رابرت اف. کندی جونیور، وزیر بهداشت ایالات متحده و دیگر مقامها در تاریخ ۲۲ سپتامبر (۳۱ شهریور) اعلام کردند که استامینوفن، ماده مؤثره تایلنول (Tylenol)، ممکن است با اوتیسم مرتبط باشد؛ اختلالی که دامنه گستردهای از علائم را دربرمیگیرد. آنان همچنین گفتند که اسید فولینیک، که با نام لکووورین نیز شناخته میشود، به نظر میرسد یک درمان امیدوارکننده برای اوتیسم باشد.
در ادامه، آنچه باید درباره این اعلامیه جدید، اوتیسم و اسید فولینیک بدانید، آمده است.
ارتباط تایلنول
مقامهای بهداشتی آمریکا اعلام کردند شواهد موجود درباره استامینوفن (که با نام پاراستامول نیز شناخته میشود) و اختلالات عصبرشدی به اندازهای کافی است که هشدار تازهای درباره مصرف آن در دوران بارداری صادر شود.
دکتر مارتی ماکاری، کمیسر سازمان غذا و داروی آمریکا، در یک نشست خبری در واشنگتن گفت: «اکنون دادههایی در اختیار داریم که نمیتوانیم آنها را نادیده بگیریم.»
از جمله این دادهها، مطالعهای در سال ۲۰۱۹ از دانشگاه بوستون و دانشکده پزشکی دانشگاه جانز هاپکینز است که با بررسی پلاسما در خون بندناف نشان داد قرار گرفتن جنین در معرض استامینوفن، خطر ابتلا به اوتیسم و اختلال کمتوجهی- بیشفعالی (ADHD) ـ دو اختلال عصبرشدی ـ را افزایش میدهد.
بر اساس یک مرور علمی در سال ۲۰۲۵، «شواهدی همسو با ارتباط میان مصرف استامینوفن در دوران بارداری و افزایش بروز اختلالات عصبرشدی» یافت شد. این نتیجهگیری به گفته دکتر آندریا باکارلی، رئیس دانشکده بهداشت عمومی هاروارد تی. اچ. چان، و همکاران او به دست آمده است.
دکتر مارتی ماکاری در اطلاعیهای به تاریخ ۲۲ سپتامبر (۳۱ شهریور)، خطاب به پزشکان تأکید کرد: «شواهدی جمع شده است که نشان میدهد مصرف استامینوفن توسط زنان باردار میتواند با افزایش خطر ابتلا به شرایط عصبی مانند اوتیسم و ADHD در کودکان مرتبط باشد.»
او افزود پزشکان باید در دوران بارداری تا حد امکان مصرف استامینوفن را کاهش دهند؛ هرچند باید در نظر داشت که این دارو همچنان ایمنترین داروی بدون نسخه برای تب و درد به شمار میرود.
با این حال، برخی کارشناسان این ارتباط را رد میکنند و بهویژه به یک مطالعه سوئدی در سال ۲۰۲۴ اشاره دارند که سوابق نزدیک به ۲.۵ میلیون کودک را بررسی کرده و نتیجه گرفته بود قرار گرفتن جنین در معرض استامینوفن ارتباطی با بروز اوتیسم یا ADHD ندارد.
دکتر سیندو سرینیواس، رئیس انجمن پزشکی مادر و جنین، اخیرا در بیانیهای گفت: «در حال حاضر وزن شواهد علمی مبنی بر اینکه مصرف استامینوفن در دوران بارداری خطر اوتیسم یا ADHD را افزایش میدهد، بهسادگی غیرقاطع است.» این انجمن روز دوشنبه اعلام کرد همچنان بر توصیه خود مبنی بر ایمن بودن استامینوفن برای درمان درد و تب در زنان باردار پایبند است.
یک سخنگوی شرکت کنویو (Kenvue)، مالک اصلی سازنده تایلنول، نیز در ایمیلی به اپکتایمز در تاریخ ۲۲ سپتامبر (۳۱ شهریور) گفت: «بیش از یک دهه پژوهش سختگیرانه که توسط متخصصان برجسته پزشکی و نهادهای سلامت جهانی تأیید شده، نشان میدهد هیچ مدرک معتبری برای ارتباط استامینوفن با اوتیسم وجود ندارد.»
افزایش نرخ اوتیسم
اوتیسم اختلالی است با نشانههایی مانند دشواری در برقراری ارتباط و حفظ تماس چشمی. بر اساس یک مرور دادههای اوتیسم در سال ۲۰۱۸، حدود یکچهارم افراد مبتلا به اوتیسم قادر به صحبت کردن نیستند یا تنها «حداقل توانایی کلامی» دارند.
نرخ اوتیسم در ایالات متحده در دهههای اخیر بهطور چشمگیری افزایش یافته است.
