خانم آشتون دووِل دبیر انجمن حفاظت از مناظر زیبای حاشیه جادهها، در ۱۴ ژانویه ۱۹۳۵ در نامهاش مینویسد که، “آیا گذارتان به ساحل بِی میافتد؟ آیا برجهای پل را به هنگام صبح، غروب، درمیان مه، به هنگام طلوع خورشید دیدهاید؟ به یاد یک گنبد قدیمی در ژاپن میافتم که با لاک الکل جلا داده شده است. به نظر میرسد که این رنگ به چشمانداز پل، آسمان، تپهها و آبهای پیرامون آن تعلق دارد.”
بنیامین بِنوِناتو بوفانو(۱۹۷۰ – ۱۸۹۰)، که یک مجسمهساز ایتالیایی تبار اهل کالیفرنیای آمریکا میباشد، نوشت که، ” امیدوارم که رنگ پل قرمز سفالین باشد، زیرا بر زیبایی زایدالوصف آن افزوده و با رنگهای متنوع تپهها، هماهنگی بیشتری خواهد داشت.” در سراسر منطقه ساحل بِی در سانفرانسیسکو نمونههایی از آثار برجسته و در مقیاس بزرگ این مجسمهساز به چشم میخورد.
” امیدوارم روی پلی زیبا به شما تبریک بگویم. پلهای بسیاری را در قسمتهای مختلف دنیا دیدهام، و هیچیک از آنها از نظرزیبایی به پای پل گولدن گیت نمیرسند. این زیبایی منحصر به فرد فقط مربوط به سبک طراحی ساده و موزون آن نیست، بلکه رنگهای بهکار رفته در آن بسیار کامل و فوقالعاده هستند. این پل یکی از بهترین پروژههای مهندسی از منظر زیباییشناسی است که همیشه دوست دارم آنرا ببینم.
پروفسور کلیو تامپسون کوئل، عضو دائمی انجمن علوم اجتماعی و انجمن اساتید کالج دولتی سانفرانسیسکو، در سوم ژوئن ۱۹۳۷، چنین نوشت، “ما که به سانفرانسیسکو و مناظر پیرامون آن عشق میورزیم، مطمئناً نسبت به نتایج کار پل بسیار خوشبین هستیم.”
برای نمایش این نامهها ویترینهایی مخصوص تهیه شد و سپس با رنگی همگون با رنگ استفادهشده در پل گولدن گیت که نارنجی است رنگآمیزی شد.
با پایان یافتن کار ساخت پل گولدن گیت در ماه می سال ۱۹۳۷، ژوزف استراس، مهندس ارشد پل گولدن گیت شعری به شرح ذیل سرود:
به انجامرساندن مسئولیتی خطیر
سرانجام مأموریت عظیم به پایان میرسد؛
که در زیر نور خورشید باختر با تلالویی خیرهکننده
از فراز کوههای مرتفغ نمایان است؛
پایههای بسیار عظیم آن به ژرفای اقیانوس نفوذ میکنند،
نردههای محافظ پولادین آن کران تا کران را به هم وصل میکند،
و برجهای آن سر به آسمان میسایند
حفظ زیبایی پل
برای رنگآمیزی بیش از نهصد هزار متر مربع از بدنه این پل که از جنس فولاد است، دست کم ۵۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ گالن رنگ در سال مورد نیاز است. این پل دائماً درحال رنگشدن است، البته این کار صرفاً به خاطر حفظ قوام رنگ انجام نمیشود، بلکه به جهت جلوگیری از فرسودگی ناشی از هوای حاوی نمک انجام میشود.
ماری کوری که مدیریت امور کلی پل را برعهده دارد، اظهار میدارد که این شایعه حقیقت ندارد که رنگکردن پل از یک انتها شروع شده و به محض اینکه به انتهای دیگر پل میرسد، دوباره از اول آغاز میشود. وی با اطمینان کامل بیان کرد که، ” این داستانی بیش نیست.”
این پل هر دوسال یک بار رسماً مورد بازدید و بازرسی قرار میگیرد و درخصوص جزئیات وضعیت آن گزارش تهیه میشود. دراین گزارش نقاط فرسوده پل و تعداد رنگکاران مورد نیاز مشخص میشوند تا آنها کار معمولشان را که بهطور منظم برحسب جدول زمانی خاص خودشان انجام میدهند، متوقف کرده و نقطه تمرکز را روی کارهای کوچک در خصوص تعمیر و ترمیم نقاط فرسوده گذاشته و قسمتهای آسیبدیده را رنگ کنند. به این ترتیب بازرسان مربوط به رنگ دستورالعملهای ویژهای تدارک میبینند که افراد رنگکار آنها را به اجرا درمیآورند.
ماری کوری که مدت ۱۰ سال است بهطور حرفهای با شرکت وابسته به پل کار میکند، اظهار داشت که، ” حرفه نقاشی برای پل گولدن گیت طرفداران بسیاری دارد. تیم نقاشان این پل متشکل از ۳۰ نفر بوده که یک زن نیز دربین آنها دیده میشود. این افراد هم در کار تیمی خوب آموزش دیدهاند وهم در کار فردی و مجهز به بهترین ابزارهای کار هستند.”
“آنها هرروز درمعرض بادهای شدید برروی داربستهای بسیاربلند برفراز ساحل بِی، کار میکنند. اکثریت آنها مدت ۲۰ سال است که به این کار اشتغال دارند. این شغل بسیار چالشبرانگیز و دشوار است، و به این علت ایمنی آنها اولویت شماره یک ما است.”
بادهای حوالی پل
درحالیکه از دوساعت پیادهروی در مسیر پل گولدن گیت لذت میبردم، در خارج از محل نردهگذاری پل، متوجه تعدادی لباس بیسبال، کلاههای لبه دار و حتی یک دمپایی انگشتی شدم.
وقتی به خانم کوری موضوع کلاه”برباد رفته” را یادآوری کردم، او بهیاد آورد که، “افراد رنگکار پل عموماً وسایل شخصی مردم را که بهواسطه وزش باد ازدست داده بودند را جمعآوری کرده و درمعرض دید بازدیدکنندگان میگذاشتند تا آنها بدانند که باید به هنگام قدمزدن مواظب این قبیل از البسه خود باشند، اما این عادت از سال ۱۹۹۰ به دست فراموشی سپرده شد.”
اگر باد باعث میشود که برخی افراد چیزهایی را از دست بدهند، اما برخی نیز به واسطه آن چیزهایی را به دست میآورند. نوربِرت باجورین، افسر ارشد کلوب قایقها و کرجیهای گولدن گیت در سانفرانسیسکو که در سال ۱۹۳۹ تأسیس شد، از هیجان خود برای نمایش گولدن گیت صحبت کرد. شش گروه از شش کشور مختلف در طول جام مسابقات آمریکا که در سال ۲۰۱۳ برگزار میشود، از دیدن مناظر باشکوه لذت خواهند برد. وی با لبخند اضافه کرد، “امیدواریم بادهای مناسبی بوزد.”
تولد ۷۵ سالگی پل مبارک! قرار ما جشن صدسالگی آن در سال ۲۰۳۷.
برای کسب اطلاعات بیشتر درباره تاریخچه پل گولدن گیت به سایت www.goldengate.org یا www.goldengatebridge75.org مراجعه نمایید.
