Search
Asset 2

چرا مراقبت‌های پوستی در سنین پیش‌نوجوانی می‌تواند مضر باشد

استفاده زودهنگام کودکان و پیش‌نوجوانان از محصولات پوستی لوکس می‌تواند به تحریک پوست، اضطراب و کاهش اعتمادبه‌نفس منجر شود.
(The Epoch Times, Shutterstock)

اسباب‌بازی‌ها و کتاب‌ها را فراموش کنید؛ بسیاری از دختران خردسال امروزی شیفته محصولات لوکس ضدپیری هستند که در اصل برای زنان بزرگسال طراحی شده‌اند.

تا حدی به لطف محتوای شبکه‌های اجتماعی که در آن دخترانی حتی ۷ ساله روتین‌های پوستی خود را فیلم‌برداری می‌کنند، تقاضا برای محصولات پوستی در میان گروه سنی پیش‌نوجوانان جهش پیدا کرده است. برخلاف عروسک‌ها، آشپزخانه‌های اسباب‌بازی و لوازم آرایش نسل‌های گذشته، این روند می‌تواند آسیب‌هایی در پی داشته باشد.

روتین‌های پوستی در سنین پیش‌نوجوانی اغلب گسترده‌اند و ترکیب مواد نامناسب و غیرسازگار با سن را شامل می‌شوند؛ ترکیباتی که به گفته کارشناسان ممکن است موجب تحریک پوستی، واکنش‌های آلرژیک، مشکلات بلندمدت پوستی و حتی کاهش ارزشمندی و اعتمادبه‌نفس فرد شوند.

طبق مطالعه‌ای که در نشریه «ژورنال پزشکی کودکان» منتشر شد، دختران ۷ تا ۱۸ سال به‌طور میانگین از شش محصول مختلف روی صورت خود استفاده می‌کردند و برخی حتی بیش از دوازده محصول را به کار می‌بردند. این روتین‌ها هزینه بالایی هم داشت و به‌طور متوسط ۱۶۸ دلار برای هر فرد خرج برمی‌داشت.

در یک مورد، دختری در عرض شش دقیقه ۱۰ محصول به صورتش زد و دچار سوزش و ناراحتی شد؛ واکنشی پوستی که به‌طور آشکار قابل مشاهده بود.

«آنل رایتِرمن»، مشاور تخصصی زیبایی به اپک تایمز گفت: «من نمی‌خواهم مراقبت پوستی بدنام شود، اما در سن قبل از نوجوانی می‌تواند خطرناک باشد. و در نهایت فقط هدر دادن پول است.»

مواد مشکل‌ساز

دکتر «بروک جِفی»، متخصص پوست، به اپک تایمز گفت: «ما شاهد هستیم که کودکان به دلیل استفاده بیش‌ازحد از محصولات یا مصرف محصولات نامناسب دچار مشکل می‌شوند.» استفاده کودکان از محصولات پوستی اغلب والدین را شگفت‌زده می‌کند.

به دلیل افزایش خرید کودکان از فروشگاه‌های لوازم آرایشی، پیش‌نوجوانانی که از محصولات مخصوص مصرف‌کنندگان بزرگسال استفاده می‌کنند، «کودکان سفورا» لقب گرفته‌اند. برخی مواد فعال که می‌توانند مشکل‌زا باشند شامل موارد زیرند:

رتینول
«رتینوئید» اصطلاحی کلی برای تمام مشتقات ویتامین آ است؛ در حالی که رتینول نوع ملایم‌تر و غیرنسخه‌ای رتینوئید است که به‌تدریج در پوست به شکل فعال خود تبدیل می‌شود.

رتینول در اصل برای زنان بالغ طراحی شده تا با افزایش تولید کلاژن و الاستین، خطوط ریز و چین‌وچروک‌ها را کاهش داده و استحکام و کشسانی پوست را بهبود بخشد.

جفی گفت: «از دست دادن کلاژن تا اواخر دهه ۲۰ یا اوایل دهه ۳۰ آغاز نمی‌شود، بنابراین هیچ دلیلی برای استفاده از رتینول پیش از آن وجود ندارد.»

