یک مطالعه جدید نشان داده که بیشتر بزرگسالان آمریکایی قلبی دارند که چند سال از سن واقعیشان پیرتر است و گاهی حتی بیش از ده سال با آنها اختلاف سنی دارد.
قلب شما ممکن است ۶۰ سالگی خود را جشن بگیرد، اما شما هنوز در حال فوت کردن شمعهای کیک ۵۰ سالگی خود باشید. مطالعه جدید نشان میدهد که بیشتر آمریکاییها با این فاصله سنی دستوپنجه نرم میکنند؛ عارضهای که خطر حمله قلبی و سکته را به شکل قابلتوجهی افزایش میدهد.
یافتهها حاکی از آن هستند که این تفاوت در آقایان، سیاهپوستها، لاتینتبارها و افرادی که درآمد یا تحصیلات پایینتری دارند، محسوستر است.
اختلاف سنی در گروههای مختلف
مطالعه حاضر که در نشریه تخصصی قلبوعروق جاما انتشار یافته و براساس دادههای بالغ بر ۱۴ هزار بزرگسال آمریکایی ۳۰ تا ۷۹ ساله و فاقد سابقه بیماری قلبی انجام گرفته است، از اختلاف قابلتوجه سن قلب و سن واقعی در بین گروههای نژادی و قومی حکایت دارد.
براساس یافتههای این مطالعه، میانگین سن قلب خانمها ۴.۱ سال از سن واقعی آنها بیشتر بود. میانگین سنی داوطلبان خانم ۵۱.۳ سال و میانگین سن قلب آنها ۵۵.۴ سال بود. این اختلاف در بین آقایان بهمراتب بیشتر بود: میانگین سن قلب داوطلبان مرد ۵۶.۷ سال و میانگین سن واقعی آنها تنها ۴۹.۷ سال بود که از وجود یک اختلاف ۷ ساله حکایت دارد.
سن قلب آقایان سیاهپوست بهطور متوسط ۸.۵ سال بیشتر از سن واقعیشان بود. آقایان لاتینتبار با فاصله سنی ۷.۹ سال در رتبه بعدی قرار داشتند. این فاصله در آقایان سفیدپوست ۶.۴ سال و در آقایان آسیاییتبار ۶.۷ سال بود.
در بین آقایانی که تحصیلاتشان در حد دیپلم یا پایینتر بود، تقریباً یکسوم آنها قلبی داشتند که بیش از ۱۰ سال پیرتر از سن واقعیشان بود. این اختلاف در بین بزرگسالان سیاهپوست و لاتینتبارها بهمراتب بیشتر بود.
این الگو در خانمها نیز مشاهده میشود، اما فاصله سنی کمتری وجود دارد.
قلب خانمهای سیاهپوست بهطور میانگین ۶.۲ سال از سن واقعیشان پیرتر بود، اما این فاصله در خانمهای لاتینتبار ۴.۸ سال، در خانمهای سفیدپوست ۳.۷ سال و در خانمهای آسیاییتبار ۲.۸ سال گزارش شد.
روش جدید برای ارزیابی خطر قلبی
محققان یک ابزار رایگان آنلاین را توسعه دادهاند که «سن قلب» را براساس دادههای سلامتی از جمله فشار خون، سطح کلسترول، مصرف سیگار و دیابت تعیین میکند. این ابزار درصد خطر بیماریهای قلبیعروقی را به عددی تبدیل میکند که بیماران میتوانند به آسانی با آن ارتباط بگیرند.
دکتر نیل دی. شاه، متخصص قلب بیمارستان ساندرا اطلس باس در بیمارستان نورثشور نیویورک، که نقشی در این مطالعه نداشت، به اپک تایمز گفت: «وقتی درباره ریسک صحبت میکنیم، به نظرم «سن قلب» جزو مؤلفههای مهم به شمار میآید. سن قلب پشتوانه علمی دارد و میتواند به افرادی که خطر قلبی را دستکم میگیرند کمک کند.»
«سن قلب» مانند سن واقعی میتواند سطح خطر قلبیعروقی شما را مشخص کند. این عدد به شما میگوید که سلامت قلبتان در مقایسه با یک فرد سالم که بیماری قلبی ندارد، چگونه است.
