دو گزارش تحقیقی جدید نشان میدهد که بیمارستانهای نظامی چین بیش از یک دهه پیش آزمایشهای پیوند اعضای نوزادان را آغاز کردهاند و اخیراً با رفع موانع فنی، وارد مرحله اجرای گسترده این پیوندها از کودکان و نوزادان به بزرگسالان شدهاند.
سازمان جهانی تحقیق درباره آزار و شکنجه فالون گونگ (WOIPFG) اخیرا یافتههای دو گزارش تحقیقی خود را منتشر کرده است. اولین گزارش در ۱۳ سپتامبر امسال با عنوان «افزایش پیوند اعضای کودکان و نوزادان در چین» منتشر شد و دومین گزارش تحقیقی به تمرکز خاص بر برداشت اعضا از نوزادان و نوپایان منتشر شده که هدف آن صدور هشدار فوری جهانی است.
سازمان جهانی تحقیق درباره آزار و شکنجه فالون گونگ با استناد به شواهد معتبر، خواستار شناخته شدن حزب کمونیست چین به عنوان یک سازمان تروریستی دولتی شده است و از جامعه بینالملل درخواست کرده است که فوراً یک تحقیق جامع بینالمللی را در زمینه جنایت برداشت اجباری اعضای بدن کودکان و نوزادان آغاز کند.
برداشت اعضای بدن نوزادان و نوپایان و پروژه عمر ۱۵۰ سال
وانگ ژییوان، رئیس سازمان جهانی تحقیق درباره آزار و شکنجه فالون گونگ، در مصاحبهای اختصاصی با رسانه ویژن تایمز گفت صنعت برداشت اعضای بدن نوزادان توسط ارتش حزب کمونیست چین هدایت میشود. این جنایت به منافع شخصی خانوادههای اعضای ردهبالای این حزب در ژونگنانهای (مقر حزب کمونیست چین و محل زندگی مقامات بلندپایه حزب) مربوط است و در راستای پروژهای اهریمنی با هدف افزایش عمر مقامات ارشد تا ۱۵۰ سال صورت میگیرد.
تحقیقات این سازمان نشان میدهد که پیوند عضو اکنون به سودآورترین تجارت بیمارستانی در چین تبدیل شده است. پس از کاهش درآمدهای دولت از واکسن و تستهای کرونا، خانوادههای اعضای عالیرتبه حزب کمونیست با تأیید و حتی مشارکت دولت، تمرکز خود را به گسترش بازار پیوند اعضا معطوف کردهاند.
وانگ با اشاره به دلایل پشت پرده برداشت اعضای بدن نوزادان خاطرنشان کرد: «نخست، این موضوع به هدف افزایش عمر مقامات ارشد حزب تا ۱۵۰ سال مرتبط است. دوم، منافع شخصی خانوادههای اعضای ردهبالای حزب به تجارت اعضای بدن وابسته است.»
پروژه موسوم به «عمر ۱۵۰ ساله» برنامهای است که توسط نظام پزشکی ارتش چین تدوین شده و شامل تعویض مکرر اعضای بدن با اعضای جوان برای افزایش طول عمر میشود. اعضای بدن نوزادان به دلیل قدرت بالای بازسازی، نرخ پایین پسزدگی و نیاز کم به داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی به عنوان «معدن طلای انسانی» در نظر گرفته میشوند.
این گزارش افشا میکند که خانوادههای مقامهای ردهبالای حزب کمونیست چین مستقیماً این صنعت را کنترل کرده و سودهای کلانی به جیب میزنند.
لقاح مصنوعی زنان در بازداشتگاهها
به گفته وانگ، «این زنان از طریق بازداشتهای غیرقانونی نگهداری میشوند. بسیاری احتمالاً تمرینکننده فالون گونگ هستند، اما ممکن است زنان فریبخورده یا خریدوفروششده نیز در میانشان باشند.»
او افزود این زنان در پایگاههای مخفی نگهداری میشوند و سالانه چندینبار با اسپرمهای خاص و از طریق لقاح مصنوعی باردار میشوند تا گروه خونی نوزادان با دریافتکنندگان تطابق داشته باشد و میزان پسزدن عضو کاهش یابد. کل این فرآیند از اسارت و بارداری تا زایمان توسط ارتش و مافیای جنایتکار درگیر در این صنعت کنترل میشود و پایگاههایی در استانهای شاندونگ، هنان، سیچوان و دیگر مناطق چین در این عملیات مشارکت دارند.
نوزادان بلافاصله پس از تولد بهعنوان «اهداکننده عضو بدن» مورد استفاده قرار میگیرند. در برخی موارد حتی زایمان زودهنگام صورت میگیرد تا روند برداشت عضو سریعتر انجام شود.
از فالون گونگ تا نونهالان؛ زنجیره عظیم صنعتی برداشت زنده اعضای بدن در چین
انتیدی رسانه خواهر اپک تایمز نیز در گزارشی نوشته است که در گزارش ۱۳ سپتامبر سازمان جهانی تحقیق درباره آزار و شکنجه فالون گونگ (WOIPFG) آمده است که پس از آغاز سرکوب جنبش معنوی فالون گونگ توسط حزب کمونیست چین در سال ۱۹۹۹، یک زنجیره عظیم صنعتی برای برداشت زنده اعضای بدن در چین شکل گرفته است و شمار زیادی از تمرینکنندگان فالون گونگ قربانی این برداشتهای زنده شدهاند.
طبق این گزارش، از سال ۲۰۱۷ به بعد، پیوند اعضای کودکان بهطور ناگهانی افزایش یافته و تعداد پیوند کبد در کودکان اکنون از ایالات متحده نیز فراتر رفته و چین را به رتبه نخست جهانی در این زمینه رسانده است.
