هیاهوی گروه موسیقی و نوازندگان طبل در مرکز منهتن طنینانداز شده بود؛ جایی که هزاران نفر در روز ۱۳ مه گرد هم آمده بودند تا سیوچهارمین سالگرد معرفی فالون گونگ به مردم چین را جشن بگیرند.
امسال حدود ۲ هزار نفر در رژه روز جهانی فالون دافا شرکت کردند. بعضی از شرکتکنندگان لباسهای زرد همشکل به تن داشتند، بعضیها لباسهای آیینی پوشیده و بعضی دیگر با اجرای رقص اژدها و رقص شیر و حمل پرچمهای رنگی در رژه شرکت کرده بودند. تعدادی از خانمها هم با پوشش دوشیزگان آسمانی روی یک شناور حضور داشتند.
تمرین معنوی فالون گونگ، که با نام فالون دافا هم شناخته میشود، در ۱۳ مه ۱۹۹۲ در چین به مردم معرفی شد. سه اصل بنیادین حقیقت، نیکخواهی و بردباری و حرکات آرام این تمرین بهسرعت مورد استقبال گسترده مردم قرار گرفتند. براساس آمارهای رسمی، تا اواخر دهه ۱۹۹۰ تعداد تمرینکنندگان فالون گونگ با تبلیغات کلامی به دستکم ۷۰ میلیون نفر رسید.
مارک یانگ، پژوهشگر ۲۷ ساله اهل واشینگتن، که از کودکی با فالون گونگ آشنا بوده است، در جریان این رژه در گروه موسیقی تیان گو ساز میزد. او به اپک تایمز گفت که این مدیتیشن معنوی انرژی مثبت زیادی به او داده و برای او مثل مرهم بوده است.
یانگ گفت: «بهویژه در این روزها که فضای مجازی در کل جهان مملو از خبرهای منفی است.»
او گفت: «من در حوزه سیاستگذاری کار میکنم و هر روز با مسائلی روبهرو میشوم که خوشایند نیستند. این مسائل مردم را تحریک میکنند و باعث میشوند که به چیزهای منفی فکر کنند. فالون دافا به من کمک کرد که امیدوار بمانم، برای زندگیام هدف داشته باشم و این طرز فکر مثبت را حفظ کنم.»
این رژه از خیابان فرعی چهلوهفتم و خیابان اصلی دوم در نزدیکی مقر سازمان ملل آغاز شد. رژه در امتداد خیابان دوم به راه افتاد و در خیابان چهلودوم به سمت غرب تغییر مسیر داد و از پایانه گرند سنترال، برایانت پارک، میدان تایمز و پایانه اتوبوس پورت آتوریتی گذشت و در نزدیکی کنسولگری چین در خیابان یازدهم به پایان رسید.
حزب کمونیست چین در ۲۰ ژوئیه ۱۹۹۹ کارزار سرکوب گستردهای را علیه فالون گونگ آغاز کرد. آزار و اذیت این گروه پس از حدود ۲۷ سال همچنان ادامه دارد و جان تعداد نامعلومی از تمرینکنندگان فالون گونگ را از طریق شکنجه، کار اجباری و دیگر رفتارهای غیرانسانی گرفته است. بعضیها جان خود را بهدلیل برداشت اجباری اعضای بدن، که با حمایت رژیم چین انجام میگیرد، از دست دادهاند.
با وجود شدت و تداوم سرکوب، بازماندگان فالون گونگ در چین میگویند تلاش حزب کمونیست برای وادارکردن آنها به ترک باورشان شکست خورده است.
۱۳ مه همچنین زادروز آقای لی هنگجی، بنیانگذار این تمرین، است.
«مورد لطف»
ویوین لافارژ، ۴۹ ساله، گفت نخستینبار در سال ۲۰۰۰ با افرادی روبهرو شد که در پارکی در آتلانتا مشغول انجام مدیتیشن فالون گونگ بودند. لافارژ که به تمرینات معنوی علاقه داشت، به آنها ملحق شد و چند دقیقه تمرین کرد، اما در آن مقطع به تمرین فالون گونگ ادامه نداد.
لافارژ گفت در سال ۲۰۱۵ به بیماری لایم مبتلا شد. حالش خیلی بد بود. سه سال گذشت و زمانی که تصور میکرد به روزهای پایانی عمرش نزدیک شده، از خدا پرسید آیا کاری مانده که لازم باشد در ادامه زندگیاش انجام بدهد یا خیر. ناگهان خاطره تمرین فالون گونگ در پارک آتلانتا در سال ۲۰۰۰ با جزئیاتی شگفتانگیز در ذهن لافارژ نقش بست. او گفت که سلامتیاش با شروع تمرینات فالون گونگ بهسرعت بهبود پیدا کرد.
لافارژ گفت: «به خودم میگویم چقدر خوششانس بودم که آن دقایق را در پارک آتلانتا در سال ۲۰۰۰ تجربه کردم.»