بر اساس اعلام مراکز کنترل و پیشگیری بیماریها در آمریکا در بهار ۲۰۲۲، شیوع اوتیسم در میان کودکان یک نفر از هر ۳۱ کودک بوده است؛ در حالی که این رقم در سال ۲۰۰۲ یک نفر از هر ۱۵۰ کودک گزارش شده بود.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، روز دوشنبه با اشاره به آمارهای قدیمیتر گفت که نرخ اوتیسم زمانی بسیار پایینتر بوده و با چنین افزایشی «میدانید که چیزی غیرطبیعی در کار است.»
رابرت اف. کندی جونیور نیز در ماه آوریل گفته بود که ژنتیک میتواند در برخی موارد نقش داشته باشد؛ اما با چنین جهشی، «باید یک سم محیطی در میان باشد.»
مراکز کنترل و پیشگیری بیماریها پیشتر در وبسایت خود توضیح داده بود که عوامل متعددی میتوانند احتمال ابتلای کودک به اوتیسم را افزایش دهند؛ از جمله تولد از والدین با سن بالاتر و ابتلا به برخی شرایط ژنتیکی خاص.
برخی گروهها، مانند انجمن اوتیسم آمریکا، میگویند افزایش آمار اوتیسم میتواند ناشی از بهروزرسانی معیارهای تشخیصی و شناسایی گستردهتر این اختلال باشد.
این انجمن در آوریل اعلام کرد: «افزایش آگاهی درباره اوتیسم نقش مهمی در آموزش افراد، والدین، آموزگاران و ارائهدهندگان خدمات بهداشتی ایفا میکند تا بهتر بتوانند ویژگیها و نشانههای اوتیسم را شناسایی کنند. این واقعیت، همراه با گسترش معیارهای تشخیصی در دهه گذشته، به کاهش خطاهای تشخیص و تفسیر گستردهتر از آنچه در طیف اوتیسم قرار میگیرد، منجر شده است.»
آیا واکسنها عامل اوتیسم هستند؟
کندی در گذشته گفته بود که واکسنها میتوانند باعث اوتیسم شوند. او اوایل امسال اظهار داشت: «بسیاری از والدین گزارش دادهاند که کودکشان بلافاصله پس از دریافت واکسن دچار اوتیسم شده است؛ بنابراین این موضوعی است که اکنون در حال بررسی آن هستیم.»
با این حال، مقامها روز دوشنبه نگفتند که واکسنها عامل اوتیسم هستند؛ اما احتمال اعلام چنین موضوعی در آینده را نیز رد نکردند.
کندی گفت: «اوتیسم اختلالی پیچیده با علل چندگانه است. ما همچنان در حال بررسی مجموعهای از عوامل احتمالی هستیم و هیچ حوزهای را تابو نمیدانیم. یکی از حوزههایی که به دقت بررسی میکنیم، همانطور که رئیسجمهور اشاره کرد، واکسنها هستند. حدود ۴۰ تا ۷۰ درصد مادرانی که فرزند مبتلا به اوتیسم دارند، باور دارند که کودکشان به دلیل واکسن آسیب دیده است. رئیسجمهور ترامپ معتقد است باید به حرف این مادران گوش دهیم، نه اینکه آنها را نادیده بگیریم یا به حاشیه برانیم.»
برخی والدین گزارش دادهاند که باور دارند اوتیسم میتواند ناشی از واکسنها باشد، از جمله واکسن سرخک، اوریون و سرخجه. پژوهشها تاکنون هیچ ارتباطی میان این واکسن و اوتیسم نیافتهاند. با این حال، در چارچوب یک برنامه دولتی، برخی افراد برای ادعاهای آسیب ناشی از واکسن، از جمله اوتیسم، غرامت دریافت کردهاند.
ترامپ از این ایده که واکسنها با فاصلهی زمانی طولانیتری تزریق شوند، نه بهسرعت و پشتسرهم طبق برنامه رسمی، حمایت کرده است.
او روز دوشنبه گفت: «آنها این همه چیز را به بدن این نوزادان زیبا تزریق میکنند» و سپس از توصیه تزریق واکسن هپاتیت ب به نوزادان اندکی پس از تولد انتقاد کرد.
مشاوران مرکز کنترل و پیشگیری بیماریها در حال بررسی تعویق دوز نخست واکسن هپاتیت ب بودند؛ اما در ۱۹ سپتامبر (۲۸ شهریور) تصمیم گرفتند رأیگیری را به تعویق بیندازند تا دادههای بیشتری گردآوری شود. آنها همچنین به مرکز کنترل و پیشگیری بیماریها توصیه کردند دستورالعملهای واکسن کووید-۱۹ را بهروزرسانی کند و تأکید داشته باشد که افراد پیش از تزریق باید با ارائهدهندگان خدمات بهداشتی مشورت کرده و عوامل مختلف را در نظر بگیرند.
