Search
Asset 2

تلاش‌های بین‌المللی برای جلوگیری از درآوردن اجباری اعضای بدن از تمرین‌کنندگان فالون گونگ در چین

دیوید کیلگور، اپک تایمز
دیوید کیلگور، اپک تایمز
دیوید کیلگور، از وزرای پیشین کابینه کانادا و دادستان دربار. (ایوان نینگ/ اپک تایمز)

گزارشات کامل

تمدن کهن ۵۰۰۰ ساله چین به مردم دنیا عرضه شده است و شایسته‌‌‏ی والاترین ارزش و احترام است. اما با وجود عرضه این فرهنگ، شیوه‌های حزب حاکم است که تا امروز مرکز توجه همگان قرار می‌گیرد، حزبی که در سال ۱۹۴۹ از مارکسیسم – لنینیسم اروپایی به چین صادر شد. حزب با بدرفتاری و آزار سیستماتیک افراد و گروه‌هایی که “دشمنان” حزب قلمداد شدند، در میان سایر موارد، دست به تاراج گسترده اعضای حیاتی تمرین‌کنندگان فالون گونگ زد و از این طریق تجارت بی‌سابقه‌ای از پیوند اعضا به‌راه انداخت.

از سال ۱۹۵۰ به بعد، هیچ دهه‌ای بدون خشونت حزب سپری نشد. طی این سال‌ها، گروه‌هایی  از مردم چین که برچسب “ضدانقلاب، به آنها زده می‌شد، آماج خشونت حزب قرار گرفتند. این خشونت‌ها شامل “گام عظیم به جلو” مائو زدانگ بود که طی سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۱، منجر به مرگ ۲۵ تا ۴۰ میلیون نفر از مردم چین شد، و همچنین انقلاب فرهنگی، سرکوبی جنبش دمکراسی در سال ۱۹۸۹، و آزار و شکنجه تمرین‌کنندگان فالون گونگ از اواسط سال ۱۹۹۹ نیزنمونه‌هایی از این خشونت‌ها هستند.

ضرب و شتم، حبس در اردوگاه‌های کار سخت، شستشوی مغزی و آزار و شکنجه سهم هرروز تمرین‌کنندگان فالون گونگ شد.

از ترغیب به آزار و شکنجه

هنگامی که در سال ۱۹۹۲، تمرین‌ها و اصول فالون گونگ در ابتدا به عامه مردم چین معرفی شد، حزب نه تنها با گسترش آن موافقت کرد، بلکه آن را مورد حمایت قرار داد، از بنیانگذار آن ملاقات به عمل آمد تا امکانات آموزش کادر حکومتی فراهم شود و فالون گونگ به خاطر منفعت‌هایی که از نظر سلامتی و اصول اخلاقی در عامه مردم به‌‌‏وجود آورد، به طور کلی مورد تحسین و قدردانی قرار گرفت.

 بدون شک جریان فالون گونگ هر چه بیشتر گسترش یافت، با موانع بیشتری مواجه شد. زیرا برخی رهبران حزب، از هر گروهی که مستقل و بزرگ باشد، وحشت دارند. سال ۱۹۹۶هنگامی ‌که کتابی از فالون گونگ بیشترین فروش را داشت، ممنوع اعلان شد.  وقتی طی یکی از بررسی‌های حکومتی در اواسط دهه ۹۰ تعداد تمرین‌کنندگان فالون گونگ بیش از ۷۰ میلیون نفر برآورد شد، که تعدادی بیشتر از اعضای خود حزب بود، رسانه‌های حکومتی حزب دست به حمله علیه آنها زده و مأموران امنیتی اقدام به دستگیری تمرین‌کنندگان کردند.

بر طبق گزارش نشریه اخبار و گزارش جهان، در ۱۴ فوریه سال ۱۹۹۹، یکی از مقامات رسمی چین در وزارت بهداشت، بیان می‌کند که هر تمرین‌کننده فالون گونگ در خصوص مخارج بهداشتی و سلامتی مبلغ هزار یوآن در سال برای دولت صرفه‌جویی می‌کند. اما جیانگ زِمین رهبر حزب، علیرغم اینکه بسیاری از اعضای پولیت‌بورو (کمیته اصلی سیاسی – اجرائی حزب کمونیست چین) با این روش آشنا بودند، و بسیاری از اعضای حزب فالون گونگ را تمرین تمرین می‌کردند، یک‌شبه تصمیم می‌گیرد که آن را ازمیان بردارد. رهبری حزب کمونیست چین در ۲۰ جولای ۱۹۹۹، یک سلسله عملیات درازمدت و خشونت‌بار را به راه می‌اندازد که هدف آن “ریشه‌کن‌کردن” فالون گونگ بود.

از سال ۱۹۵۰ به بعد، هیچ دهه‌ای بدون خشونت حزب علیه گروه‌هایی  از مردم چین  سپری نشد.