اگر سن قلب شما بیش از سن واقعیتان باشد، به این معنی است که احتمال ابتلای شما به بیماری قلبی بهعنوان یک فرد سالم- با کلسترول، فشار خون و سایر شاخصهای طبیعی- به اندازه کسی است که به لحاظ سنی از شما بزرگتر است.
برای نمونه، اگر شما ۴۰ ساله باشید و سن قلبتان ۵۰ باشد، خطر ابتلای شما به بیماری قلبی به اندازه یک فرد ۵۰ ساله سالم خواهد بود.
محققان روش قدیمی محاسبه ریسک را که از مطالعه قلب فرامینگهام اقتباس شده است، بهروزرسانی کردهاند تا پیشبینی خطر ابتلا به بیماریهای قلبیعروقی با استفاده از معادلات جدید و جامعتر انجام بگیرد؛ روشی که در دستورالعمل انجمن قلب آمریکا نیز به آن اشاره شده است.
با اینحال، محققان تأکید کردهاند که نمیتوان این روش را جایگزین معاینات پزشکی کرد و این روش حتماً باید تحت نظر پزشک انجام بگیرد. دکتر شاه نیز با این مسئله موافق است.
او گفت: «ما باید پیشینه خانوادگی، عوامل اجتماعی و سایر خطرات را هم در نظر بگیریم. این روش نویدبخش است، اما باید نشان دهیم که به مرور زمان به نتایج بهتری منتهی میشود.»
نتایجی که فهم آنها آسانتر است
محققان گفتند که رویکرد آنها یکی از چالش مهم طب پیشگیرانه را از سر راه برمیدارد: اینکه آمارهای انتزاعی به شکلی عمل کنند که خطر ملموس و قابل پیگیری باشد.
پزشکان بهطور کلی خطر بیماریهای قلبی را با درصد بیان میکنند. برای نمونه، اینطور میگویند که ۸ درصد از افراد شبیه شما ممکن است طی ده سال آینده دچار بیماری قلبی شوند. اما درصدها در روش محاسبه جدید به سن تبدیل میشوند تا فهم آن برای بیماران آسانتر باشد.
دکتر شاه گفت: «وقتی درباره «ریسک ده ساله» صحبت میکنیم، خیلیها آن را بعید یا انتزاعی در نظر میگیرند.»
او افزود: «نمایش خطر در قالب «سن قلب» باعث میشود که خطر ملموستر و شخصیتر به نظر برسد. اگر کسی متوجه شود که قلبش ده سال پیرتر از اوست، هشیارتر خواهد شد.»
به گفته شاه، یک فرد ۳۵ ساله ممکن است «ریسک ده ساله ناچیز» خود را نادیده بگیرد، حتی اگر خطر بلندمدت بیماریهای قلبیعروقی در مورد او بالا باشد.
او گفت: «اینکه نشان دهیم قلب فرد ده سال «پیرتر» از اوست، خطر را جدیتر نشان میدهد و باعث میشود که سراغ اقدامات پیشگیرانه برود.»
چرا این موضوع حائز اهمیت است
سعدیه خان، نویسنده ارشد مطالعه و استاد پزشکی و اپیدمیولوژیست قلبوعروق، در بیانیهای گفت: «بهرغم پیشرفتهای قابلتوجهی که در حوزه سلامت عمومی رخ داده است، بیماری قلبی در بیش از یک قرن گذشته عامل اصلی مرگومیر در ایالات متحده بوده است؛ زیرا بسیاری از بزرگسالانی که میتوانند از مراقبت پیشگیرانه استفاده کنند، سراغ آن نمیروند.»
او افزود: «بسیاری از افرادی که باید برای کاهش خطر حمله قلبی، سکته یا نارسایی قلبی دارو بخورند، دارو مصرف نمیکنند.»
خان گفت: «امیدواریم که روش جدید محاسبه سن قلب به گفتوگوی بیشتر درباره پیشگیری بینجامد و درنهایت سطح سلامت عمومی را ارتقا دهد.»
خان همچنین به پتانسیل روش جدید در تشویق افراد به مداخله زودهنگام بهویژه در نسل جوان اشاره کرد که ممکن است سلامت قلبشان را جدی نگیرند.
خان و تیم او درصدد بررسی این نکته هستند که آیا نمایش خطر در قالب سن قلب باعث بهبود سلامتی میشود و آگاهی عمومی را در رابطه با نیاز به درمان پیشگیرانه افزایش میدهد یا خیر.