یکی از موارد شوکآور مطرحشده در گزارش مربوط به بیمارستان رنجی وابسته به دانشگاه پزشکی جیائو تونگ شانگهای است که به طور علنی اعلام کرده است بیش از ۳٬۰۰۰ مورد پیوند کبد در کودکان انجام داده و مدعی است «بالاترین آمار سالانه پیوند اعضا در جهان» را داراست.
علاوه بر این، زمانهای انتظار بسیار کوتاه بوده و موارد متعددی از انجام پیوند در یک روز گزارش شده است. به طور مثال بیمارستان اتحادیه ووهان بهعنوان پیشرو در پیوند قلب، بیش از ۱۰۰ مورد پیوند قلب کودکان انجام داده که شامل یک مورد نادر جهانی از سه پیوند در یک روز نیز میشود.
حتی موارد مازاد در تعداد اهداکنندگان اعضای بدن باعث شده است که بیمارستان شماره یک دانشگاه جیلین پیوند کبد رایگان برای کودکان انجام دهد.
چرا اعضای بدن کودکان؟
گزارش یاددشده درباره دلایل برداشت اعضای بدن کودکان نوشته است که اعضای کودکان نیز مانند نوزادان قابلیت بازسازیی بالایی برای پیوند دارد، از جمله اینکه کلیههای کودکان در بازه زمانی ۶تا ۹ ماه این قابلیت را دارد که به اندازه کلیه یک بزرگسال رشد کند. همچنین سلولهای بنیادی بیشتر در بدن نوزادان وجود دارد.
تماسهای مخفیانه سازمان جهانی تحقیق درباره آزار و شکنجه فالون گونگ در سال ۲۰۲۳ نشان داد که پیوند اعضای کودکان به بزرگسالان به امری عادی در بیمارستانهای چین تبدیل شده است.
بهعنوان مثال، در پاسخ به این سؤال که «آیا میتوان از اعضای بدن کودکان برای پیوند به بزرگسالان استفاده کرد؟»، «فنگ گانگ» معاون مرکز پیوند بیمارستان مرکزی اول تیانجین و پزشک متخصص کلینیک سرپایی گفت: «بله، البته که میشود.»
ناپدیدشدن کودکان در منطقه سینکیانگ
گزارشها از ناپدیدشدن گسترده کودکان در منطقه خودمختار اویغور سینکیانگ در چین که حداقل از سال ۲۰۱۳ شروع شده، نگرانیها را درباره ارتباط احتمالی این موضوع با برداشت اجباری اعضای بدن افزایش داده است.
این نگرانیها بهویژه پس از اعلام رسمی کمیته سلامت اویغور سینکیانگ، زیرمجموعه کمیسیون ملی بهداشت چین درباره افزایش شدید زیرساختهای پیوند اعضا در این منطقه تشدید شده است.
در این اطلاعیه آمده است که تا سال ۲۰۳۰ قرار است ۶ مرکز جدید پزشکی پیوند اعضای بدن انسان راهاندازی شود که تعداد کل مراکز را به ۹ مرکز خواهد رساند. همچنین آموزشهای نظاممند برای پزشکان، متخصصان بیهوشی و کارکنان پیوند با هدف «ارتقای مستمر کیفیت و توانمندی بالینی پیوند اعضای انسانی» در دستور کار قرار دارد.
در حالی که جمعیت منطقه سینکیانگ حدود ۲۶ میلیون نفر است، میزان اهدای داوطلبانه عضو در این منطقه بسیار پایین گزارش شده: تنها ۰.۶۹ اهداکننده به ازای هر یک میلیون نفر، در حالی که میانگین ملی در چین ۴.۶ نفر به ازای هر یک میلیون نفر است.
آلیائف، یک مسلمان قزاق محلی به نسخه چینی اپک تایمز گفت ناپدید شدن کودکان از حدود سال ۲۰۱۳ افزایش یافت که همزمان با افزایش استفاده از پلتفرم ویچت بود (این پلتفرم بهصورت کامل تحت نظارت حزب کمونیست چین است و مشابه شبکهای مانند ایکس یا توئیتر عمل میکند.)
او گفت که قزاقها و اویغورها بهطور خودجوش «گروههای جستوجوی کودکان مفقود» را در تقریباً هر شهرستان، فرمانداری و منطقه تشکیل دادند و یک شبکه گسترده جستوجو در سراسر سینکیانگ ایجاد شد.
با این حال، پس از سال ۲۰۱۷، زمانی که بیش از یک میلیون اویغور در کمپهای موسوم به «بازآموزی» بازداشت شدند، این گروهها توسط دولت منحل شدند.
«مارتینا»، یک زن تاجر از سینکیانگ یک اتفاق ناگوار در سال ۲۰۱۲ را به خاطر میآورد، در آن زمان فقط ۱۰ سال داشت. او گفت: «حداقل ۱۲ نفر از همکلاسیهایم ناپدید شدند و فقط یکی دو نفرشان برگشتند. ما به پلیس گزارش دادیم، ولی هیچ کاری نکردند.»
«امیر خان» از منطقه ایلی سینکیانگ نیز گفت: «در دهه گذشته، ناپدید شدن کودکان ۷ ساله و نوجوانها بسیار رایج بود و تقریباً هیچکدام از این کودکان با وجود جستوجوی گسترده خانوادههایشان پیدا نشدهاند.»
او ادامه داد: «فضای خفقانآوری حاکم است. بسیاری از والدین میترسند که در صورت جستوجوی علنی، تحت فشار یا سرکوب قرار بگیرند. برخی خانوادهها تصمیم به ترک چین میگیرند، اما اغلب فقط در سکوت رنج میکشند و کودک مفقود را بهعنوان یک «راز غیرقابل بیان» در دل خود نگه میدارند.»
