بسیاری از فستیوالهای قدیمی چین کاملاً در تاریخ به ثبت رسیده و مردم هنوز هم از آنها لذت میبرند. این فستیوالها مجموعهای از علوم جهان کهن، طالعبینی، علم عددشناسی و موضوعات مربوط به علوم مافوقالطبیعه است. در این فستیوالها رنگها و خوراکیهای خوشمزه بسیاری به چشم میخورد.
کتاب تغییرات، یا یی چینگ ، که متنی باستانی در مورد فالگیری و پیشگویی است، عدد ۶ را سمبل یین و۹ را سمبل یانگ میداند. دو مفهوم یین و یانگ، به عنوان دو نوع انرژی مکمل و مخالف هم در جهان در نظر گرفته میشوند. یین نمایانگر زمین و یانگ نمایانگر آسمان است.
صعود به کوهستانهای مرتفع
نهم سپتامبر در تقویم قمری چینی، به دلیل تکرار رقم نه، دابل یانگ نامیده میشود. ازجمله مهمترین مراسم این روز، صعود به یک کوهستان مرتفع یا معبدی بلند است. شاید این صعود به منظور نزدیکتر شدن به آسمان است. این کار ازجمله رسوم رایج سلسله شرقی هان بود.
در طول عمر سلسله تانگ ( ۹۰۷-۶۱۸ میلاد مسیح) اشعار بسیاری در وصف چنین صعودهایی سروده شدهاند. یکی از آنها، شعر معروف ” صعود” است که توسط دو فو سروده شده است. وی در این شعر، تنهایی و دلتنگی خود را طی ایام آوارگی و دوری از خانه بیان کردهاست.
شراب گل داوودی
هیچ فستیوالی بدون یک خوراکی ویژه کامل نخواهد بود. در فستیوال دابل ناین، شما باید کیک دابل یانگ و شراب گل داوودی را امتحان کنید.
شاعر بزرگ سلسله جین (۲۶۵-۴۲۰) تائو یوان مینگ ، به خاطر قریحه شاعرانه والا و عشقش به شراب و گلهای داوودی بسیار معروف بود. نسلهای بعدی به قدری به وی احترام میگذاشتند که در فستیوال دابل یانگ، مراسمی به راه انداختند که طی آن مردم برای تماشای گلهای داوودی به خارج از شهر میرفتند. این سنت در سلسله سانگ و با پرورش گونههای متنوعی از گلهای داوودی به اوج خود رسید (۹۶۰-۱۱۲۷). مردم آن سپتامبر را، ماه گلهای داوودی نیز نامیدهاند.
گلهای داوودی و نوعی گیاه چینی که ژویو نامیده میشود (گونهای گیاه وحشی)، هر دو برای دور کردن ارواح شیطانی استفاده میشدند. در دوران باستان، چینیها اعتقاد داشتند که استفاده از ژویو در فستیوال یانگ دوبل، مصائب و بدبختیها را از انسان دور نگاه میدارد. آنها ژویو را روی بازو میبستند و یا در پاکتی گیاهی قرار میدادند. زنها از گل داوودی به عنوان گلسر استفاده می کردند. در سلسله تانگ این رسوم بطور گستردهای در همه جا رواج داشت.
در طول سلسله سانگ (۱۲۷۹- ۹۶۰)، برخی از مردم ابریشمهای رنگارنگ را به شکل ژویو یا گل داوودی برش داده و آنها را به دوستانشان هدیه میدادند. و در طی سلسله بیجینگ (۱۹۱۲ –۱۶۴۴)برگها را روی در و پنجره خانههایشان میچسباندند.
کیک دابل یانگ
کیک دابل یانگ که به نام های کیک گل، کیک گل داوودی، یا کیک پنج رنگ نیزمعروف است، معمولا همچون پاگدا(نوعی ساختمان به سبک چینی و ژاپنی) نه لایه دارد که دو برّه ی کوچک روی آن قرار میگیرد. کلمه برّه به زبان چینی شبیه “یانگ” تلفظ میشود. بنابراین، استفاده از دو برّه روی کیک، نوعی بازی کلمات با دابل یانگ است.
والدین یا پدر بزرگ و مادربزرگها اغلب همانطورکه تکههای کوچکی از شیرینی را روی پیشانی بچهها میمالند، زیر لب آنها را دعا کرده و امیدوارند این تکههای شیرینی ” نیکبختی ” را برای کودکانشان به ارمغان بیاورد.
