
مطالعات نشان دادهاست که برخورداری ساکنین شهرها از فضاهای سبز، برخلاف مناطق خاکستری و دودی شهر موجب تقویت و بهبود بهداشت روانی میشود. اما پژوهشهای جدید، سرعت شگفتانگیز ظهور فواید و همچنین تداوم آن را آشکار کردهاست.
تحقیقاتی که در دانشگاه اروپایی اکستر دربارهی محیط زیست و سلامت انسان انجام شده، نشان دادهاست که افرادی که در شهرهایی که پارک و فضای سبز دارند، زندگی میکنند، از سلامت بیشتری برخوردارند؛ اما نقلمکان به بخشهای سرسبزتر شهر باعث تقویت و داوم سلامت روان بهمدت حداقل ۳سال میشود.
تغییرات دیگری که میتوان در زندگی ایجاد کرد، میتواند بر سلامت روان تأثیر بگذارد؛ اما این تغییرات در افرادی که پذیرای تدریجی آن هستند و یا حداقل وانمود به پذیرش میکنند، موقتی است. بهعنوان مثال ارتقاء شغلی و یا ازدواج موجب افزایش سلامتی در کوتاهمدت میشوند و همچنین ثروت بادآورده میتواند منجربه بهبود تدریجی سلامت شود. اما یافتههای جدید نشان میدهد که افزایش میزان فضاهای سبز در مناطق شهری بهسادگی، نهتنها دارای فواید فوری است، بلکه این مزایا تا بعدها ادامه خواهدداشت.
این پژوهش که در مجلهی دانش و تکنولوژی محیط زیست بهچاپ رسیده، از اطلاعات بهدستآمده از پروژهی درازمدتِ بررسی پنل خانوار در انگلیس استفاده کردهاست. این پژوهش که بهمدت ۵سال بهطول انجامید، به بررسی پاسخ پرسشنامههای سلامت روان افرادی پرداختهاست که محل زندگی خود را در دومین یا سومین سال اقامت خود تغییر دادند.
دو گروه از افراد مورد بررسی قرار گرفتند: گروهی ۶۰۰ نفری که به مناطق سرسبزتر شهری نقلمکان کردند و گروه ۴۷۰ نفری که به مناطق بد آبوهواتر نسبت به گروه اول تغییر مکان دادند. بااینکه در گروه اول، بهمدت ۳سال، پیشرفت قابلملاحظهای در سلامت روان مشاهده شد، اما کاهشی در سلامت روان گروه دوم دیده نشد. هرچند، در سلامت روان این افراد در سال قبلاز نقلمکان آنها، کاهشی مشاهده شدهبود. دقیقاً مشخص نیست که این کاهش بهخاطر ترس از نقلمکان پیشبینینشده بود یا نتیجهی تصمیم به جابهجایی محل زندگی.
مطالعه برروی این افراد که از منطقهای به منطقهی دیگر نقلمکان کردند، درک بهتری از تأثیر سیاستگذاریهای اصلاح ساختار حومهای شهر ایجاد کرد. طراحی و اجرای آزمایشهایی که متضمن بازسازی ریشهای فضاهای سبز یا کاهش آنها در شهرها، برای مشاهدهی تأثیرات آنهاست، دشوار است. اما میتوان ازطریق تأثیرات حاصلشده از نقلمکان افراد به مناطق سبز یا خاکستری، سرنخهای مهمی بهدست آورد.
نتایج مثبتی که از این پژوهش مشاهده شد، پیامدهایی برای خطمشی برنامهریزی شهری بههمراه داشت که هدف آن بهبود سلامت عمومی ازطریق طراحی شهری بود. این یافتهها نشان میدهد که بهبود سلامت روان تنها بهخاطر تجربهی جدید زندگی در مناطق سرسبزتر که دارای عمری کوتاه هستند، نیست. ساخت پارک و دالانهای سبز در چشماندازهای درحال افزایش شهری میتواند ارزش هزینهکردن برای خدمات بهداشت عمومی داشتهباشد؛ که مزایای درازمدتی برای سلامت جامعه بههمراه دارد.
فضاهای سبز برای ساکنین شهری چه قدر خوب است؟ مطالعهای که قبلاً در مجلهی علوم روانشناسی منتشر شد، تأثیرات سلامت روان را باتوجهبه تفاوت ۱درصدی در مناطق سبز شهری و همچنین دادههای بهدست آمده از پنلهای خانوار در انگلیس و نظارت بر تأثیرات شخصیتی افراد، تخمین زده است. بنابر یافتههای این مطالعه، زندگی در مناطقی با سرسبزی بیشتر برابر یکسوم مزایای ازدواج و یکدهم مزایای داشتن شغل بود.
نکتهی مهمی که در تخمین تأثیرات فضای سبز وجود دارد، این است که تیم مطالعاتی امکان تأثیر دیگرعواملی که سلامت روان را تحتتأثیر قراردهد همچون میزان درآمد افراد، شرایط خانوادگی و شغل را نیز درنظر گرفتهبود. همچنین دیگر عوامل محیطی که ممکن بود در سرسبزی شهر دخالت داشتهباشد مثل ویژگیهای اجتماعی و اقتصادی محل را درنظر گرفتهشد.
درحال حاظر، افسردگی و اختلالات آن، عامل اصلی ازکارافتادگی در کشورهای پردرآمد و یا با درآمد متوسط است- امروزه، سلامت روان موضوعی مهم در بهداشت عمومی قلمداد میشود و این امکان وجود دارد که این روند بهخاطر سرعت بالای حرکت جمعیت جهان بهسوی شهرها باشد: در مناطق توسعهیافتهی جهان، بیشاز سهچهارم جمعیت در محیطهای شهری زندگی میکنند، که درنتیجه، دسترسی کمتری به مناطق طبیعی دارند.
بنابراین، اگرچه این پژوهش مشخص نمیکند که نقلمکان به مناطق سرسبزتر قطعاً باعث افزایش شادی شود، اما این یافتهها بههمراه دیگر کارهای آزمایشگاهی نشان میدهد که حتی در کوتاهمدت، زندگی در مناطق سرسبز باعث بهبود خلقوخو وعملکرد شناختی افراد میشود. این یافتهها بههمراه مطالعات اپیدمیولوژیک، بهوضوح نشان میدهد که رابطهای میان سلامت و فضاهای سبز وجود دارد.
اپکتایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر میشود.

