اداره ۶۱۰

اداره ۶۱۰، که به طور اخص برای آزار و شکنجه تمرین‌کنندگان فالون گونگ تأسیس شد، دارای قدرت نامحدودی بالاتر از سطوح اجرائی حزب شد، به طوری که ادارات سیاسی و قضایی، رسانه‌ها، ارتش و پلیس را تحت سیطره خود داشت. نیروهای امنیتی در سراسر کشور اقدام به دستگیری و بازداشت تمرین‌کنندگان کردند.

ضرب و شتم، بازداشت در اردوگاه‌های کار سخت، شستشوی مغزی و آزار و شکنجه سهمیه روزانه بسیاری از تمرین‌کنندگان فالون گونگ شد. شیوه‌هایی مثل شوک دادن با باتون‌های الکتریکی با ولتاژهای بالا، محرومیت از خواب، گرسنگی، تجاوز و سقط اجباری را نسبت به آنها اعمال ‌کردند.

اکثر این سوءاستفاده‌ها و بدرفتاری‌ها در پشت درهای بسته اتفاق افتاد، یعنی در مراکز بازداشت، اردوگاه‌های کار سخت، و در داخل اتاق‌های مخصوص آزار و شکنجه انجام می‌شد. حزب مسیری طولانی درپیش گرفت تا وقایع را از دیدگان گزارش‌گران، اندیشمندان، سازمانهای حقوق بشر، و سایر محققان مستقل پنهان نگاه دارد.

 شهروندان چینی که اقدام به انجام تحقیق در خصوص این بدرفتاری‌ها کردند، با خطر ازدست‌دادن شغل، آزادی و زندگی خود‌شان مواجه شدند. گزارشگران خارجی، مجوزهای کار خود را از دست دادند. تمرین‌کنندگان فالون گونگی که به عنوان منابع خبری با رسانه‌های خارجی همکاری می‌کردند، زندانی شدند، مورد آزار و شکنجه قرار گرفتند یا اینکه به وضعیت بدتری دچار شدند. در اکتبر سال ۱۹۹۹، رهبران حزب روش فالون گونگ را “فرقه‌ای شیطانی” قلمداد کردند تا ممنوعیت‌های اعمال‌شده از گذشته را توجیه کرده و حمایت‌ها و احساس همدلی جامعه غرب را خدشه‌دار کنند.

ماتاس و من به این نتیجه رسیدیم که فقط در طی سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵، به طرزی باورنکردنی، منابع ۴۱۵۰۰ عمل پیوند اعضای انجام‌شده، تمرین‌کنندگان فالون گونگ بودند.

سپس جیانگ ‌زمین، رهبر حزب و رئیس‌جمهور چین، نسبت به فالون گونگ به شدت حسادت ‌ورزید و وسوسه ‌شد که آن‌‌‏را ازمیان بردارد. او با به راه انداختن یک سلسله عملیات در سطح ملی، به تحکیم قدرت سیاسی خود ‌پرداخت تا جریانی را ریشه کن کند که آن‌‌‏را به عنوان یک تهدید برای قدرت خود تصور کرده بود.

از ابتدا، تمرین‌کنندگان فالون گونگ هیچ تمایلی به درگیرشدن در امور سیاسی نداشتند و هرگز قصد نداشتند که با حزب از در مخالفت درآیند. حتی پس از گذشت ۱۴ سال مورد آزار و شکنجه قرارگرفتن، تنها هدف سیاسی آنها پایان دادن به آزار و شکنجه درچین به صورت صلح‌آمیز بود.

فالون گونگ

فالون گونگ (یا فالون دافا) یک روش معنوی است که باعث رشد و ارتقای فرد از نظر جسمی و اخلاقی می‌شود. آن دربرگیرنده روش‌های کهن و سنتی همچون بودیسم و دائوئیسم بوده که دارای یک سری تمرین‌های ملایم و آرام است. اصول اصلی آن “حقیقت، نیک‌خواهی و بردباری” بوده که در افرادی که ایمان عمیقی نسبت به آن دارند، متجلی می‌شود.

طبق آمار ارائه شده از طرف خود دولت چین، فالون گونگ که اولین بار در سال ۱۹۹۲ در چین معرفی شد، در طی هفت سال، حدود ۷۰ تا ۱۰۰ میلیون تمرین‌کننده را به خود جذب کرد. آن دارای یک مجموعه اعتقادات بوده که کاملا از مارکسیسم – لنینیسم متفاوت است. به‌‌‏علاوه، تمرین‌های آن در هر مکان و هر زمان، به صورت انفرادی یا گروهی، در خانه یا بیرون از خانه قابل انجام‌شدن می‌باشد. این موضوع باعث شد که برای حزب کنترل آن غیرممکن باشد.

اخبار بیشتر

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

عضویت در خبرنامه اپک تایمز فارسی