رسیدن به آرامش ذهنی سختتر (و یا شاید آسانتر) از چیزی است که تصورش را میکنید.
روانشناسان غربی، آنچه را که بودایان شرقی قرنها میدانستند، تأیید میکنند: تفکر بیشازحد بزرگترین دشمن شادی است.
دلیل زیاد فکر کردنمان چه میتواند باشد؟
بااینکه داشتن ذهنی فعال منحصر به امروز نیست، اما هرچه جهان پیچیدهتر و میزان اطلاعاتی که ما در هر روز با آن سروکار داریم بهطورتصاعدی بیشترگردد، ذهنمان بهسرعت وارد چرخهای از تحلیل و تفکر میشود، که گریز از آن دشوار خواهدبود.
مدیتیشن میتواند با محدودنمودن مقدار محرکهای بیرونی که با آن مواجه میشویم، تا اندازهای در خروج ذهن از این چرخه کمککند. انتظارمیرود ذهن باوجود کاهش محرکهای بیرونی، همچنان به تولید فکر بپردازد.
با صرف وقت و انجام تمرین سرانجام ذهن آرام خواهدشد و به ما این امکان را میدهد که لحظاتی از آرامش را تجربهکنیم. آرامشی که بعید است بتوانیم در زندگی پرجنبوجوش روزانهی خود داشتهباشیم.
چنین مدیتیشنی میتواند دشوار باشد (نکتهای است که به مراجعانم تأکیدمیکنم) زیرا با نحوهی عملکرد جهان در تضاد است. به یک معنا اُخروی و هدفمند است. بنابراین باید این نکته را بپذیریم که برای کمک به آرامش ذهن یکی از پیش شرطهای لازم این است که به طور نمادین یا حقیقی « این جهان را رهاکنیم ».
با درنظرگرفتن این نکته این تمرین ساده را در یک روز تعطیل پیشنهادمیکنم.
۱. به مکانی بروید که در آنجا حسی متفاوت از حسی که از محل زندگی روزانهتان دارید، داشتهباشید. این مکان باید تقریباً خالی ازهرگونه فعالیتی باشد تا حواس ابتداییتان (حواس شنیداری، بصری و بویایی) بتوانند آرامگیرند. عبادتگاه، ساحل دریا، یا یک اتاق آرام در یک موزه یا کتابخانه مکانهایی هستند که میتوانید انتخاب کنید.
۲. وقتی به مکان موردنظر رفتید چشمانتان را ببندید و در حالت مدیتیشن نفسهای شکمی عمیق بکشید. برای ۱۰ دقیقهی اول توجهکنید که فکرتان به چه مسئلهای منحرفمیشود. در ابتدا فعالیت فکری بسیار زیادی خواهیدداشت بهطوریکه به دلیل نداشتن دانش کافی در متوقفنمودن آنها ناموفقخواهیدبود.
۳. برای ۱۰دقیقه ی بعد -اگر هنوز فکرتان مشغول بود- با آرامش به افکارتان بگویید که از حضورشان خوشحال هستید اما از آنها بخواهید برای چند لحظه آرامشوند.
۴. بعد از ۲۰ دقیقه تصمیمبگیرید که آیا میخواهید در این حالتِ نشسته نفسکشیدن بمانید یا میخواهید آن را ترککنید. هر زمانی که از این حالت خارج شدید، ابتدا ببنید که چه حسی دارید.
۵. در آخر با صدای بلند یا با نجوا به خودتان قولدهید تا در ماه دیگر به همان محل یا مکان آرام دیگری بروید و بنشینید و دوباره تنفسکنید. تحقیقات جدید نشانمیدهد که هنگامیکه با صدای بلند یا با نجوا به خودتان قولمیدهید، امکان بیشتری وجوددارد که هدفتان را دنبالکنید تا اینکه آن را در ذهنتان به آرامیبگویید. اگر بتوانید دراغلب اوقات این تمرین را انجامدهید خیلیخوب است اما حداقل ماهی یک بار به درونتان نظری بیاندازید.
آنچه که خواندید الهامی برگرفته از بخش پرسش و پاسخ با سونجا لیوبومرسکی، روانشناس، در وبسایت نظارتیِ اِیپیاِی APA بود. او نویسندهی کتاب سال ۲۰۰۷ با نام « چگونه شاد شویم: روشی علمی برای رسیدن به زندگیای که میخواهیم» است.
دکتر وایل گودمن روانشناس بالینی است که با تمام انگلیسیزبانان از طریق اسکایپ و همینطور بهصورت حضوری در دفتر خود در نیویورک کارمیکند. حرفهی او در زمینهی رواندرمانی شرقی–غربی و مربیگری ورزش است و تخصصش در زمینهی روشهای منسجم بودایی برای آرامش ذهن همراه با روشهای غربی در زمینهی تئوریهای شناختی-رفتاری و هستیشناختی میباشد. وب سایت او: www.east-westpsychotherapy.com است.
اپکتایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر میشود.
