طبق تحقیقات جدید که در مجله ساینس در ۹ مارس منتشر شد، میکروراپتور دایناسوری در اندازه کبوترهای امروزی با پرهای براق آبی و سیاه رنگ بوده که احتمالاً از آنها برای علامتدادن استفاده مینمودهاست.
این جانور غیر پرنده، در هر دست و پا دارای یک بال بوده، و حدود ۱۳۰ میلیون سال پیش در دوره کرتاسه میزیستهاست. علیرغم داشتن شباهت با آناتومی بدن پرنده، همراه با ولوسیراپتوردر طبقه درامازوروس(دایناسورهای شبه پرنده یا اصطلاحاً مارمولکهای دونده) قرارمیگیرد.
یک تیم بینالمللی از دانشمندان شکل فسیلشده ساختار سلولی-ملانوزومهای میکروراپتور را که شامل رنگدانههای پرها میباشد، با ساختارهای پرندگان دیگر مقایسه کردند تا رنگ پرهای دایناسور را تعیین نمایند.
ملانوزومها معمولاً گرد و شبیه سیگار بوده و حدود ۱۰۰ عدد از آنها به اندازه عرض یک موی انسان میباشند. وقتی آنها در لایههایی انباشته میگردند، نمایش رنگینکمانی را ایجاد میکنند که در پرندگان کنونی رایج بوده و معمولاً در نمایشدادن اهمیت دارد. میکروراپتور اولین موجودی بوده که دارای پرهای رنگینکمانی بودهاست.
مارک نورل نویسنده همکار مطالعات و رئیس بخش گیاهشناسی موزه تاریخ طبیعی آمریکا طی کنفرانسی خبری بیانداشت: “این مطالعه به ما درک بیسابقهای از این موضوع میدهد که این موجود در زمان حیات خود به چه شکلی بوده است.”
وی افزود: “گمانهزنیهای بسیاری در مورد مسائل مختلف انجامگرفتهاست. مسائلی چون جهت پرهای میکروراپتور یا اینکه آیا این پرها مقاطع ایرودینامیک را برای پرواز شکل میدادند و یا برای نمایش جنسی بهکار میرفتند. بنابراین پس از اینکه پاسخ روشنی در مورد رنگ این جانور بدست آوردیم، مشخص نمودیم که میکروراپتور بهمانند بسیاری از پرندگان کنونی به احتمال زیاد از پرهای زینتی خود برای علامتدادن بهره میگرفتهاست.”
در پرندگان کنونی، پرها علاوه بر استفاده برای معاشقه و ارعاب رقبا کاربردهای دیگری نیز دارند، شامل پرواز و تنظیم حرارت. قبلاً اینگونه تصور میشد که میکروراپتورها شبها فعالیت میکردند، اما پرندگان شبانه امروزی پرهای براق تیره ندارند.
کیچینگائو نویسنده همکار مطالعات در دانشگاه پکینگ پکن در نشستی خبری گفت: “ما با تعداد زیادی از فسیلهای کشف شده از پرندگان و گیاهان گلدار، میدانستیم که دوره کرتاسه دوره رنگارنگی بودهاست، اما هماکنون با کشف میکروراپتور به عنوان اولین دایناسوری که رنگهای رنگینکمانی را نمایش داده، به یافتههای ما افزوده شدهاست.”
“تا چند سال پیش برای ما غیرقابل باور بود که تصور انجام مطالعاتی به این شکل را داشتهباشیم.”
تیم تحقیقاتی همچنین پروانه دم میکروراپتور را مطالعه نمود، چیزی که به عقیده آنان کاربرد ایرودینامیکی نداشته، بلکه برای جذب جنس مخالف و نمایشهای جمعی دیگر بهکار میرفتهاست.
جولیا کلارک نویسنده همکار مطالعات در دانشگاه تگزاس در یک کنفرانس خبری گفت: ” بیشتر اینطور است که ساختار پرهای دایناسورهای اولیه فقط از جنبه ایرودینامیکی و عمل پروازکردن تفسیرو توصیف میگردند.”
“{…}اما هرشخصی که پرنده داشته باشد به شما خواهد گفت که رنگ و شکل پرها ممکن است با نمایشهای رفتاری پیچیده یک پرنده مرتبط باشد.”
