Search
Asset 2

قرص‏ های خواب‏ آور: زیان بیش از سودمندی

از میان ۴۳۳۶ نفر مصرف‌کننده آمبیین در مطالعات بی‌ام‌جی، ۲۶۵ مورد مرگ مشاهده شده است. این درحالی‌است که در مقایسه، از میان۲۳۶۷۱ نفری که از این قرص استفاده نمی‌کردند تنها ۲۹۵ مورد مرگ ثبت شده است. (تیم بویله/گِتی ایمجز)
از میان ۴۳۳۶ نفر مصرف‌کننده آمبیین در مطالعات بی‌ام‌جی، ۲۶۵ مورد مرگ مشاهده شده است. این درحالی‌است که در مقایسه، از میان۲۳۶۷۱ نفری که از این قرص استفاده نمی‌کردند تنها ۲۹۵ مورد مرگ ثبت شده است. (تیم بویله/گِتی ایمجز)
از میان ۴۳۳۶ نفر مصرف‌کننده آمبیین در مطالعات بی‌ام‌جی، ۲۶۵ مورد مرگ مشاهده شده است. این درحالی‌است که در مقایسه، از میان۲۳۶۷۱ نفری که از این قرص استفاده نمی‌کردند تنها ۲۹۵ مورد مرگ ثبت شده است. (تیم بویله/گِتی ایمجز)

با وجود آن‏که دنیای صنعتی به طور فزاینده‌ای به قرصهای خواب‌آور روی می‌آورد، اطلاعات جدید نشان می‌دهد که این قرص‏ها آن‏طور که پیش از این تصورمی‌شد، چندان بی‌خطر هم نیستند.

محققین در مجله پزشکی بریتانیا (بی‌ام‌جی) چاپ ۲۷ فوریه ۲۰۱۲ چنین بیان می‏کنند: “دارو‏هایی مانند آمبین، لونستا، سوناتا و حتی دارو‏های قدیمی‌تر مانند والیوم و باربیتورات؛ و همچنین آرام‏بخش آنتی‌هیستامین، همگی سه برابر خطر مرگ و میر را افزایش می‏دهند.”

بنا به گفته محققین، بخشی از این مرگ و میر‏ها از افزایش قابل ملاحظه بروز سرطان نشأت می‌گیرند. با وجود آن‏که افراد تحت پژوهش سابقه بیماری قبلی نداشتند.

قرص‏های خواب‌آور هیچ‏گاه بهترین محصول شرکت‏های دارو‏سازی بزرگ نبوده‌اند. در دهه‌ی شصت، باربیتورات‏ها با مرگ مریلین مونرو در آستانه فیلم دره عروسک‏ها در سال ۱۹۶۷ شهرتی جاودانه یافتند.

در سال ۱۹۹۳ قرص خواب‌آور هالسیون بدلیل ایجاد فراموشی، پارانویا، افسردگی، توهم و خشونت در مصرف‏کنندگان، در انگلستان و کشور‏های دیگر ممنوع گردید. برای مثال فراموشی در مسافران به‌گونه‌ای بود که فرد خود را در آن‏سوی اقیانوس اطلس می‌یافت در حالی‏که سوار شدنش به هواپیما را به یاد نمی‎آورد.

سال ۲۰۰۱ در جلسه انجمن ایمنی حمل و نقل ملی/اف‌دی‌ای، در خصوص قرصی مشابه به نام دالامین چنین گفته شد که: “احتمال تصادفات همراه با آسیب‌دیدگی را تا حد ۵ برابر شرایط عادی افزایش می‌دهد.”

رفت و آمد پرخطر شده بود. چه کسی در ایالات متحده می‌تواند پاتریک کندی، نماینده سابق رُود آیلند  را در سال ۲۰۰۶ فراموش کند؟ هنگامی‌که به سمت کپیتال هیل رانندگی می‌کرد تا بتواند در ساعت ۲:۴۵ صبح رأی بدهد، بدلیل استفاده از آمبیین و سایر داروها تصادف کرد.

مسئولین اجرای قانون گزارش دادند که با عمومی شدن آمبیین، میزان تصادفات افزایش یافته‌است. برخی رانندگان حتی متوجه نشده بودند که افسران آن‏ها را دستگیر کرده‌اند.

به سرعت اف‌دی‌ای هشدار‏هایی را در مورد خمودگی‏های آشکار ناشی از قرص خواب‌آور برای آمبین و ۱۲ قرص خواب‌آور دیگر صادر کرد – دارو‏هایی که به طور بالقوه باعث “رفتار‏های پیچیده مرتبط با خواب” می‏گردند. شامل “خواب‏آلودگی در حین رانندگی، تلفن کردن، تهیه غذا و خوردن (در حین خواب)”. سانوفی-اونتیس، تولید‌کننده آمبین را مجبور به انتشار تبلیغاتی کردند که به مردم اعلان می‏کرد که اگر قصد استفاده از آمبین را دارند، باید به تخت‏خواب رفته و آن‏جا بمانند.

از میان ۴۳۳۶ نفر مصرف‌کننده آمبیین در مطالعات بی‌ام‌جی، ۲۶۵ مورد مرگ مشاهده شده است. این درحالی‌است که در مقایسه، از میان۲۳۶۷۱ نفری که از این قرص استفاده نمی‌کردند تنها ۲۹۵ مورد مرگ ثبت شده است.

بر طبق مطالعات، قرص‏های خواب‌آوری همچون آمبین، لونستا، سوناتا و رُزِرِم تنها زمان به خواب رفتن را به مدت ۱۸ دقیقه کاهش می‌دهند. با این وجود، این قرص‌ها از زمان آغاز سیستم تبلیغات مستقیم به مصرف‌کننده (دی‌تی‌سی)، معدن طلای شرکت‏های بزرگ دارو‏سازی بوده‏‌اند.

برخی از افراد به راحتی می‌خوابند و اگر نتوانستند به خواب بروند به تلویزیون نگاه می‌کنند. به گزارش نیویورک تایمز، طبق مدارک اف‌دی‌ای‌، رُزِرِم تاثیری بیش‏تر از تسکین بیمار در بر ندارد، اما به لطف انجام سیستم تبلیغات مستقیم به مصرف‌کننده، فروش آن افزایشی معادل ۶۰ درصد داشته است.

به منظور رشد بازار داروهای خواب، شرکت‏های دارو‏سازی، همانند آن‏چه که با انواع افسردگی‏ها انجام دادند، زیرشاخه‌هایی را برای آن منتشر کردند. در این زیر شاخه‌ها افراد می‌توانستند مبتلا به بی خوابی مزمن، حاد و گذرا، اولیه، و یا تأخیر در خواب باشند.

همچنین می‌توانستند مبتلا به بی‌خوابی در نیمه شب، اول صبح، یا مرتبط به یائسگی یا حتی خواب بدون استراحت باشند. اما اگر پژوهش‏های بیشتر یافته‌های بی‌ام‌جی را تأیید کند، تحمل دقایقی پیش از خواب برای سلامتی فرد، می تواند بهتر و کم‌خطرتر از مصرف قرص باشد.

می‌توان همواره تبلیغات تلویزیون را به جای قرص‏های خواب‌آور تماشا کرد.

مارتا رُزِنبرگ نویسنده و گزارش‏گر سلامتی ساکن در شیکاگو است.

اخبار مرتبط

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

عضویت در خبرنامه اپک تایمز فارسی