او افزود تنها استثنا، درمان آکنه است که از رتینوئید با دوز نسخه‌ای و تحت نظارت متخصص پوست استفاده می‌شود.

مواد یکدست‌کننده رنگ پوست

گاهی با عنوان مواد «روشن‌کننده» یا «درخشان‌کننده» شناخته می‌شوند. این ترکیبات شامل آلفا هیدروکسی اسیدها، گلیکولیک اسید و ویتامین ث هستند. اسیدها لایه سطحی پوست را لایه‌برداری کرده و سلول‌های رنگ‌دانه‌ای که لکه‌های سنی را تشکیل می‌دهند از بین می‌برند، در نتیجه ناهماهنگی رنگ پوست روشن‌تر یا شفاف‌تر به نظر می‌رسد.

ویتامین ث به طور کلی ایمن‌تر است و به‌عنوان یک آنتی‌اکسیدان برای درمان لکه‌های تیره نیز استفاده می‌شود.

جفی گفت: «مواد روشن‌کننده در بسیاری از محصولات می‌توانند تحریک‌کننده باشند؛ و باز هم باید گفت که کودکان معمولاً مشکل پوستی‌ای ندارند که نیازمند روشن یا درخشان شدن پوست باشد.»

اسکراب‌های لایه‌بردار

جفی تأکید کرد: «هر محصولی که برای تغییر فیزیکی سطح پوست طراحی شده باشد برای پوست جوان بیش‌ازحد خشن است.» پوست جوان نازک‌تر است و بیشتر در معرض آسیب قرار دارد. با ورود به سن بلوغ، تولید چربی افزایش می‌یابد و همین امر حساسیت پوست را کاهش می‌دهد.

ترکیب مواد

نگرانی‌های زیادی درباره آسیب‌های احتمالی ناشی از ترکیب برخی مواد یا مصرف بیش‌ازحد محصولات و افزایش تماس شیمیایی وجود دارد؛ عادتی رایج در میان پیش‌نوجوانان.

آنل رایتِرمن گفت: لایه‌بردارهای شیمیایی نباید همراه با رتینول‌ها استفاده شوند؛ چراکه در این صورت پوست به احتمال زیاد نسبت به آفتاب‌سوختگی حساس‌تر می‌شود.

او افزود: «حتی اگر استفاده از محصول را متوقف کنید، ترکیبات آن مدتی در پوست باقی می‌مانند؛ بنابراین باید همچنان از ضدآفتاب استفاده کنید، چون پوست شما نسبت به نور خورشید به‌طور ویژه حساس خواهد شد.»

نگرانی دیگر، نبود پژوهش کافی و دستورالعمل‌های متناسب با سن درباره محصولات پوستی است؛ همچنین نحوه‌ای که پیش‌نوجوانان این مواد را با هم ترکیب می‌کنند و بدون تنظیم مقدار مصرف به کار می‌برند.

انجمن متخصصان پوست آمریکا هیچ روتین مراقبت پوستی را پیش از دهه ۲۰ زندگی توصیه نمی‌کند. این انجمن به پرسش‌ها درباره اینکه کدام محصولات برای کودکان ایمن یا ناایمن هستند پاسخی نداده است.

بحث درباره تحریک پوستی

دکتر «ماروین راپاپورت»، متخصص پوست و استاد پیشین دانشگاه کالیفرنیا در لس‌آنجلس، که ۳۰ سال است روی ترکیبات مختلف آزمایش‌های آلرژی انجام می‌دهد، معتقد است وحشت‌زدگی از اینکه تحریک پوستی در پیش‌نوجوانان موجب آسیب‌های بلندمدت شود، زودهنگام است.

او گفت راه‌حل ساده این است که استفاده از محصولاتی که باعث تحریک می‌شوند متوقف شود.

او به اپک تایمز گفت: «اگر چیزی اذیتشان می‌کند، پس نباید انجام دهند. بعضی‌ها نسبت به هر چیزی دچار تحریک می‌شوند.»

