محققان میگویند، با استفاده از نمونههایی بایگانیشده از کدهای ژنتیکی اچآیوی و با روشهای دیرینشناسی ویروسها، توانستهاند نخستین محل آغاز انتشار این ویروس را شناسایی کنند.
نتایج این پژوهش که در مجلهی ساینس منتشر شده نشان میدهد، منشاء این ویروس به شهر «کینشاسا»، واقع در جمهوری کنگو و تاریخ آن به دههی ۱۹۲۰ میلادی باز میگردد.
به گفتهی این پژوهشگران، عواملی چون رشد روزافزون جمعیت، رواج تجارت جنسی و وجود یک راهآهن پرتردد در این شهر، سببساز شیوع و انتقال سریع اچآیوی در این منطقه و مناطق دیگر شده است.
در این گزارش همچنین آمده، بهکار گیری سرسوزنهای سرنگ استریلنشده در مراکز درمانی نیز در سرعت دادن به این روند بسیار نقش داشته است.
پروفسور «اولیور فیبس»، از دانشگاه آکسفورد میگوید: «دو جنبهی زیربنایی در این وضعیت تأثیر داشت، یکی تلاش برای درمان افراد مبتلا به بیماریهای عفونی با تزریق، که به نظر میرسد دلیلی ریشهای برای گسترش این ویروس بود و دومی، شبکه حملونقل که به افراد اجازه میداد به بخشهای مختلف کشور سفر کنند.»
به گزارش بیبیسی، از خط آهن کینشاسای کنگو سالانه یک میلیون نفر تردد میکردند. این کشور در آن زمان تحت حاکمیت بلژیک بوده است.
پروفسورفیبس افزوده: «این منطقه بسیار بزرگ و به سرعت در حال رشد بود و طبق سوابق پزشکی ثبتشده در دوره استعمار، آن زمان، موارد متعددی از ابتلای افراد به انواع بیماریهای قابل انتقال از طریق روابط جنسی وجود داشت.»
طبق یافتههای دانشمندان، اچآیوی که مهاجم سیستم دفاعی بدن است، مدلی جهشیافته از ویروسی است که شامپانزهها به آن مبتلا میشوند و ویروس «نقص ایمنی میمونی» نام دارد.
اپکتایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر میشود.
