نویسنده: شن ژو
مجموعه مقالات «آمریکا چگونه میتواند با جنگ پنهان و نامحدود حزب کمونیست چین مقابله کند»، به بررسی راهکارهای آمریکا برای متوقف کردن راهبرد جنگ نامحدود رژیم چین اختصاص دارد؛ راهبردی چندوجهی که بدون ملاحظات اخلاقی در دستور کار قرار میگیرد.
اگر حزب کمونیست چین درصدد حمله به تنگه تایوان باشد، ممکن است راهبردی چندوجهی در پیش بگیرد که با هدف تضعیف توانایی آمریکا برای پاسخگویی سریع و مؤثر در دستور کار قرار میگیرد.
این راهبرد شامل حملات سایبری و جنگ بیولوژیکی و همچنین حملات همزمان به پایگاههای نظامی و ماهوارههای آمریکا خواهد بود که با هدف مختل کردن ارتباطات و هماهنگی عملیاتی انجام خواهند گرفت. از این گذشته، این امکان وجود دارد که حزب کمونیست چین در خاک آمریکا دست به خرابکاری و اقدامات بیثباتکننده بزند.
این اقدامات بخشی از کارزار گسترده جنگ نامحدود هستند؛ آمیزهای از تاکتیکهای پنهان و نامتعارف که با هدف ایجاد آشوب و ضربه زدن به توانایی آمریکا برای ورود به جنگ طراحی شده است.
حزب کمونیست چین مدتهاست که رویای سرنگونی آمریکا را در سر دارد. این حزب به طراحی تاکتیکهای «جنگ نامحدود» بسنده نکرده و بسیاری از آنها را به اجرا درآورده است. آمریکا باید به نیت حزب کمونیست برای تضعیف و نابودی آمریکا توجه کند. ما با رژیمی سروکار داریم که هیچ حدومرزی برای رفتارهای غیراخلاقی خود قائل نیست. واکنش واشینگتن باید چگونه باشد؟
ضرورت توسعه «گنبد طلایی»
دونالد ترامپ در روز ۲۰ مه اعلام کرد که قصد دارد پدافند موشکی «گنبد آهنین» را بسازد؛ سامانهای که بعدها «گنبد طلایی» نام گرفت. هدف این است که آمریکا از تهدید موشکهای دوربرد و فراصوت در امان باشد.
این سامانه که حدود ۱۷۵ میلیارد دلار هزینه خواهد داشت و مبلغ سرمایهگذاری اولیه آن دستکم ۲۵ میلیارد دلار خواهد بود، قرار است تا پایان سال ۲۰۲۶ وارد فاز عملیاتی شود. نزدیک بودن این ضربالاجل نشان میدهد که نگرانی از حمله احتمالی حزب کمونیست به تایوان در سال ۲۰۲۷، دلیل اصلی توسعه این طرح بوده است.
متعاقب فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، حزب کمونیست چین به سرعت به جذب دانشمندان هوافضای شوروی سابق روی آورد و تصمیم گرفت که رقابت فضایی را ادامه دهد تا فاصله خود را با آمریکا به حداقل برساند.
برنامه فضایی چین اعم از ایستگاههای فضایی و مأموریتهای اعزام به ماه و مریخ تحت کنترل کامل ارتش قرار دارد. در پسِ پیشرفتهای ظاهراً علمی چین، هدف راهبردی دیگری نهفته است: استقرار سلاحهای فضابنیان برای از کار انداختن ماهوارههای آمریکا یا انجام حملات مستقیم به خاک آمریکا از مدار زمین.
حزب کمونیست چین در سال ۲۰۱۵ نیروی پشتیبانی راهبردی را تأسیس کرد و فضا را «قله فرماندهی» جدید در جنگ مدرن دانست.
ترامپ در دسامبر ۲۰۱۹ در اولین دوره ریاستجمهوری خود نیروی فضایی آمریکا را تأسیس کرد تا توان آمریکا در مقابله با تهدیدات فضایی روزافزون چین تقویت شود.
