به تعویق انداختن، به تعویق انداختن و باز هم به تعویق انداختن… میدانید درباره چه چیزی حرف میزنیم. بله، اهمالکاری. میتوانیم با قطعیت بگوییم اکثر ما حتی برای یک بار هم شده، اهمالکاری کردهایم؛ یعنی وظایف و فعالیتهایی جدی را اغلب به نفع انجام فعالیتهای لذتبخشتر یا کمزحمتتر نادیده گرفتهایم، با وجود اینکه مطمئن بودهایم عواقب این کار استرس زیاد و فشار روانی تحملناپذیری است.
یکی از دلایلی که ما را به سمت اهمالکاری سوق میدهد، ترجیحدادن مغز به پاداشهای آنی به جای پاداشهای بلندمدتتر است. مثلاً بودن زیر پتوی گرم به جای بیرون رفتن در هوای سرد صبحها یا تماشای ویدئوهای جذاب به جای انجامدادن پروژه دانشگاه.
یکی دیگر از دلایل اهمالکاری، خطاهای شناختی است، مثل اینکه:
- زمان باقیمانده برای انجام وظیفه را بیش از حد تخمین زدهایم
- مدت زمان انجام برخی فعالیتها را دستکم گرفتهایم
- مطمئن بودهایم که همیشه باانگیزه، سالم و پرانرژی هستیم؛ اما هنگام انجام کارها با یکسری اتفاقات پیشبینینشده مواجه شدهایم
گاهی هم به دلیل احساس افسردگی، ناامیدی و کمبود انرژی میلی برای انجام کار نداریم. شدیداً به خود و تواناییهایمان شک کردهایم و نمیدانیم چطور از پس کاری برآییم.
در برخی موارد، افکار وسواسی به ذهنمان هجوم میآورند و با کمالگرایی دستبهگریبان میشویم. ترس از اشتباه و شکست به جانمان میافتد و نگران قضاوت دیگران هستیم.
و در آخر، امان از حواسپرتیها و محرکهای بیرونی که امکان توجه را در ما کاهش میدهند و باعث میشوند نتوانیم روی کار یا وظیفه خود متمرکز باشیم.
اگر دلیل شما برای اهمالکاری اینقدر عمیق و ثابت نیست، پس شاید به دلایل کوچک و سطحی مثل آنچه در ادامه میگوییم اتفاق میافتد:
- دقیق نمیدانیم کاری را چطور انجام دهیم
- بهصورت ناخودآگاه یا حتی به عمد علاقهای به انجام آن کار نداریم
- به موضوع اهمیت نمیدهیم و برای ما اولویت ندارد
- حوصله انجامدادنش را نداریم
- عادتی را شکل دادهایم که تا آخرین لحظه صبر کنیم
- باور به اینکه تحت فشار بهتر کارها را انجام میدهیم
- فراموشکاری یا بیدقتی
- منتظر لحظه مناسب بودن
- به تعویق انداختن یک کار به نفع کار دیگر
۹ راه برای جلوگیری از به تعویق انداختن کارها:
۱. رفتار تکرارشونده را تشخیص دهید: اگر بهطور مداوم از انجام وظایف یکسانی سر باز میزنید یا داستان یکسانی را بهعنوان دلیل انجامندادن کاری برای خود تعریف میکنید، این همان نقطه اهمالکاری شماست و باید از همین بخش شروع کنید.
۲. وظایف خود را اولویتبندی کنید: کمی وقت بگذارید و خود را سازماندهی کنید. تهیه یک لیست از وظایف و سپس تعیین اینکه کدام مهم و ضروری است و کدام اهمیت کمتری دارد، به شما کمک میکند تا بدانید از کجا شروع کنید.
۳. فهرست کارهایتان را کوتاه کنید: بعد از انجام هر کار، آن را از لیست خارج کنید. این کار به بالا بردن انگیزه شما کمک میکند و به مغزتان پاداش میدهد.
۴. قورباغه را قورت دهید: سختترین و پراسترسترین کار را اول از همه انجام دهید. این کار باعث بالا رفتن اعتمادبهنفس و شتاب در کارهایتان میشود.
۵. روی مهارتهای خود کار کنید: مثل یک کاوشگر خبره، روی علتهای اهمالکاری خود موشکافی کنید تا ریشه رفتارتان را تغییر دهید.
۶. نظم را وارد زندگی خود کنید: تکنیک پومودورو برای این کار عالی است و شامل تنظیم یک تایمر به مدت ۲۵ دقیقه برای کارکردن روی یک کار بدون توقف است. در پایان ۲۵ دقیقه، به خودتان یک استراحت کوتاه میدهید.
۷. به خودتان پاداش دهید: پاداشدادن امکان انجام مجدد یک کار را افزایش میدهد. بنابراین بعد از انجام کاری در زمان درست و بهموقع، به خود پاداش دهید؛ یک میانوعده خوشمزه یا گپ کوتاه دلچسب.
۸. عوامل حواسپرتی را به حداقل برسانید: وقتی متعهد شدید که کاری را انجام دهید، تلفن همراه خود را در حالت سکوت بگذارید، از فضاهای مجازی دوری کنید و تماماً روی کارتان متمرکز شوید.
۹. با خودتان مهربان باشید: اهمالکاری بسیار رایج است و سرزنشکردن فایدهای برای ما ندارد. به جای ناامیدی، با خودتان مهربان باشید و سعی کنید با جملات مثبت با خود صحبت کنید. کلمات حامل انرژی هستند و تأثیر زیادی بر رفتارهای آتی ما میگذارند.
همگی ما به نوعی اهمالکاری میکنیم؛ مهم است که آن را به رسمیت بشناسیم و از برچسبزدن به خود خودداری کنیم. همچنین زمانی که احساس کردید در ضعیفترین حالت خود هستید، سعی کنید از روابط خوبتان استفاده کنید. یک جمله محبتآمیز یا یک همدلی صادقانه به ما انرژی و انگیزه میدهد.