اعتماد به نفس در معرض خطر

کارشناسان می‌گویند تناقض اینجاست که پیش‌نوجوانان برای احساس بهتر نسبت به خودشان سراغ محصولات پوستی می‌روند؛ اما همین کار می‌تواند نتیجه معکوس داشته باشد و به کاهش اعتماد به نفس منجر شود. دلیلش هم این است که این محصولات ممکن است به پوست آسیب بزنند و هم اینکه کودکان در حال تعقیب ارزش‌هایی غیرواقعی هستند، در حالی که صنعت زیبایی از آنها بهره‌برداری می‌کند.

«لیا کلیونسکی»، روان‌شناس و مدیر مرکز Thriving Child، گفت دیدن جریان مداوم ویدئوها و عکس‌هایی از دیگران با پوستی بی‌نقص می‌تواند اضطراب کودکان را افزایش دهد؛ در حالی که واقعیت این است که پوست نوجوانان اغلب با آکنه درگیر است.

کلیونسکی افزود: مقایسه کردن پیامدهایی برای عزت‌نفس دارد و باعث حسادت، سرخوردگی، احساس ناکافی بودن و نارضایتی می‌شود.

بر اساس داده‌های نیلسن در سال ۲۰۲۳، خانواده‌هایی که فرزند پیش‌نوجوان یا نوجوان دارند، هزینه بیشتری برای مراقبت پوستی صورت می‌پردازند و تغییر سالانه هزینه آنها دو برابر میانگین خریداران است.

او گفت: «آنها همان چیزی را می‌خواهند که دیگران دارند. این موضوع می‌تواند شامل هر چیزی باشد ــ لباس، کفش یا هر وسیله گران‌قیمتی که شما دارید. حالا آیا این خوب است که پیش‌نوجوانان چنین مواجهه اجتماعی‌ای داشته باشند، جایی که مدام نشان می‌دهند چه چیزهایی دارند و دیگران هم تماشا و قضاوت می‌کنند؟ این واقعاً برای هیچ‌کس خوب نیست.»

نقش راهنمایی والدین

خبر خوب این است که تب مراقبت پوستی فرصتی برای والدین فراهم می‌کند تا گفت‌وگوهای معناداری با فرزندان خود آغاز کنند؛ به‌ویژه با در نظر گرفتن اینکه مراقبت پوستی می‌تواند بخشی از یک دوران کودکی سالم باشد.

کلیونسکی گفت: روتین‌های پوستی به‌خودی‌خود مشکلی ندارند. مهم است که میل کودک به داشتن نظم و روتین کم‌اهمیت شمرده نشود؛ در عین حال باید بر این موضوع تمرکز کرد که این روند چگونه می‌تواند برداشت او از زیبایی، پذیرش اجتماعی و ارزشمندی را تغییر دهد. والدین می‌توانند فرزندانشان را به قدردانی از داشته‌های خود تشویق کنند.

رایتِرمن نیز اشاره کرد که وجه مثبت «کودکان سفورا» این است که آنها خواهان پوستی سالم هستند. والدین می‌توانند عادات خوبی را با استفاده از محصولات اصلی و مناسب کودکان ــ مانند شوینده‌های ملایم و مرطوب‌کننده‌ها ــ تشویق کنند؛ اقدامی که فشار اجتماعی و هم‌سالان را از معادله حذف می‌کند.

او افزود: «می‌توانید در این روند شرکت کنید بدون اینکه مضر باشد. این می‌تواند سرگرم‌کننده باشد؛ اما باید به این دلیل انجام شود که خودتان می‌خواهید از خودتان مراقبت کنید، نه به خاطر اینکه احساس می‌کنید مجبورید.»

کلیونسکی تأکید کرد: اگر والدین با استفاده فرزندانشان از محصولات پوستی موافقند، باید درباره ترکیبات دقیق محصولاتی که کودکان استفاده می‌کنند یا قصد خریدشان را دارند، آگاهی داشته باشند.

او توصیه کرد: «شما باید بدانید فرزندتان چه چیزی را برای پوست خود استفاده می‌کنند.» همچنین پیشنهاد کرد محصولات یا تصاویر آنها را نزد متخصص اطفال یا متخصص پوست ببرند تا مشخص شود که آیا مضر هستند یا خیر.

اخبار بیشتر

عضویت در خبرنامه اپک تایمز فارسی