ال-گلوتامین می‌تواند با تغییر میکروبیوم روده به افزایش طول عمر بیماران کمک کند.
مطالعه مقدماتی و کوچک مرکز پزشکی سیدرز-ساینای نشان می‌دهد که شانس زنده‌ماندن بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته لوزالمعده- عارضه‌ای که معمولاً ظرف یک سال جان بیمار را می‌گیرد- با دریافت یک مکمل رایج حاوی اسیدآمینه تقریباً دوبرابر می‌شود.
پژوهشگران سیدرز-ساینای در این کارآزمایی فاز اول، که نتایج آن در نشریه سرطان نیچر منتشر شده است، به شانزده بیمار خود داروهای استاندارد شیمی‌درمانی (جمسیتابین و نب‌پاکلی‌تاکسل) و ال-گلوتامین دادند؛ اسیدآمینه‌ای است که به‌طور طبیعی در بدن وجود دارد و به هضم غذا کمک می‌کند.
سازمان غذا و داروی آمریکا تجویز ال-گلوتامین را برای درمان کم‌خونی داسی‌شکل تأیید کرده است. البته این تأییدیه ارتباطی با اثربخشی این مکمل در مقابله با سرطان ندارد و صرفاً نشان می‌دهد که ال-گلوتامین از جهات مختلف بررسی شده و در دسترس قرار گرفته است.
بیمارانی که در کنار شیمی‌درمانی از مکمل ال-گلوتامین استفاده کردند، به‌طور میانگین ۲۲ ماه به زندگی ادامه دادند که بسیار بیشتر از طول عمر معمول ۸ تا ۱۳ ماهه بیماران است. پژوهشگران به یک نکته ارزشمند دیگر هم پی بردند: نیمی از بیماران در طول درمان وزن خود را ثابت نگه‌داشتند که در رابطه با سرطان لوزالمعده که اغلب با کاهش شدید وزن و توده عضلانی همراه است، به‌ندرت رخ می‌دهد.
استفاده از منبع انرژی سرطان برای مقابله با خود سرطان
رابطه ال-گلوتامین و سرطان لوزالمعده مقوله پیچیده‌ای در حوزه سرطان‌شناسی است که همچنان در دست بررسی قرار دارد. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که سلول‌های سرطان لوزالمعده وابستگی شدیدی به ال-گلوتامین دارند و از آن به‌عنوان منبع اصلی انرژی لازم برای رشد و بقای خود استفاده می‌کنند. از این‌رو، تجویز ال-گلوتامینِِ بیشتر برای این بیماران در نگاه اول عجیب به نظر می‌رسد.
پژوهشگران دراصل قصد نداشتند با ال-گلوتامین به جنگ سرطان بروند. هدف آن‌ها حفاظت از دستگاه گوارش بود. سرطان لوزالمعده و شیمی‌درمانی به دستگاه گوارش آسیب می‌زنند و باعث کاهش وزن شدید می‌شوند. ال-گلوتامین به ترمیم جداره داخلی روده کمک می‌کند. از این‌رو، پژوهشگران امیدوارند که این مکمل از بروز عوارض جانبی جلوگیری کند.
یافته‌های آن‌ها نشان داد که ماجرا فراتر از این مسائل است: وقتی سلول‌های سرطانی در معرض دوز بالای ال-گلوتامین قرار گرفتند، آسیب‌پذیری آن‌ها در قبال شیمی‌درمانی چندبرابر شد؛ اتفاقی که با کاهش اندازه تومور در بیماران هم‌خوانی داشت.
از این گذشته، پژوهشگران دریافتند که باکتری‌های موجود در روده بیماران با واکنش آن‌ها به درمان ارتباط دارد. این نشان می‌دهد که اثربخشی ال-گلوتامین تا حدی به وضعیت میکروبیوم روده مربوط می‌شود؛ مجموعه باکتری‌هایی که در هضم غذا، التهاب و نحوه واکنش بدن به داروها دخیل هستند.
تغییر میکروبیوم روده ممکن است دلیل اثربخشی ال-گلوتامین باشد
جردن وینتر، استاد جراحی دانشکده پزشکی دانشگاه کیس وسترن، که نقشی در این مطالعه نداشت، می‌گوید نحوه مصرف و میزان دریافت ال-گلوتامین در اثربخشی آن دخیل است.
وینتر به اپک تایمز گفت: «سلول‌های سرطانی برای رشد به ال-گلوتامین نیاز دارند، اما این مکمل که به رشد تومورها کمک می‌کند، بسته به مقدار و شرایط مصرف با آغاز شیمی‌درمانی علیه آن‌ها وارد عمل می‌شود.»
از این یافته‌ها می‌توان نتیجه گرفت که ال-گلوتامین فراتر از یک مکمل بوده و به درمان بیماران کمک می‌کند.
وینتر گفت: «سازوکارهای زیستی تغییر نکرده‌اند و ال-گلوتامین تا حدی به تأمین انرژی سلول‌های سرطانی کمک می‌کند. از این‌رو، این مکمل همچنان به تکثیر، رشد و بقای سرطان دامن می‌زند.» نظر پژوهشگران این است که ال-گلوتامین به‌واسطه تأثیری که بر میکروبیوم روده می‌گذارد، اثر درمانی هم دارد.
او گفت: «این مطالعه بیشتر زمینه‌سازِ یک فرضیه جدید است تا یک کشف مهم و تحول‌آفرین.»
ال-گلوتامین به‌صورت خوراکی در اختیار داوطلبان قرار گرفت، نه وریدی. از این‌رو، ترکیبات آن از دستگاه گوارش عبور کردند و پژوهشگران با تغییرات متابولیکی در مدفوع بیماران مواجه شدند. به این ترتیب، این فرضیه مطرح شده که تعامل ال-گلوتامین با میکروبیوم روده عاملِ افزایش طول عمر بیماران باشد.
پژوهشگران خواستار احتیاط بیشتر هستند
پژوهشگران مستقل می‌گویند یافته‌های این مطالعه جالب‌توجه هستند، اما باید از نگاه اغراق‌آمیز دست برداریم.
دکتر جکیونگ چئون، از بخش سرطان‌شناسی دستگاه گوارش در مرکز سرطان موفیت در تامپای فلوریدا، که نقشی در این مطالعه نداشت، به اپک تایمز گفت: «این یافته‌ها نویدبخش هستند، اما هنوز نمی‌توان گفت تغییری در روند درمان ایجاد می‌کنند.»
چئون گفت: «وقتی تعداد داوطلبان فقط شانزده نفر است، حتی چند نتیجه مثبت هم می‌تواند تأثیر قابل‌توجهی بر نتایج این مطالعه بگذارد.»
او افزود: «از آن‌جا که این مطالعه گروه شاهد نداشته است، نمی‌توانیم نتایج مثبت آن را با اطمینان به مصرف ال-گلوتامین نسبت دهیم.»
او گفت: «قبل از آن‌که این یافته‌ها به تغییر شیوه درمان بیانجامند، باید نتایج را در یک کارآزمایی تصادفی بزرگ‌تر بررسی کنیم.»