مرکز کنترل و پیشگیری بیماریها همچنین این ماه اعلام کرد که قصد دارد بودجهای به یک مؤسسه تحقیقاتی اختصاص دهد تا «ارتباط میان واکسیناسیون و شیوع اوتیسم» را بهعنوان بخشی از مأموریت جدید خود بررسی کند .
در همین حال، مؤسسه ملی بهداشت آمریکا (NIH) مبلغ ۵۰ میلیون دلار به ۱۳ پروژه اختصاص میدهد که بر ریشههای اوتیسم و همچنین روشهای درمان این اختلال متمرکز خواهند بود.
دکتر جی بهاتاچاریا، مدیر مؤسسه ملی بهداشت، در یک نشست خبری گفت: «دانشمندان از روشهای دقیق و پیشرفته در استنباط سببی، یادگیری ماشینی و دیگر رویکردهای نوین برای بررسی این مشکل استفاده خواهند کرد. افزایش شدید شیوع اوتیسم پاسخی فوری از سوی جامعه علمی را میطلبد.»
توصیه درباره اسید فولینیک
فولات یا ویتامین ب۹ از خوراکیهایی مانند اسفناج و مغزها به دست میآید. اسید فولیک و اسید فولینیک دو شکل متفاوت از این ویتامین هستند.
مقامها روز دوشنبه اعلام کردند داروی نسخهای لکووورین (اسید فولینیک) میتواند به بهبود علائم افراد مبتلا به اوتیسم کمک کند. آنها با شرکت GlaxoSmithKline، سازنده نوعی لکووورین به نام «Wellcovorin»، همکاری میکنند تا برچسب دارو را بهروزرسانی کنند. دکتر مارتی ماکاری در نشست خبری گفت: «به نظر من صدها هزار کودک از این دارو سود خواهند برد.»
چندین کارآزمایی تصادفی با دارونما نشان دادهاند که مصرف اسید فولینیک علائم اوتیسم را بهبود میبخشد. در یک مطالعه آمریکایی منتشرشده در سال ۲۰۱۶، افراد مبتلا به اوتیسم بهبود در ارتباط کلامی را تجربه کردند. شرکتکنندگان در یک مطالعه فرانسوی نیز نمرات بهتری در «جدول مشاهده تشخیصی اوتیسم» (ابزاری برای ارزیابی علائم اوتیسم) به دست آوردند. همچنین کودکان اوتیسمی در یک کارآزمایی در هند با مصرف اسید فولینیک نتایج بهتری در سیستم ارزیابی مشابه کسب کردند.
پژوهشگران همچنین شیوع بالای «خودپادتنهای گیرنده فولات» را در برخی افراد مبتلا به اوتیسم شناسایی کردهاند؛ عاملی که در انتقال فولات در بدن اختلال ایجاد میکند.
دکتر دیوید دَنیش، روانپزشک و رئیس «روانپزشکی تلفیقی فیلادلفیا»، در ایمیلی به اپکتایمز گفت: «اسید فولینیک از گیرنده مسدودشده عبور میکند؛ میتواند وارد مغز شود و از همان ابتدا در شکل قابل استفاده قرار دارد.»
به گفته او، بیشتر بیمارانش که اسید فولینیک دریافت کردهاند، طی چند روز یا چند هفته پیشرفت معناداری نشان دادهاند. دَنیش افزود: «لکووورین به همه کمک نمیکند؛ اما برای افرادی که انتقال فولات در مغزشان مختل است، یک گزینه منطقی و مبتنی بر شواهد است که دستاوردهای بالینی واقعی در اوتیسم و دیگر شرایط داشته است.»
بنیاد علم اوتیسم در بیانیهای اعلام کرد که همه این کارآزماییها کوچک بودهاند و از دوزها و نتایج متفاوتی استفاده کردهاند. این بنیاد تأکید کرد: «این علم هنوز در مراحل بسیار ابتدایی است و برای رسیدن به نتیجهگیری قطعی، مطالعات بیشتری لازم است.»
دکتر ریچارد ای. فرای، که برخی از این کارآزماییها را انجام داده و بهتازگی کتابی با عنوان «راهحل فولات» منتشر کرده، در ایمیلی به اپکتایمز گفت شواهد علمی از مصرف اسید فولینیک حمایت میکند.
او افزود: «این یک درمان ایمن و قابلتحمل است که میتواند زندگی بسیاری از افراد مبتلا به اوتیسم را بهبود بخشد. این درمان معجزه یا درمان قطعی نیست؛ اما کارکرد بسیاری از کودکان را بهطور قابلتوجهی ارتقا میدهد.»