او گفت: «فالون دافا مرا از بلاتکلیفی عمیقی که از نظر جسمی، ذهنی و عاطفی گرفتارش بودم بیرون کشید و از من آدم دیگری ساخت.»
لافارژ گفت امیدوار است نیویورکیهایی که این رژه را تماشا میکنند، ذهنیت مثبتی نسبت به فالون گونگ پیدا کنند.
او گفت: «اگر این تصویر در ضمیر ناخودآگاه مردم حک شود، روزی که واقعاً به آن نیاز پیدا کنند، دوباره در ذهنشان نقش میبندد تا بتوانند به فالون دافا روی بیاورند و خود واقعیشان را کشف کنند. فوقالعاده است.»
لارنس رویمامو، ۵۰ ساله، که تمرین فالون گونگ را در سال ۲۰۰۹ آغاز کرد، گفت این تمرین مسیر زندگیاش را کاملاً تغییر داده است.
رویمامو گفت فالون گونگ به او یاد داد که کمتر به مادیات فکر کند و بیشتر در پی معنی و هدف زندگی و شادی عمیق و ماندگار باشد و سراغ خوشیهای زودگذر نرود.
رویمامو گفت شرکت در این رژه اهمیت زیادی دارد.
او گفت: «این رژه مردم منهتن را با فالون دافا آشنا میکند و امیدواریم که توجه رهگذران را جلب کند. تقریباً همه افرادی که با آنها صحبت کردهام و اهل تمرین هستند، در زندگی شخصیشان از فالون دافا سود بردهاند.»
او گفت: «بهنظرم ۱۳ مه روز مهمی برای جهان باشد، چون فالون دافا تلاش میکند از ما آدمهای بهتری بسازد.»
او افزود: «آدمهای خوب برای هر کشوری مفید هستند و به نظرم گرامیداشت این روز ارزشمند است.»
«ارزشهای جهانشمول»
هیو هوانگ، ۳۴ ساله، که اصالت هنگکنگی دارد و در همین کشور بزرگ شده، گفت که در تایوان تحصیل کرده و بهواسطه استادش با فالون گونگ آشنا شده است. او نخستینبار در سال ۲۰۱۰ اصول فالون گونگ را مطالعه کرد، اما سراغ تمرین نرفت.
هوانگ گفت بعدها به تمرین فالون گونگ روی آورد و از آن زمان توانسته خشم خود را به شکل مؤثر کنترل کند.
او گفت: «قبلاً وقتی عصبی میشدم، جوش میآوردم که واقعاً وحشتناک بود. اما حالا میدانم چطور خودم را کنترل کنم.»
او گفت: «وقتی با همسرم مشاجره میکنم، به خودم میگویم باید آرام باشم و فکر کنم که تقصیر من بود یا نه. اگر تقصر من باشد، معذرت میخواهم و رفتارم را اصلاح میکنم.»
هوانگ گفت تصمیم گرفت برای قدردانی از فالون دافا در رژه منهتن شرکت کند.
او گفت: «چون امروز روز جهانی فالون دافاست، به اینجا آمدهام که جشن بگیرم. میخواهم از استاد لی بابت معرفی فالون دافا تشکر کنم و مردم منهتن را با زیبایی این تمرین آشنا کنم.»
او افزود: «اصول ما حقیقت، نیکخواهی و بردباری هستند. این ارزشها جهانشمول هستند. حتی اگر اهل تمرین نباشید، همچنان میتوانید اصول فالون دافا را سرلوحه زندگیتان قرار دهید.»
اپریل ژانگ، طراح گرافیک ۵۶ ساله، گفت از دوران راهنمایی تا دانشگاه حدود ۱۴ یا ۱۵ سال با آسم دستوپنجه نرم میکرد. توانی برای ادامه زندگی نداشت و بهدلیل شدت گرفتن آسم از دانشگاه انصراف داد. درنهایت تمرین فالون گونگ را شروع کرد و آسم او ظرف مدت یک ماه از بین رفت.
او گفت که پدر و مادرش در چین فیزیک درس میدادند و خودش و برادرش هم فیزیک خواندهاند. اعضای خانوادهاش فقط به علم و دانش باور نداشتند و اهل معنویت نبودند. ژانگ فهمید که اگر انسانها اهل ایمان نباشند، پول به مهمترین چیز زندگیشان تبدیل میشود.
ژانگ گفت: «بهنظرم ایمان خیلی مهم است؛ بهویژه ایمانی که به فالون دافا مربوط باشد. ایمان انسانها را قویتر میکند و باعث میشود که همیشه شاد و خوشحال باشند.»
او افزود: «امیدوارم همه بفهمند که فالون دافا چقدر خوب است و مثل من از آن استفاده کنند.»
رژه نیویورک در نوع خود از بزرگترین رویدادها به شمار میآید. امسال رژههای دیگری هم برای گرامیداشت این روز در سانفرانسیسکو، لندن، مونترآل و سئولِ کره جنوبی برگزار شده است.
