logo_eet

رواج بیمه‌‌‏های بی‌‌‏نام و عدم‌تعهد کارفرمایان در قبال کارگران

از دست رفتن یک زندگی یا نقص عضو، با پرداخت پول قابل جبران نمی‌‌‏باشد و تبعات و هزینه‌های آن‌‌‏ نه‌تنها متوجه خانواده‌ی قربانیان، بلکه متوجه تمام جامعه خواهد بود. (Andrew Wong/Getty Images)
از دست رفتن یک زندگی یا نقص عضو، با پرداخت پول قابل جبران نمی‌‌‏باشد و تبعات و هزینه‌های آن‌‌‏ نه‌تنها متوجه خانواده‌ی قربانیان، بلکه متوجه تمام جامعه خواهد بود. (Andrew Wong/Getty Images)
از دست رفتن یک زندگی یا نقص عضو، با پرداخت پول قابل جبران نمی‌‌‏باشد و تبعات و هزینه‌های آن‌‌‏ نه‌تنها متوجه خانواده‌ی قربانیان، بلکه متوجه تمام جامعه خواهد بود. (Andrew Wong/Getty Images)

افزایش آمار حوادث شغلی کارگران در ایران باعث نگرانی بسیاری از مردم و نهاد‌‌‏ها شده‌‌‏است. بر اساس آمار تأمین اجتماعی، تنها در ۶ ماه اول سال گذشته، ۹۰۶۷ کارگر بیمه شده دچار حوادث شغلی شدند.

بنابر گزارش سازمان تأمین اجتماعی، این حوادث شغلی به‌‌‏دلیل عدم استفاده از وسایل محفاظتی، کمبود اطلاعات کافی کارگران از محیط کار خود، عدم رعایت مقررات ایمنی کارگاه و استفاده از وسایل غیر ایمن بوده است‌‌‏.

رواج بیمه‌‌‏های بی‌‌‏نام موجب شده که کارفرمایان تعهد کمتری در قبال مصونیت کارگران خود نشان دهند. با وجودی‌که با صرف هزینه‌‌‏های اندک و آموزش ایمنی و بهداشت کار به کارگران، می توان تعداد این حوادث را به حداقل رساند، اما با رواج بیمه‌های بی‌نام، توجه کمتری به ایمنی کارگران می‌‌‏شود.

بیمه‌‌‏های بی‌‌‏نام، چنین است که کارفرمایان به‌جای خرید بیمه‌نامه با نام حوادث و به‌‌‏نام تک‌تک کارکنان خود، می‌‌‏توانند تعداد محدودی بیمه نامه‌‌‏ی بی‌‌‏نام خریداری کرده و اگر حادثه‌‌‏ی شغلی برای کارگری پیش آید، بیمه خسارت وارده را متقبل می‌‌‏شود.

«ابوالفضل اشرف منصوری»، رئیس کانون انجمن‌های صنفی مسئولان کمیته‌های حفاظت فنی و بهداشت کار، ضمن انتقاد به بی‌‌‏توجهی کارفرمایان در حفظ ایمنی کارگران بیان کرد: «با مقایسه‌ی آمار حوادث شغلی در ایران و کشورهای پیشرفته‌ی صنعتی می‌‌‏توان گفت در حالی‌که آمار سالانه‌‌‏ی این کشور‌‌‏ها کاهش می‌یابد، آمار حوادث شغلی در ایران هرساله افزایش پیدا می‌کند.» وی ضمن ارائه‌ی یک گزارش آماری بیان کرد: «از کل حوادث شغلی در سال ۸۲، ۳۲ درصد آن را حوادث حین انجام کار در کارگاه‌های ساختمانی در بر می‌‌‏گرفت ولی در حال حاضر، ۴۸ درصد از حوادث شغلی را در بر می‌گیرد.» وی افزود: «اگر کارگری در یک حادثه جان خود را از دست بدهد، خانواده‌‌‏ی او در آینده برای امرار معاش مشکل خواهند داشت و همچنین اگر کارگری در حادثه‌ی کاری دچار نقص عضو شود نمی تواند در بازار کار جایگاهی داشته باشد.»

با توجه به اهمیت موضوع پیشگیری، رعایت مبحث ایمنی کار اولویت بیشتری نسبت به پرداخت بیمه می‌‌‏دارد. چرا که از دست رفتن یک زندگی یا نقص عضو، با پرداخت پول قابل جبران نمی‌‌‏باشد و تبعات و هزینه‌های آن‌‌‏ نه‌تنها متوجه خانواده‌ی قربانیان، بلکه متوجه تمام جامعه خواهد بود.

با مطالعه و بررسی همه جانبه محیط کار، آموزش ایمنی به کارگران، کنترل و نظارت بر رعایت ایمنی، شناخت خطرات ناشی از کار می‌‌‏توان وقوع بسیاری از این حوادث را کاهش داد.

اپک تایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر می‌شود.

اخبار مرتبط

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *