به دلیل تشدید تنشهای بینالمللی در خاورمیانه و غرب آسیا، مواضع خصمانۀ اخیر چین در خصوص تایوان انعکاس رسانهای کمتری داشته است. مواضعی که با هشدار صریح پکن به واشنگتن درباره مداخله در امور داخلی این کشور همراه بوده است.
چندی پیش وزارت خارجه چین اعلام کرد «ما از واشنگتن میخواهیم که به اصل چین واحد پایبند باشد و دخالت در امور تایوان را متوقف کند.» این هشدار در پی بازدید اخیر سناتورهای آمریکایی از تایوان صادر شد که پکن آن را «ارسال سیگنال اشتباه به نیروهای جداییطلب» توصیف کرده است.
سیاست «چین واحد» یکی از اصول اساسی سیاست خارجی حزب کمونیست چین است که بر اساس آن چین، تایوان را بخشی جداییناپذیر از خاک خود میداند. سیاستی که به زعم بسیاری از تحلیلگران بر خلاف واقعیتهای ژئوپلتیک و تاریخی منطقه است. این سیاست منجر به چندین دهه فشار مداوم چین بر تایوان شده و حاکمیت مستقل تایوان را به چالش کشیده است.
این در حالی است که تایوان خود را یک دولت مستقل میداند و از سال ۱۹۴۹ به طور مستقل اداره میشود و مردم تایوان از نظر سطح آزادی و رفاه اجتماعی وضعیت کاملاً متفاوتی با سرزمین اصلی چین دارند.
مقامات پکن همواره کوشیدهاند از طریق ابزارهای دیپلماتیک، اقتصادی و نظامی تایوان را تحت کنترل خود درآورند و هرگونه تلاش برای استقلال رسمی را «جداییطلبی» مینامند. به شکلی که در سال ۲۰۰۵ قانون «ضدجدایی چین» در جهت انکار حاکمیت تایوان به عنوان یک دولت مستقل شکل گرفت و این قانون به چین اجازه استفاده از نیروی نظامی را در صورت لزوم داده است.
از طریق دیپلماتیک حزب کمونیست چین کشورها را تحت فشار قرار میدهد تا روابط رسمی خود با تایوان را قطع کنند که برای نمونه قطع رابطۀ هندوراس و نائورو با تایوان در این راستا صورت گرفته و فیلیپین نیز به دلیل ارتباط خود با تایوان مورد تهدید پکن قرار گرفته است.
از منظر اقتصادی حکومت چین، تجارت با کشورهایی که با تایوان مراودۀ نزدیکی دارند را تحریم کرده است. مانند ممنوعیت واردات از لیتوانی در سال ۲۰۲۱ به دلیل افتتاح دفتر نمایندگی خود تایوان. همچنین چین در سال ۲۰۲۰ سفیر چین در استرالیا هشدار داد که اگر استرالیا به روابط خود با تایوان ادامه دهد، ممکن است با عواقبی مواجه شود. عواقبی نظیر کاهش تجارت و ایجاد محدودیت برای اعزام دانشجویان چینی به دانشگاههای استرالیا.
در راستای فشارهای پکن به تایوان، گردشگری به تایوان نیز محدود شده و واردات محصولات کشاورزی از تایوان مانند میوه و ماهی هم ممنوع شده است. همچنین پکن با هدف وارد کردن آسیب اقتصادی، سالانه هزاران حمله سایبری به تایوان انجام میدهد و کابلهای زیر دریایی اطراف تایوان را قطع کرده است.
حکومت کمونیستی چین در جهت فشار بیشتر بر متحدان تایوان، در دسامبر ۲۰۲۴، هفت شرکت آمریکایی را به دلیل فروش تسلیحات به تایوان تحریم کرد. این تحریمها شامل مسدود کردن داراییهای این شرکتها در چین و ممنوعیت تجارت با آنها بود.
در سال ۲۰۲۵، چین بازدید سناتورهای آمریکایی از تایوان را محکوم کرد و پیشتر از آن پس از بازدید رئیس مجلس نمایندگان آمریکا از تایوان تحریمهایی اعمال کرد و واردات از تایوان را ممنوع کرد.
در حال حاضر سیاست قلدرمآبانه چین در قبال تایوان در بخش نظامی بیش از گذشته به چشم میخورد. طی یک سال اخیر بودجه دفاعی چین با افزایش بیش از هفت درصدی به ۲۴۵ میلیارد دلار رسیده است، که منجر به ایجاد تحرکاتی شامل مانورهای بزرگ نظیر «تمرین حمله» برای یورش به تایوان شده است.
در سال ۲۰۲۴ چین بیش از سی هزار پرواز نظامی به فضای شناسایی دفاع هوایی تایوان انجام داد، و رکورد جدیدی در این زمینه ثبت کرد. در دسامبر ۲۰۲۴، این کشور مانورهای بزرگی اطراف تایوان برگزار کرد و فضای هوایی وسیعی را محدود کرد. این ارقام در سال اخیر میلادی افزایش داشته است که نشاندهنده تغییر رویه چین از واکنشهای سیاسی به حضور نظامی مداوم است که منجر شده حریم هوایی و دریایی تایوان دائماً مورد تجاوز قرار گیرد. تجاوزهایی که میتواند وضعیت موجود را به سمت بیثباتی و تنشهای بیشتر سوق دهد و منجر به ایجاد نگرانی بیش از پیش در جامعه بینالمللی شود.
به گفته تحلیلگران، در واقع زورگویی چین در مسئله تایوان بخشی از یک استراتژی بزرگتر برای کنترل هرچه بیشتر منطقه است. اقداماتی که نه تنها موجودیت تایوان را تهدید میکند، بلکه ثبات منطقهای را به خطر میاندازد.
دیدگاه ارائهشده در این مقاله نقطه نظر نویسنده بوده و لزوماً منعکسکننده دیدگاه اپک تایمز نیست.
