتیم مبنی بر اینکه دمای هوا در آن زمان ۱۰ الی ۱۲ درجه سانتیگراد گرمتر از الان بوده و همچنین میزان بارش باران ،تقریباً ۶ برابر بیشتر از میزان بارش سالیانهی امروزه بوده است.
به گفتهی پروفسور لارسن از موزهی «رِدپَس»، این فسیلهای گیاهانی که در جنوب غربی کانادا کشف شدند، به ما در ارزیابی شرایط آب و هوایی آن دورهی زمانی و نشانههای اقلیمی بیشتری که طی آن، دورهی زندگی دایناسورها به اتمام رسید کمک میکند.
پروفسور لارسن در ادامه میافزاید ، آتشسوزی جنگلها بر هردوی گونههای زیستی گیاهی و جانوری تاثیر مستقیم میگذارد و بررسی بقایای جنگلها پس از آتشسوزی به محققین کمک زیادی در درک تنوع زیستی قبل از انقراض دایناسورها میکند. ولی تا زمانی که هنوز به درک کاملی از فرآیندهای طبیعی زیستمحیطی آن دورهی زمانی نرسیده باشیم، قادر نخواهیم بود که به طور کامل به دلایل انقراض دایناسورها پی ببریم.
اپکتایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر میشود.
