واشینگتن با تهدید به اعمال تعرفههای سنگین، ویتنام را تحت فشار گذاشته تا روابط خود را با چین به حداقل برساند.
نویسنده: میلتون ازراتی
واشینگتن چنان فشاری به چین آورده که میتوان آن را بیامان توصیف کرد. آمریکا برای کالاهای وارداتی از ویتنام تعرفه ۲۰ درصدی وضع کرده و نرخ تعرفه را برای کالاهایی که خارج از ویتنام تولید شده و در متن توافق تحت عنوان «کالاهای ترانشیپشده از مسیر ویتنام» شناخته میشوند، به ۴۰ درصد افزایش داده است.
دولت آمریکا بهوضوح توجه خود را به چین معطوف کرده است. آنها میخواهند از ترفند شرکتهای چینی که از ویتنام برای دور زدن تعرفههای آمریکا بهره میگیرند، جلوگیری کنند. مذاکرهکنندگان آمریکایی به سه ترفند اشاره کردهاند. در یکی از این ترفندها تولیدکنندگان چینی ابتدا کالاهای خود را به ویتنام میفرستند و به آن برچسب «ساخت ویتنام» الصاق میکنند و آنها را از نو به آمریکا میفرستند.
مذاکرهکنندگان آمریکایی مدعی هستند که تولیدکنندگان چینی با انتقال خط تولید خود به کارخانههای متعدد در ویتنام، تعرفههای آمریکا را دور میزنند و کالاهای خود را بهعنوان محصولات ساخت ویتنام به آمریکا صادر میکنند. آمریکاییها میگویند حتی اگر کالاها به معنای واقعی کلمه ساخت ویتنام باشند، محصول ارسالی به آمریکا با استفاده از قطعات چینی فراوانی تولید شده که درعمل میتوان آن را محصول چین دانست و باید برای آن تعرفه در نظر گرفت.
شرکتهای ویتنامی و دولت ویتنام در هانوی (پایتخت ویتنام)، متوجه نگرانیهای واشینگتن هستند. چهرههای سرشناس ویتنامی در حوزه دولتی و تجاری از ایده فاصله گرفتن از سلطه چین و توسعه محصولات و کارخانههای بومی استقبال میکنند. مسئله اصلی آنها زمان است. آنها روزی را تصور میکنند که محصولاتشان را بهطور کامل در ویتنام میسازند و دیگر نیازی به قطعات چینی ندارند و بیصبرانه منتظر چنین روزی هستند. با اینحال، کالاهای ویتنامی در شرایط کنونی نمیتوانند با هزینه، حجم یا پایایی کالاهای چینی رقابت کنند.
در مذاکراتی که اکنون در واشینگتن در جریان است، طرفین خواهان این هستند که آمریکاییها فرصت بیشتری برای اصلاح امور در نظر بگیرند. ویتنامیها و آمریکاییهای حاضر در مذاکرات امیدوارند که دیدار احتمالی دونالد ترامپ و تو لام، رهبر حزب کمونیست ویتنام، به اختلافات جاری پایان خواهد داد.
از آنجا که گفتوگوها پشت درهای بسته انجام میگیرند، اطلاعات چندانی درباره پیشنهادها و پاسخهای جدید در دسترس نیست. بخشی از مذاکرات به تعیین محدودیت برای قطعات چینی اختصاص دارد تا بعضی- اگر نه همه- از کالاهای ساخت ویتنام بدون تعرفههای سنگین به آمریکا صادر شوند. بعضیها نیز پیشنهاد کردهاند که تعرفهها بهصورت پلکانی براساس تعداد قطعات چینی مورد استفاده در کالاهای ارسالی از ویتنام به آمریکا اعمال شوند. با اینحال، هنوز هیچ تصمیمی اتخاذ نشده است.
چه هانوی و واشینگتن بتوانند مناسبات تعرفهای را اصلاح کنند و چه نتوانند، پیام طرف آمریکایی به پکن یکسان است: واشینگتن مصمم است که دامنه نفوذ اقتصادی چین کمونیست و متعاقباً آرمانهای ملی این کشور را محدود کند.
این فشار صرفاً نتیجه سیاستهای ترامپ نیست. او در آغاز با اعمال تعرفه در قبال کالاهای چینی در سالهای ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ به سختگیری علیه چین شهرت پیدا کرد، اما دولت بایدن نیز فشار وارده به چین را در حوزه تجاری افزایش داد. اتخاذ موضع سختگیرانه علیه رژیم چین شاید تنها دیدگاه دوحزبی کنگره آمریکا باشد. پکن بیتردید پیام آمریکا را دریافت کرده است.
دیدگاه ارائهشده در این مقاله نقطه نظر نویسنده بوده و لزوماً منعکسکننده دیدگاه اپک تایمز نیست.
درباره نویسنده: میلتون ازراتی کمکویراستار نشریه نشنال اینترست، زیرمجموعه مرکز مطالعات سرمایه انسانی دانشگاه بوفالو، و اقتصاددان ارشد شرکت ارتباطاتی وستد در نیویورک است.
