Search
Asset 2

برنامه جهانی غذا: افغانستان با شدیدترین موج سوءتغذیه کودکان مواجه است

برنامه جهانی غذا اعلام کرد که افغانستان با شدیدترین موج سوءتغذیه کودکان در تاریخ خود مواجه شده است.
نوزادان در بخش کودکان بیمارستان ایندیرا گاندی در تاریخ ۱۳ اوت ۲۰۲۲ در کابل، افغانستان، برای سوءتغذیه تحت درمان قرار گرفتند. (Nava Jamshidi/Getty Images)

برنامه جهانی غذا اعلام کرد که افغانستان با شدیدترین موج سوءتغذیه کودکان در تاریخ خود مواجه شده و حدود ۱۰ میلیون نفر یعنی حدود یک‌چهارم جمعیت افغانستان با ناامنی غذایی حاد مواجه هستند.

براساس گزارش آسوشیتدپرس، این نهاد بین‌المللی در روز دوشنبه ۴ اوت (۱۳ مرداد) ضمن بیان این خبر افزود که افزایش شدید سوءتغذیه کودکان با کاهش کمک‌های اضطراری غذایی طی دو سال گذشته مرتبط است و دلیل این کاهش، افت پشتیبانی مالی کشورهای کمک‌کننده بوده است.

در این گزارش آمده است برنامه جهانی غذا طی دو ماه گذشته به ۶۰ هزار افغانستانی بازگشته از ایران کمک کرده است، اما این تنها بخش کوچکی از مهاجرانی است که از مرز عبور می‌کنند.

گزارش یادشده افزوده است که این نهاد برای کمک به آسیب‌پذیرترین خانواده‌های افغانستان در سراسر این کشور تا ابتدای سال میلادی جدید به ۵۳۹ میلیون دلار بودجه نیاز دارد و برای حمایت از خانواده‌های مهاجر بازگشته از ایران نیز نیازمند ۱۵ میلیون دلار دیگر است.

رسانه رخشانه که در زمینه وضعیت زنان افغانستان فعالیت می‌کند، با یکی از زنان به نام نازنین، فارغ‌التحصیل رشته شرعیات از دانشگاه بامیان که مادر سه فرزند است، مصاحبه کرده است. او گفت که بعد از حاکمیت طالبان بر افغانستان خانه‌نشین شد و شوهرش که فارغ التحصیل رشته اقتصاد از دانشگاه کابل است، بعد از قطع کمک‌های آمریکا به افغانستان و از ابتدای سال ۲۰۲۵ شغلش را در افغانستان از دست داد و همسرش به هر دری زد تا کاری بیابد، اما نیافت و در این مدت با گرفتن وام با بهره و فروش وسایل قیمتی خانه‌شان تلاش کردند تا هزینه‌های زندگیشان را تامین کنند.

به گفته او، آن‌ها بعد از اینکه نتوانستند بهره وام را بدهند، اکنون نه کسی را دارند که به آنها قرضی بدهد و نه وسیله قیمتی در خانه دارند که بتوانند به فروش برسانند، به همین دلیل همسرش به چند بیمارستان در کابل و هرات مراجعه کرده است تا شاید بتواند مشتری برای فروش کلیه‌اش پیدا کند.

نازنین می‌گوید: «خدا بالای سر است، یک هفته می‌شود که فقط مقداری نان خشک را با آب سرد برای اشتوکایم (کودکان) می‌دهم. آن‌ها از من می‌پرسند که مادر چه وقت برای ما دیگ پخته (آشپزی) می‌کنی. من جز سکوت و دلداری چیزی برای گفتن ندارم.»

اخبار بیشتر

عضویت در خبرنامه اپک تایمز فارسی