حزب کمونیست چین در آوریل ۲۰۲۴ نیروی پشتیبانی راهبردی خود را منحل کرد، اما همزمان از تشکیل سه نهاد جدید پرده برداشت: نیروی هوافضای نظامی، نیروی فضایی سایبری و نیروی پشتیبانی اطلاعاتی. مراکز اصلی فضایی چین، مؤسسات پژوهشی، تأسیسات رهگیری ماهوارهای و مراکز آموزش فضانوردان در نیروی هوافضای نظامی ادغام شدهاند که از ماهیت نظامی برنامه تحقیق و توسعه فضایی چین حکایت دارد.
ترامپ بعد از بازگشت به کاخ سفید گفت که مفهوم «گنبد طلایی» صرفاً یک طرح آیندهنگرانه نیست و پاسخی فوری به تهدیدات فزاینده جنگ فضایی چین خواهد بود.
این سامانه برای رهگیری موشکهای بالستیک قارهپیما و موشکهای فراصوت طراحی شده و با عملیات خرابکارانه در فضا مقابله خواهد کرد. از این گذشته، «گنبد طلایی» با هدف تقویت برتری آمریکا در مدار زمین، نظارت مستمر بر تحرکات نظامی چین، حفظ یکپارچگی سامانههای فرماندهی و ارتباطات آمریکا و فراهم کردن امکان انجام حملات دقیق علیه اهداف نظامی چین طراحی شده است.
آمریکا هماکنون مجموعهای از سامانههای فضابنیان را در اختیار دارد که از جمله میتوان به سامانههای هشداردهنده موشک، ماهوارههای شناسایی و ماهوارههای نظامی متعدد اشاره کرد که برای برقراری ارتباطات و پایش شرایط آبوهوایی در مدار مستقر شدهاند. بخشی از سامانه موقعیتیاب جهانی (جیپیاس) آمریکا نیز کارکرد نظامی دارد که فقط نیروهای مسلح کشور به آن دسترسی دارند.
این داراییهای حیاتی میتوانند اهداف اصلی عملیات خرابکارانه چین باشند. ارتش آمریکا برای حفظ برتری راهبردی باید از سامانههای پیشرفتهتر و مقاومتری برخوردار باشد تا شناسایی و مقابله با تهدیدات احتمالی حزب کمونیست قبل از وقوع حمله انجام بگیرد.
بعد از آمریکا و روسیه، چین نیز به فناوری هدفگیری و انهدام ماهوارهها با استفاده از موشک دست پیدا کرد؛ اقدامی که با هدف خنثی کردن نیروهای آمریکایی از طریق مختل کردن سامانههای شناسایی و هدایت تسلیحاتی انجام میگیرد. «گنبد طلایی» برای مقابله با این تهدید باید دفاع پیشدستانه را در اولویت بگذارد و رهگیری موشکها را از مرحله شتابگیری اولیه آغاز کند. تحقق این هدف مستلزم استقرار رهگیرهای فضابنیان خواهد بود.
برآوردها حاکی از آن هستند که نسخه نهایی «گنبد طلایی» بالغ بر ۵۰۰ میلیارد دلار هزینه خواهد داشت. این چشمانداز برای حزب کمونیست چین مایه نگرانی است، زیرا شکاف فناوری در حوزه فضا را آنقدر افزایش میدهد که ادامه رقابت یا تهدید مؤثر نظامی علیه آمریکا برای این کشور تقریباً ناممکن خواهد شد. استقرار بهموقع و موفقیتآمیز این سامانه میتواند نقش تعیینکنندهای در جلوگیری از رژیم چین برای آغاز جنگ داشته باشد.
جنگ سایبری
چین در سال ۲۰۲۴ نیروی پشتیبانی راهبردی سابق خود را به سه واحد جدید تقسیم کرد که یکی از آنها نیروی فضایی سایبری است. حملات سایبری حزب کمونیست چین دامنهدار هستند و صرفاً نهادهای نظامی، دولتی و تحقیقاتی را هدف نمیگیرند، بلکه زیرساختهای غیرنظامی را نیز تحتالشعاع قرار میدهند.
درصورت وقوع جنگ، حزب کمونیست چین به احتمال زیاد از حملات سایبری برای وارد کردن ضربه نخست استفاده خواهد کرد تا شبکههای نظامی و دولتی آمریکا را فلج کند. این اقدام میتواند فرایند تصمیمگیری را مختل کرده و اعزام نیروها را با مشکل مواجه سازد.
نیروهای مسلح آمریکا در هر بخشی از یک فرماندهی سایبری ویژه برخوردارند که وظیفه حفظ عملکرد سامانههای دفاعی و دولتی را برعهده دارد. با اینحال، زیرساختهای غیرنظامی مانند نیروگاههای هستهای، شبکههای برق و فرودگاهها ممکن است در برابر حملات آسیبپذیر باشند. این تأسیسات جزو اهداف احتمالیِ حملات پنهانی حزب کمونیست چین خواهند بود که با هدف ایجاد هرجومرج و جلوگیری از واکنش اضطراری آمریکا در مراحل ابتدایی درگیری نظامی انجام میگیرند.
حزب کمونیست چین ممکن است همزمان به آمریکا، ژاپن، تایوان و فیلیپین حمله سایبری کند. آمریکا باید از توان پاسخگویی سریع و قاطعانه برخوردار باشد.
روسیه قبل از آغاز جنگ در اوکراین، حملات سایبری گستردهای را علیه این کشور ترتیب داد. با اینحال، شرکتهای آمریکایی در اقدامی پیشگیرانه تدابیر امنیتی سایبری را در اوکراین به اجرا درآورده بودند که نقش مؤثری در پایداری بخش دیجیتال این کشور ایفا کرد. سامانههای استارلینک نیز به سرعت به خدمت گرفته شدند و نقش بسزایی در حفظ ارتباطات اوکراین در طول جنگ داشتند.
بیشتر شرکتهای بزرگ امنیت سایبری جهان در ایالات متحده مستقر هستند. این امر به آمریکا اجازه میدهد که حملات سایبری حزب کمونیست چین را شناسایی کرده و از آنها جلوگیری کند و درصورت لزوم از اقدامات تلافیجویانه استفاده کند. اما پرسش اصلی این است که آیا دولت آمریکا از ظرفیت واکنش اضطراری مؤثر و سریع برای هماهنگسازی توانمندیها و منابع مورد نیاز برخوردار است یا خیر.
ما در عصر دیجیتال هستیم و تقریباً همه بخشها به شبکههای امن و پایدار متکی هستند. اگر بخشهایی از آمریکا ناگهان از دسترسی به اینترنت یا برق محروم شوند، زیرساختهای حیاتی مانند فرودگاهها و مسیرهای اصلی حملونقل مختل خواهند شد که میتواند به وقوع حوادث، اختلالات گسترده و ایجاد ترس و وحشت در بین مردم منجر شود.
این نابسامانی میتواند تمرکز دولت را بگیرد و امکان واکنش مؤثر در برابر تهاجم تمامعیار حزب کمونیست چین را به شکل قابلتوجهی کاهش دهد.
درصورت وقوع جنگ، شاید آمریکا بتواند دسترسی به اینترنت در سرزمین اصلی چین را بهطور موقت قطع کند که میتواند از عملیات سایبری حزب کمونیست جلوگیری به عمل آورد. با اینحال، پکن از هکرهای خارجی کمک میگیرد و ممکن است عوامل سایبری خود را از قبل در آمریکا مستقر کرده باشد. این مسئله چالش بزرگی برای دستگاه ضدجاسوسی آمریکا ایجاد کرده و توانایی این کشور را برای پاسخگویی سریع و مؤثر به تهدیداتی از این دست محک میزند.
دیدگاه ارائهشده در این مقاله نقطه نظر نویسنده بوده و لزوماً منعکسکننده دیدگاه اپک تایمز نیست.
درباره نویسنده: شن ژو، مهندس طراح سابق خودروهای نظامی، مسائل چین را رصد میکند و در سالهای اخیر توجه زیادی به توسعه نظامی رژیم چین داشته است. او از سال ۲۰۲۰ مشغول همکاری با اپک تایمز بوده است.
